Η σκληρή αντιρωσική γραμμή Μητσοτάκη και οι «τυφλές» υποχρεώσεις στο ΝΑΤΟ ανοίγουν τις πύλες της κολάσεως
Ολοένα και βαθύτερα στη δίνη των πολέμων που εξελίσσονται σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή οδηγεί την Ελλάδα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρά τη σαφή αντίθεση μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας.
Την εκρηκτική αυτή προειδοποίηση διατύπωσε ο Δημήτρης Πατέλης στη ρωσική εφημερίδα, μέλος της «Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας», μιλώντας στη ρωσική εφημερίδα «Svobodnaya Pressa», όπου υποστήριξε ότι η Αθήνα, δεσμευμένη από τις υποχρεώσεις της προς το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύρεται σε επικίνδυνες συγκρούσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.
Όπως τόνισε, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επανειλημμένα δώσει το στίγμα μιας σκληρής αντιρωσικής πολιτικής, γεγονός που διαμορφώνει συνθήκες ευθείας αντιπαράθεσης με τη Μόσχα.
«Ο ελληνικός λαός ιστορικά διατηρεί φιλικά αισθήματα απέναντι στη Ρωσία και τον ρωσικό λαό.
Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές επιχειρούν συστηματικά να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, προκειμένου να προωθήσουν μια φιλοαμερικανική και αντιρωσική πολιτική», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που απέστειλαν οπλισμό και πυρομαχικά στο Κίεβο, υποστηρίζοντας πως οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν χωρίς ουσιαστική λαϊκή συναίνεση.
Οι δηλώσεις του έγιναν στο πλαίσιο του 3ου Διεθνούς Αντιφασιστικού Φόρουμ του ΚΚΡΟ, το οποίο διεξήχθη υπό το σύνθημα: «Αγώνας ενάντια στη διεθνή τρομοκρατία, την αυθαιρεσία και την επιθετικότητα – Για ειρήνη και ασφάλεια».
Ο Πατέλης προχώρησε ακόμη περισσότερο, συνδέοντας τη στάση της Ελλάδας όχι μόνο με τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
«Ο ελληνικός λαός είναι αντίθετος και σε όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη, αλλά κανείς δεν τον ρωτά.
Το ίδιο συμβαίνει με την επιθετικότητα κατά του Ιράν, της Συρίας, του Λιβάνου και της Υεμένης.
Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, μαζί με το ΝΑΤΟ, στηρίζουν στην πράξη ιμπεριαλιστικές επιθέσεις και διακρατική τρομοκρατία σε ολόκληρο τον κόσμο», δήλωσε.
Οι τοποθετήσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο ακραίας γεωπολιτικής έντασης, με τη σύγκρουση Δύσης – Ρωσίας να βαθαίνει και την Ανατολική Μεσόγειο να μετατρέπεται σε πυριτιδαποθήκη.
Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η Ελλάδα βαδίζει σε μια επικίνδυνη πορεία χωρίς επιστροφή, με τον ελληνικό λαό θεατή σε αποφάσεις που μπορεί να καθορίσουν το μέλλον της χώρας.
Τρομερός κίνδυνος - Η Ελλάδα το θύμα στην πρώτη γραμμή άμυνας της ΕΕ με τον διάδρομο Μαύρης Θάλασσας – Αιγαίο
Υπενθυμίζεται πως με την υπογραφή του μνημονίου μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Ρουμανίας, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τη δημιουργία του διαδρόμου Μαύρης Θάλασσας – Αιγαίου, η Αθήνα εντάσσεται πλέον ανοιχτά στον στρατιωτικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.
Ο διάδρομος αυτός, με επενδύσεις 2,6 δισ. ευρώ, παρουσιάζεται επίσημα ως υποδομή μεταφορών, όμως χαρακτηρίζεται από τις Βρυξέλλες ως «η πρώτη γραμμή άμυνας της ΕΕ», με σαφή στόχο την ταχεία μεταφορά στρατευμάτων και οπλικών συστημάτων προς τα σύνορα Ουκρανίας και Μολδαβίας.
Αυτή η εξέλιξη δεν είναι αποκομμένη από όσα συμβαίνουν στο μέτωπο.
Αντίθετα, συνδέεται άμεσα με τη συστηματική προσπάθεια της Δύσης να διατηρήσει τη στρατιωτική ικανότητα της Ουκρανίας, παρά τις βαριές απώλειες σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.
Η Ρωσία, αναγνωρίζοντας τον κομβικό ρόλο της εφοδιαστικής αλυσίδας, εστιάζει πλέον μεθοδικά στα σημεία που στηρίζουν την ουκρανική πολεμική μηχανή.
Ο θαλάσσιος και χερσαίος διάδρομος Αιγαίου–Μαύρης Θάλασσας και ο ρόλος της Ελλάδας
Ο λεγόμενος διάδρομος Μαύρης Θάλασσας–Αιγαίου δεν αποτελεί απλώς ένα έργο μεταφορών, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για τη λεγόμενη «στρατιωτική κινητικότητα».
Πρόκειται για ένα πλέγμα λιμανιών, σιδηροδρομικών γραμμών, οδικών αξόνων και ενεργειακών υποδομών που επιτρέπουν τη γρήγορη μεταφορά στρατευμάτων, βαρέος εξοπλισμού και καυσίμων από τη Νότια Ευρώπη προς την Ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Η θέση της Ελλάδας
Η Ελλάδα παίζει κεντρικό ρόλο στο νότιο σκέλος του διαδρόμου, κυρίως μέσω:
-του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε βασικό κόμβο μεταφοράς στρατιωτικού υλικού των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ προς Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουκρανία
-των λιμανιών Θεσσαλονίκης και Καβάλας, που λειτουργούν συμπληρωματικά για μεταφορές φορτίων
- του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου, το οποίο συνδέεται με Βουλγαρία και από εκεί με Ρουμανία και Μολδαβία
- ενεργειακών υποδομών, όπως ο FSRU Αλεξανδρούπολης, που ενισχύει τον εφοδιασμό της περιοχής με καύσιμα, κρίσιμα για στρατιωτικές επιχειρήσεις
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χαρακτηρίσει τον διάδρομο ως κρίσιμο για την «ασφάλεια της ΕΕ», ενώ στρατιωτικοί αναλυτές τον εντάσσουν στο πλαίσιο αντικατάστασης ή συμπλήρωσης των επισφαλών θαλάσσιων διαδρομών της Μαύρης Θάλασσας, που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο.
Κίνδυνος θάνατος για Ελλάδα
Για τη Ρωσία πλέον η Ελλάδα δεν λειτουργεί πλέον ως «ουδέτερος μεσογειακός παίκτης» αλλά ως ενεργό τμήμα της νατοϊκής εφοδιαστικής αλυσίδας που στηρίζει έμμεσα τη συνέχιση του πολέμου
Η μετατροπή της χώρας σε κόμβο στρατιωτικής κινητικότητας αυξάνει το γεωπολιτικό της βάρος, αλλά ταυτόχρονα και την έκθεσή της σε κινδύνους, χωρίς να έχει λόγο στη στρατηγική κατεύθυνση του πολέμου.
Οι φλόγες της Μέσης Ανατολής
Από την άλλη, αίσθηση είχε προκαλέσει η πρόσφατη ανάρτηση της Πρεσβεία του Ισραήλ στην Ελλάδα, η οποία δημοσίευσε χάρτη που απεικονίζει την εμβέλεια ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων.
Στον χάρτη παρουσιάζονται ομόκεντροι κύκλοι που εκτείνονται από το έδαφος του Ιράν προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη, αποτυπώνοντας τη θεωρητική ακτίνα δράσης συγκεκριμένων πυραυλικών συστημάτων.
Το μήνυμα που συνοδεύει την ανάρτηση είναι σαφές: σύμφωνα με την ισραηλινή διπλωματική αποστολή, η απειλή που αποδίδεται στο ιρανικό καθεστώς δεν περιορίζεται στη Μέση Ανατολή ή στο Ισραήλ, αλλά αφορά ευρύτερα τη διεθνή κοινότητα – και φυσικά την Ελλάδα.
