Σήματα κινδύνου από χρηματιστηριακές αγορές και κεφαλαιαγορές «βλέπει» σε ανάλυσή της η Gold Switzerland, υπογραμμίζοντας ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται σε μια φάση όπου η κρίση εμπιστοσύνης προς τα κρατικά ομόλογα δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί, ακόμη κι αν οι αγορές μετοχών συνεχίζουν να δίνουν εικόνα ευφορίας.
Η πιο κρίσιμη παράμετρος που αναδεικνύεται είναι η αγορά ομολόγων, η οποία ξεπερνά σε μέγεθος τα 140 τρισ. δολάρια και λειτουργεί ως βασικός «καθρέφτης» της παγκόσμιας πιστοληπτικής αξιοπιστίας.
Η άνοδος των αποδόσεων σε κρατικά ομόλογα μεγάλων οικονομιών -όπως των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας- ερμηνεύεται όχι ως ένδειξη ισχυρής ανάπτυξης, αλλά ως ένδειξη ότι η αγορά απαιτεί υψηλότερο risk premium λόγω απώλειας εμπιστοσύνης στο κρατικό χρέος.
Οι αποδόσεις αυξάνονται όταν οι τιμές των ομολόγων υποχωρούν, κάτι που συμβαίνει όταν οι επενδυτές θεωρούν ότι ο κίνδυνος έχει αυξηθεί σημαντικά.
Η Gold Switzerland επισημαίνει ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με χρέος άνω των 350 τρισ. δολαρίων, ενώ μόνο οι ΗΠΑ έχουν ξεπεράσει τα 40 τρισ. δολάρια δημόσιου χρέους, γεγονός που καθιστά το σύστημα εξαιρετικά ευάλωτο.
Η αποχώρηση μεγάλων παικτών από τα ομόλογα
Ένας από τους βασικούς λόγους ανόδου των αποδόσεων είναι η σταδιακή αποχώρηση μεγάλων θεσμικών επενδυτών από τα αμερικανικά ομόλογα.
Η Κίνα έχει μειώσει σημαντικά την έκθεσή της στο αμερικανικό χρέος, ενώ η Ιαπωνία – ο μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων – εμφανίζεται επίσης ως καθαρός πωλητής σε πρόσφατες περιόδους.
Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση, αντανακλά μια βαθύτερη μετατόπιση εμπιστοσύνης, καθώς τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως «χωρίς ρίσκο», αλλά ως περιουσιακό στοιχείο με αυξανόμενο νομισματικό και πιστωτικό ρίσκο.
Το πρόβλημα του χρέους και η παγίδα των τόκων
Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο είναι η εκρηκτική άνοδος του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους.Οι ΗΠΑ δαπανούν πλέον τεράστιο ποσοστό των φορολογικών τους εσόδων μόνο για πληρωμές τόκων, ενώ το ετήσιο έλλειμμα παραμένει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα.
Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι αυτή η κατάσταση οδηγεί αναγκαστικά σε συνεχή έκδοση νέου χρέους και δημιουργία χρήματος, κάτι που τροφοδοτεί περαιτέρω πληθωριστικές πιέσεις και αποδυνάμωση του νομίσματος.
Με απλά λόγια, το σύστημα για να επιβιώσει χρειάζεται περισσότερο χρέος και περισσότερο «φθηνό χρήμα», δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.
Ο χρυσός ως ιστορική σταθερά
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο χρυσός εμφανίζεται – σύμφωνα με την Gold Switzerland – ως το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που δεν εξαρτάται από την αξιοπιστία κανενός κράτους ή κεντρικής τράπεζας.
Η ιστορική αναλογία που χρησιμοποιείται είναι η δεκαετία του 1970, όταν το δολάριο υποτιμήθηκε σημαντικά και ο χρυσός εκτοξεύτηκε από τα 35 δολάρια στα 850 δολάρια ανά ουγγιά.
Το βασικό επιχείρημα είναι ότι οι ανοδικοί κύκλοι του χρυσού δεν κινούνται γραμμικά. Αντιθέτως, συνοδεύονται από έντονες διορθώσεις που απομακρύνουν τους βραχυπρόθεσμους κερδοσκόπους, αλλά ενισχύουν τη μακροπρόθεσμη τάση.
Επιπλέον, τονίζεται ότι ο χρυσός έχει ήδη αποδείξει τη σημασία του μέσω περιόδων έντασης, όπου χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο ρευστότητας ακόμη και από θεσμικούς επενδυτές και κράτη.
Μετοχές σε ιστορικά υψηλά και αποσύνδεση από την πραγματικότητα
Επίσης, η ανάλυση ασκεί έντονη κριτική στις αγορές μετοχών, οι οποίες βρίσκονται σε ιστορικά υψηλές αποτιμήσεις με βάση σχεδόν κάθε βασικό δείκτη. Οι επενδυτές πληρώνουν σήμερα ιστορικά υψηλά πολλαπλάσια αποτίμησης για ιστορικά χαμηλές αποδόσεις μερισμάτων, γεγονός που δημιουργεί έντονη ασυμμετρία ρίσκου-απόδοσης.
Την ίδια στιγμή, η καταναλωτική εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ υποχωρεί, ενώ τα επίπεδα καθυστερήσεων σε πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια αυξάνονται, δείχνοντας μια απόκλιση μεταξύ χρηματιστηριακής εικόνας και πραγματικής οικονομίας.

Το αφήγημα της «τεχνητής σταθερότητας»
Η Gold Switzerland υποστηρίζει ότι οι αγορές έχουν εθιστεί στην ιδέα πως κάθε πτώση θα συνοδευτεί από νέα νομισματική παρέμβαση. Η λογική του “bad news is good news” έχει μετατρέψει τη Fed σε βασικό μηχανισμό στήριξης των αγορών, κάτι που δημιουργεί συνθήκες ηθικού κινδύνου (moral hazard).
Παράλληλα, ασκείται κριτική στις συνεχείς αλλαγές μεθοδολογίας στην αποτύπωση του πληθωρισμού, με στόχο – όπως αναφέρεται – τη δημιουργία μιας πιο «διαχειρίσιμης εικόνας» της πραγματικότητας.
Παρά τους επίσημους δείκτες, οι πραγματικές πιέσεις τιμών παραμένουν έντονες σε ενέργεια, μεταφορές και βασικά αγαθά, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι η νομισματική διάβρωση είναι ήδη σε εξέλιξη.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο χρυσός λειτουργεί ως αντιστάθμισμα απέναντι στην υποτίμηση του νομίσματος και όχι απλώς ως επενδυτικό μέσο.

Ένα σύστημα υπό πίεση
Οι αγορές ομολόγων εκπέμπουν σήματα πίεσης, οι μετοχές παραμένουν σε υπερβολικά επίπεδα αποτίμησης και το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται με ρυθμούς που ξεπερνούν την πραγματική οικονομική δραστηριότητα.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο χρυσός δεν παρουσιάζεται ως βραχυπρόθεσμο trade αλλά ως δομική απάντηση σε ένα σύστημα που βασίζεται όλο και περισσότερο σε συνεχή δημιουργία χρήματος, καταλήγει η ανάλυση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών