Ο Trump θα χρειαστεί να προχωρήσει σε μια σειρά μεγάλων συμφωνιών αμοιβαίων συμβιβασμών, ικανοποιώντας ορισμένα από τα πλέον ευαίσθητα γεωπολιτικά συμφέροντα των τριών χωρών
Το κίνημα MAGA του Donald Trump μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με νέα εκλογική συντριβή το 2028, εάν ο Αμερικανός πρόεδρος δεν καταφέρει να περιορίσει το υψηλό κόστος διαβίωσης στις ΗΠΑ.
Η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν τις οικονομικές πιέσεις στην αμερικανική κοινωνία, πλήττοντας τις πολιτικές προοπτικές των Ρεπουμπλικανών.
Για να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο Trump θα χρειαστεί να προχωρήσει σε μια σειρά μεγάλων συμφωνιών αμοιβαίων συμβιβασμών, ικανοποιώντας ορισμένα από τα πλέον ευαίσθητα γεωπολιτικά συμφέροντα των τριών χωρών.
Η βαριά ήττα που υπέστησαν πρόσφατα οι Ρεπουμπλικανοί ενδέχεται να επαναληφθεί στις εκλογές του 2028, εάν ο Trump δεν καταφέρει να μειώσει το κόστος διαβίωσης, το οποίο εκτινάχθηκε τον τελευταίο χρόνο εξαιτίας του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου.
Έχει ήδη επισημανθεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα πρέπει να περιορίσει τις εξαγωγές ενέργειας προς την Ευρώπη, εάν θέλει το MAGA να διατηρήσει τις πιθανότητές του για εκλογική επιβίωση το 2028.
Η ανακατεύθυνση μεγαλύτερων ποσοτήτων ενεργειακών προϊόντων προς την εγχώρια αγορά των ΗΠΑ θα μπορούσε να συμβάλει στην ταχύτερη αποκλιμάκωση των τιμών των καυσίμων.
Παράλληλα, η επίλυση τόσο του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου όσο και της ουκρανικής σύγκρουσης θεωρείται καθοριστικής σημασίας για τη σταδιακή αποκατάσταση της σταθερότητας στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Ωστόσο, ακόμη και στο ευνοϊκότερο σενάριο, κατά το οποίο και οι τρεις αυτές εξελίξεις θα έχουν δρομολογηθεί έως τις αρχές του 2027, οδηγώντας σε ουσιαστική μείωση των τιμών των καυσίμων μέσα στον επόμενο χρόνο και, κατ' επέκταση, του κόστους διαβίωσης πριν από τις εκλογές του 2028, το αποτέλεσμα μπορεί να αποδειχθεί προσωρινό.
Ενας νέος γύρος εμπορικού πολέμου
Ο λόγος είναι ότι η Κίνα θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν νέο γύρο εμπορικού πολέμου πριν από τις επόμενες εκλογές.
Ο Xi Jinping ενδέχεται να εκτιμήσει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την οικονομική πίεση ως μοχλό για να εξαναγκάσει τον Trump σε σημαντικές παραχωρήσεις.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, υπό την πίεση της ανάγκης να διασώσει το MAGA, θα μπορούσε να αποδεχθεί ακόμη και ιδιαίτερα επώδυνους συμβιβασμούς, προκειμένου να αποφύγει μια εκλογική πανωλεθρία το 2028.
Από την πλευρά του Πεκίνου, μια κυβέρνηση των Δημοκρατικών θα μπορούσε να θεωρηθεί σχετικά πιο ευνοϊκή επιλογή από μια νέα ρεπουμπλικανική διοίκηση.
Αυτό οφείλεται στη συγκριτικά ηπιότερη στάση των Δημοκρατικών απέναντι στην Κίνα, καθώς και στην προτεραιότητα που παραδοσιακά δίνουν στον περιορισμό της ρωσικής επιρροής έναντι της κινεζικής.
Υπό αυτό το πρίσμα, το ενδεχόμενο μιας νέας εμπορικής αντιπαράθεσης δεν είναι απλώς θεωρητικό, αλλά αποτελεί ένα ρεαλιστικό σενάριο.
Συνεπώς, η πολιτική επιβίωση του MAGA εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα του Trump να συνάψει μεγάλες συμφωνίες με τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα.
Στόχος θα είναι η μείωση του κόστους διαβίωσης στις ΗΠΑ πριν από τις εκλογές, αλλά και η αποτροπή ενεργειών από τις τρεις χώρες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέα άνοδο των τιμών..