Πόσο ρεαλιστικό όμως είναι το ενδεχόμενο ελληνικά εδάφη να βρίσκονται στο «ραντάρ» της Τεχεράνης;
Το Ιράν έχει αναπτύξει με τα χρόνια ένα αξιόλογο οπλοστάσιο για να μπορεί να πλήττει εχθρούς από απόσταση.
Άμεση συνέπεια του πολέμου με το Ιράκ του Saddam Hussein τη δεκαετία του ’80.
Από τότε οι μηχανικοί του, με τη βοήθεια της Κίνας, της Ρωσίας και της Βόρειας Κορέας, τελειοποίησαν συστήματα που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στη σύγκρουση με το Ισραήλ, αλλά και για να στοχοποιήσουν τόσο τους Κούρδους όσο και τους Μπαλούχους στο Πακιστάν.
Επιπλέον, παρέχοντας ορισμένους πυραύλους και drones σε φιλικές πολιτοφυλακές (όπως οι Houthis στην Υεμένη), δοκίμασαν τα μέσα σε πραγματικές συνθήκες μάχης.
Ένα στοιχείο που τους επέτρεψε να αναβαθμίσουν και να τροποποιήσουν τα συστήματά τους.
Για την Τεχεράνη αυτά τα μέσα είναι απαραίτητα, καθώς αποτελούν την καλύτερη άμυνα, επιτρέπουν απάντηση σε ενδεχόμενες επιθέσεις και κρατούν υπό απειλή αμερικανικές βάσεις και στόχους στην περιοχή.
Η πρώτη κατηγορία πυραύλων περιλαμβάνει εκείνους μικρού/μεσαίου βεληνεκούς: από τα 300 χιλιόμετρα του Shahab 1 έως τα 1.000 του Dezful.
Σε ανώτερο επίπεδο υπάρχουν «όπλα» με τα οποία οι Φρουροί της Επανάστασης μπορούν να πλήξουν στόχους σε εύρος από 1.300 χιλιόμετρα (Shahab 3) έως περίπου 2.000 (Khorramshahr).
Είναι πιθανό ότι ο Donald Trump, όταν μίλησε στο Κογκρέσο για όπλα που απειλούν την Ευρώπη, να αναφερόταν ακριβώς σε αυτό το μοντέλο.
Σύμφωνα με ειδικούς, μπορεί να φτάσει σε νοτιοανατολικά ευρωπαϊκά εδάφη (για παράδειγμα στην Ελλάδα) αν εκτοξευθεί από τις δυτικές περιοχές του Ιράν.
Η διάταξη συμπληρώνεται από πυραύλους cruise, συμπεριλαμβανομένου του Soumar (2.000 χιλιόμετρα), καθώς και από μια ευρεία σειρά drones-καμικάζι, που έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα.
Δεν είναι μόνον ο πόλεμος...
Αλλά δεν είναι μόνον ο πόλεμος που απειλεί την Ελλάδα... Είναι και η οικονομία, σημαντικός μοχλός της οποίας είναι ο Τουρισμός. Ήδη το ΔΝΤ έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές.
Η ελληνική οικονομία στηρίζεται εδώ και χρόνια στους ξένους επισκέπτες.
Όπως αποκαλύπτει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Τουρισμού και Ταξιδιών, ο τουρισμός αντιστοιχεί σε πάνω από το 20% του ΑΕΠ, δηλαδή ένα στα πέντε «παραγόμενα» ευρώ της χώρας έρχεται από βαλίτσες, check-in και ξαπλώστρες.
Αν η ελκυστικότητα της χώρας υποχωρήσει –όχι λόγω ποιότητας, αλλά λόγω κόστους και γεωπολιτικής συνθήκες– τότε τα τουριστικά έσοδα μπορεί να γνωρίσουν ύφεση για πρώτη φορά μετά την πανδημία.
Και τότε, το 20% του ΑΕΠ κινδυνεύει να «εξατμιστεί».
ο κίνδυνος εκτροχιασμού λόγω ελλείμματος είναι ορατός… δεδομένου ότι ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι σοκαριστικό.
Παρά τα πρωτογενή πλεονάσματα και την αύξηση των εσόδων, το εξωτερικό ισοζύγιο παραμένει ένα διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα, με το έλλειμμα να ξεπερνά το 6 του ΑΕΠ – υπερδιπλάσιο από τα προ πανδημίας επίπεδα.
Πρόκειται για δομική ανισορροπία που απειλεί την ανταγωνιστικότητα της χώρας.
Επίσης, μπορεί τα NPLs στις τράπεζες να μειώθηκαν στο 3,4%, αλλά ο εφιάλτης δεν τελείωσε.
Πάνω από €74 δισ. σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια βρίσκονται στα χέρια των servicers – ποσό που ισοδυναμεί με το 31,4% του ΑΕΠ!
Με το 75% των πλειστηριασμών να αποτυγχάνουν, η νέα πτωχευτική διαδικασία μοιάζει με «κουφάρι» χωρίς αποτελεσματικότητα.
Η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν κύκλο επενδύσεων που δεν ενισχύουν την παραγωγική της βάση.
Το παραγωγικό χάσμα με την Ευρωζώνη παραμένει τεράστιο, γεγονός που απειλεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους.
Αν δεν κλείσει η «ψαλίδα», τα περιθώρια σταθερότητας στενεύουν επικίνδυνα.
Την ίδια στιγμή, παρά την υποχώρηση συνολικού πληθωρισμού στο 3%, ο επίμονα υψηλός πληθωρισμός υπηρεσιών δείχνει πως η μάχη δεν έχει κερδηθεί.
Οι πιέσεις στις τιμές απειλούν την αγοραστική δύναμη και ενισχύουν την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Η συγκυρία, λοιπόν, μπορεί να ευνοεί την Ελλάδα, αλλά ο εφησυχασμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.
Με κρίσιμες μεταρρυθμίσεις να καθυστερούν και την παραγωγικότητα στάσιμη, η χώρα κινδυνεύει να παγιδευτεί ξανά σε έναν φαύλο κύκλο αδυναμιών.
Το success story μπορεί να γίνει εφιάλτης, αν η οικονομία δεν αλλάξει ταχύτητα τώρα.
www.bankignews.gr
Την εκρηκτική αυτή προειδοποίηση διατύπωσε ο Δημήτρης Πατέλης στη ρωσική εφημερίδα, μέλος της «Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας», μιλώντας στη ρωσική εφημερίδα «Svobodnaya Pressa», όπου υποστήριξε ότι η Αθήνα, δεσμευμένη από τις υποχρεώσεις της προς το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύρεται σε επικίνδυνες συγκρούσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.
Όπως τόνισε, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επανειλημμένα δώσει το στίγμα μιας σκληρής αντιρωσικής πολιτικής, γεγονός που διαμορφώνει συνθήκες ευθείας αντιπαράθεσης με τη Μόσχα.
«Ο ελληνικός λαός ιστορικά διατηρεί φιλικά αισθήματα απέναντι στη Ρωσία και τον ρωσικό λαό.
Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές επιχειρούν συστηματικά να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, προκειμένου να προωθήσουν μια φιλοαμερικανική και αντιρωσική πολιτική», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος υπενθύμισε ότι η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που απέστειλαν οπλισμό και πυρομαχικά στο Κίεβο, υποστηρίζοντας πως οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν χωρίς ουσιαστική λαϊκή συναίνεση.
Οι δηλώσεις του έγιναν στο πλαίσιο του 3ου Διεθνούς Αντιφασιστικού Φόρουμ του ΚΚΡΟ, το οποίο διεξήχθη υπό το σύνθημα: «Αγώνας ενάντια στη διεθνή τρομοκρατία, την αυθαιρεσία και την επιθετικότητα – Για ειρήνη και ασφάλεια».
Ο Πατέλης προχώρησε ακόμη περισσότερο, συνδέοντας τη στάση της Ελλάδας όχι μόνο με τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
«Ο ελληνικός λαός είναι αντίθετος και σε όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη, αλλά κανείς δεν τον ρωτά.
Το ίδιο συμβαίνει με την επιθετικότητα κατά του Ιράν, της Συρίας, του Λιβάνου και της Υεμένης.
Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, μαζί με το ΝΑΤΟ, στηρίζουν στην πράξη ιμπεριαλιστικές επιθέσεις και διακρατική τρομοκρατία σε ολόκληρο τον κόσμο», δήλωσε.
Οι τοποθετήσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο ακραίας γεωπολιτικής έντασης, με τη σύγκρουση Δύσης – Ρωσίας να βαθαίνει και την Ανατολική Μεσόγειο να μετατρέπεται σε πυριτιδαποθήκη.
Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η Ελλάδα βαδίζει σε μια επικίνδυνη πορεία χωρίς επιστροφή, με τον ελληνικό λαό θεατή σε αποφάσεις που μπορεί να καθορίσουν το μέλλον της χώρας.
Τρομερός κίνδυνος - Η Ελλάδα το θύμα στην πρώτη γραμμή άμυνας της ΕΕ με τον διάδρομο Μαύρης Θάλασσας – Αιγαίο
Υπενθυμίζεται πως με την υπογραφή του μνημονίου μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Ρουμανίας, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τη δημιουργία του διαδρόμου Μαύρης Θάλασσας – Αιγαίου, η Αθήνα εντάσσεται πλέον ανοιχτά στον στρατιωτικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.
Ο διάδρομος αυτός, με επενδύσεις 2,6 δισ. ευρώ, παρουσιάζεται επίσημα ως υποδομή μεταφορών, όμως χαρακτηρίζεται από τις Βρυξέλλες ως «η πρώτη γραμμή άμυνας της ΕΕ», με σαφή στόχο την ταχεία μεταφορά στρατευμάτων και οπλικών συστημάτων προς τα σύνορα Ουκρανίας και Μολδαβίας.
Αυτή η εξέλιξη δεν είναι αποκομμένη από όσα συμβαίνουν στο μέτωπο.
Αντίθετα, συνδέεται άμεσα με τη συστηματική προσπάθεια της Δύσης να διατηρήσει τη στρατιωτική ικανότητα της Ουκρανίας, παρά τις βαριές απώλειες σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.
Η Ρωσία, αναγνωρίζοντας τον κομβικό ρόλο της εφοδιαστικής αλυσίδας, εστιάζει πλέον μεθοδικά στα σημεία που στηρίζουν την ουκρανική πολεμική μηχανή.
Ο θαλάσσιος και χερσαίος διάδρομος Αιγαίου–Μαύρης Θάλασσας και ο ρόλος της Ελλάδας
Ο λεγόμενος διάδρομος Μαύρης Θάλασσας–Αιγαίου δεν αποτελεί απλώς ένα έργο μεταφορών, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για τη λεγόμενη «στρατιωτική κινητικότητα».
Πρόκειται για ένα πλέγμα λιμανιών, σιδηροδρομικών γραμμών, οδικών αξόνων και ενεργειακών υποδομών που επιτρέπουν τη γρήγορη μεταφορά στρατευμάτων, βαρέος εξοπλισμού και καυσίμων από τη Νότια Ευρώπη προς την Ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Η θέση της Ελλάδας
Η Ελλάδα παίζει κεντρικό ρόλο στο νότιο σκέλος του διαδρόμου, κυρίως μέσω:
-του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε βασικό κόμβο μεταφοράς στρατιωτικού υλικού των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ προς Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουκρανία
-των λιμανιών Θεσσαλονίκης και Καβάλας, που λειτουργούν συμπληρωματικά για μεταφορές φορτίων
- του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου, το οποίο συνδέεται με Βουλγαρία και από εκεί με Ρουμανία και Μολδαβία
- ενεργειακών υποδομών, όπως ο FSRU Αλεξανδρούπολης, που ενισχύει τον εφοδιασμό της περιοχής με καύσιμα, κρίσιμα για στρατιωτικές επιχειρήσεις
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χαρακτηρίσει τον διάδρομο ως κρίσιμο για την «ασφάλεια της ΕΕ», ενώ στρατιωτικοί αναλυτές τον εντάσσουν στο πλαίσιο αντικατάστασης ή συμπλήρωσης των επισφαλών θαλάσσιων διαδρομών της Μαύρης Θάλασσας, που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο.
Κίνδυνος θάνατος για Ελλάδα
Για τη Ρωσία πλέον η Ελλάδα δεν λειτουργεί πλέον ως «ουδέτερος μεσογειακός παίκτης» αλλά ως ενεργό τμήμα της νατοϊκής εφοδιαστικής αλυσίδας που στηρίζει έμμεσα τη συνέχιση του πολέμου
Η μετατροπή της χώρας σε κόμβο στρατιωτικής κινητικότητας αυξάνει το γεωπολιτικό της βάρος, αλλά ταυτόχρονα και την έκθεσή της σε κινδύνους, χωρίς να έχει λόγο στη στρατηγική κατεύθυνση του πολέμου.
Οι φλόγες της Μέσης Ανατολής
Από την άλλη, αίσθηση είχε προκαλέσει η πρόσφατη ανάρτηση της Πρεσβεία του Ισραήλ στην Ελλάδα, η οποία δημοσίευσε χάρτη που απεικονίζει την εμβέλεια ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων.
Στον χάρτη παρουσιάζονται ομόκεντροι κύκλοι που εκτείνονται από το έδαφος του Ιράν προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη, αποτυπώνοντας τη θεωρητική ακτίνα δράσης συγκεκριμένων πυραυλικών συστημάτων.
Το μήνυμα που συνοδεύει την ανάρτηση είναι σαφές: σύμφωνα με την ισραηλινή διπλωματική αποστολή, η απειλή που αποδίδεται στο ιρανικό καθεστώς δεν περιορίζεται στη Μέση Ανατολή ή στο Ισραήλ, αλλά αφορά ευρύτερα τη διεθνή κοινότητα – και φυσικά την Ελλάδα.
Πόσο ρεαλιστικό όμως είναι το ενδεχόμενο ελληνικά εδάφη να βρίσκονται στο «ραντάρ» της Τεχεράνης;
Το Ιράν έχει αναπτύξει με τα χρόνια ένα αξιόλογο οπλοστάσιο για να μπορεί να πλήττει εχθρούς από απόσταση.
Άμεση συνέπεια του πολέμου με το Ιράκ του Saddam Hussein τη δεκαετία του ’80.
Από τότε οι μηχανικοί του, με τη βοήθεια της Κίνας, της Ρωσίας και της Βόρειας Κορέας, τελειοποίησαν συστήματα που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στη σύγκρουση με το Ισραήλ, αλλά και για να στοχοποιήσουν τόσο τους Κούρδους όσο και τους Μπαλούχους στο Πακιστάν.
Επιπλέον, παρέχοντας ορισμένους πυραύλους και drones σε φιλικές πολιτοφυλακές (όπως οι Houthis στην Υεμένη), δοκίμασαν τα μέσα σε πραγματικές συνθήκες μάχης.
Ένα στοιχείο που τους επέτρεψε να αναβαθμίσουν και να τροποποιήσουν τα συστήματά τους.
Για την Τεχεράνη αυτά τα μέσα είναι απαραίτητα, καθώς αποτελούν την καλύτερη άμυνα, επιτρέπουν απάντηση σε ενδεχόμενες επιθέσεις και κρατούν υπό απειλή αμερικανικές βάσεις και στόχους στην περιοχή.
Η πρώτη κατηγορία πυραύλων περιλαμβάνει εκείνους μικρού/μεσαίου βεληνεκούς: από τα 300 χιλιόμετρα του Shahab 1 έως τα 1.000 του Dezful.
Σε ανώτερο επίπεδο υπάρχουν «όπλα» με τα οποία οι Φρουροί της Επανάστασης μπορούν να πλήξουν στόχους σε εύρος από 1.300 χιλιόμετρα (Shahab 3) έως περίπου 2.000 (Khorramshahr).
Είναι πιθανό ότι ο Donald Trump, όταν μίλησε στο Κογκρέσο για όπλα που απειλούν την Ευρώπη, να αναφερόταν ακριβώς σε αυτό το μοντέλο.
Σύμφωνα με ειδικούς, μπορεί να φτάσει σε νοτιοανατολικά ευρωπαϊκά εδάφη (για παράδειγμα στην Ελλάδα) αν εκτοξευθεί από τις δυτικές περιοχές του Ιράν.
Η διάταξη συμπληρώνεται από πυραύλους cruise, συμπεριλαμβανομένου του Soumar (2.000 χιλιόμετρα), καθώς και από μια ευρεία σειρά drones-καμικάζι, που έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα.
Δεν είναι μόνον ο πόλεμος...
Αλλά δεν είναι μόνον ο πόλεμος που απειλεί την Ελλάδα... Είναι και η οικονομία, σημαντικός μοχλός της οποίας είναι ο Τουρισμός. Ήδη το ΔΝΤ έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές.
Η ελληνική οικονομία στηρίζεται εδώ και χρόνια στους ξένους επισκέπτες.
Όπως αποκαλύπτει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Τουρισμού και Ταξιδιών, ο τουρισμός αντιστοιχεί σε πάνω από το 20% του ΑΕΠ, δηλαδή ένα στα πέντε «παραγόμενα» ευρώ της χώρας έρχεται από βαλίτσες, check-in και ξαπλώστρες.
Αν η ελκυστικότητα της χώρας υποχωρήσει –όχι λόγω ποιότητας, αλλά λόγω κόστους και γεωπολιτικής συνθήκες– τότε τα τουριστικά έσοδα μπορεί να γνωρίσουν ύφεση για πρώτη φορά μετά την πανδημία.
Και τότε, το 20% του ΑΕΠ κινδυνεύει να «εξατμιστεί».
ο κίνδυνος εκτροχιασμού λόγω ελλείμματος είναι ορατός… δεδομένου ότι ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι σοκαριστικό.
Παρά τα πρωτογενή πλεονάσματα και την αύξηση των εσόδων, το εξωτερικό ισοζύγιο παραμένει ένα διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα, με το έλλειμμα να ξεπερνά το 6 του ΑΕΠ – υπερδιπλάσιο από τα προ πανδημίας επίπεδα.
Πρόκειται για δομική ανισορροπία που απειλεί την ανταγωνιστικότητα της χώρας.
Επίσης, μπορεί τα NPLs στις τράπεζες να μειώθηκαν στο 3,4%, αλλά ο εφιάλτης δεν τελείωσε.
Πάνω από €74 δισ. σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια βρίσκονται στα χέρια των servicers – ποσό που ισοδυναμεί με το 31,4% του ΑΕΠ!
Με το 75% των πλειστηριασμών να αποτυγχάνουν, η νέα πτωχευτική διαδικασία μοιάζει με «κουφάρι» χωρίς αποτελεσματικότητα.
Η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν κύκλο επενδύσεων που δεν ενισχύουν την παραγωγική της βάση.
Το παραγωγικό χάσμα με την Ευρωζώνη παραμένει τεράστιο, γεγονός που απειλεί τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους.
Αν δεν κλείσει η «ψαλίδα», τα περιθώρια σταθερότητας στενεύουν επικίνδυνα.
Την ίδια στιγμή, παρά την υποχώρηση συνολικού πληθωρισμού στο 3%, ο επίμονα υψηλός πληθωρισμός υπηρεσιών δείχνει πως η μάχη δεν έχει κερδηθεί.
Οι πιέσεις στις τιμές απειλούν την αγοραστική δύναμη και ενισχύουν την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Η συγκυρία, λοιπόν, μπορεί να ευνοεί την Ελλάδα, αλλά ο εφησυχασμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.
Με κρίσιμες μεταρρυθμίσεις να καθυστερούν και την παραγωγικότητα στάσιμη, η χώρα κινδυνεύει να παγιδευτεί ξανά σε έναν φαύλο κύκλο αδυναμιών.
Το success story μπορεί να γίνει εφιάλτης, αν η οικονομία δεν αλλάξει ταχύτητα τώρα.
www.bankignews.gr
Σχόλια αναγνωστών