Εάν οι προτάσεις της Ουάσιγκτον δεν θεωρηθούν επαρκείς, οι τρεις χώρες ενδέχεται να τις απορρίψουν, προσδοκώντας ότι θα τους προσφερθούν ευνοϊκότεροι όροι. Διαφορετικά, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πολιτική αποδυνάμωση του MAGA, διατηρώντας υψηλό το κόστος ζωής για τους Αμερικανούς πολίτες.
Και οι τρεις διαθέτουν τα μέσα για να προκαλέσουν τέτοιες πιέσεις.
Ο Trump γνωρίζει αυτή την πραγματικότητα και ενδέχεται να εμφανιστεί διατεθειμένος να διαπραγματευτεί, εφόσον θεωρήσει ότι οι συμφωνίες αυτές αποτελούν τη μοναδική οδό για την πολιτική ανάκαμψη του κινήματός του.
Οι ρωσικές κάνουλες στην ενέργεια
Η Ρωσία θα μπορούσε να περιορίσει τις εξαγωγές ενέργειας, δίνοντας προτεραιότητα στην κάλυψη των εγχώριων αναγκών της, ιδιαίτερα υπό το βάρος των συνεχιζόμενων ουκρανικών επιθέσεων στις εγκαταστάσεις διύλισης πετρελαίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα ασκούσε πρόσθετες ανοδικές πιέσεις στις διεθνείς τιμές των καυσίμων.
Το Ιράν, από την πλευρά του, θα μπορούσε να συνεχίσει τον μερικό και ατελή αποκλεισμό των Στενών του Hormuz, προκαλώντας αντίστοιχες αναταράξεις στην ενεργειακή αγορά.
Παράλληλα, η Κίνα θα είχε τη δυνατότητα να ξεκινήσει έναν νέο γύρο εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ.
Για να αποτρέψει αυτά τα ενδεχόμενα, η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να προχωρήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις στα ζητήματα που αφορούν την Ουκρανία, τον Περσικό Κόλπο και την Ταϊβάν. Μια τέτοια στροφή θα ισοδυναμούσε με πραγματική επανάσταση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, η οποία θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει ριζικά τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.
Οι αναγκαστικές παραχωρήσεις
Σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, οι μεταπολεμικές αρχιτεκτονικές ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας στην Ευρώπη, αποτελούν την πλέον ρεαλιστική βάση για συμβιβασμούς που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν ορισμένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας.
Στην περίπτωση του Ιράν, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να προχωρήσουν στην άρση των κυρώσεων που σχετίζονται με τον ενεργειακό τομέα, να αποσύρουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις από την περιοχή του Περσικού Κόλπου και να καταστήσουν σαφές ότι δεν θα παρέμβουν υπέρ του Ισραήλ σε περίπτωση που το Τελ Αβίβ εξαπολύσει νέα πολεμική επιχείρηση εναντίον της Τεχεράνης.
Όσον αφορά την Κίνα, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διακόψουν πλήρως τη στήριξή τους προς την Ταϊβάν, εξέλιξη που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, θα άνοιγε τον δρόμο για την επανένταξη του νησιού στην ηπειρωτική Κίνα.
Η ρωσική διάσταση αυτής της προσέγγισης φέρεται να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες.
Αντίθετα, παρότι η Ουάσιγκτον έχει κατά καιρούς αφήσει να εννοηθεί ότι εξετάζει ορισμένες από τις παραμέτρους μιας συμφωνίας με το Ιράν, δεν είναι σαφές εάν ο Trump διαθέτει την απαραίτητη πολιτική βούληση για να προχωρήσει σε μια τόσο μεγάλη στρατηγική ανατροπή.
Αντίστοιχα, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επικρίνει την Ταϊβάν, κατηγορώντας την ότι ουσιαστικά «έκλεψε» την αμερικανική βιομηχανία ημιαγωγών.
Ωστόσο, παραμένει αμφίβολο εάν θα είχε την πολιτική δυνατότητα να αποδεχθεί στην πράξη την υπαγωγή της Ταϊβάν στην κινεζική επιρροή.
Σε κάθε περίπτωση, ο Trump θα μπορούσε τελικά να συμφωνήσει με ένα τέτοιο πλαίσιο παραχωρήσεων, εφόσον πειστεί ότι αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για τη διάσωση του MAGA και τη διατήρηση της πολιτικής του κληρονομιάς.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο ίδιος θα μπορούσε να διεκδικήσει μια θέση στην ιστορία ως ο Αμερικανός πρόεδρος που συνέβαλε στην αποκλιμάκωση των σημαντικότερων γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων και στην επίτευξη μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας.
Το διακύβευμα, επομένως, δεν είναι μόνο η εκλογική επιβίωση του MAGA το 2028, αλλά και η πιθανότητα μιας ριζικής ανατροπής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα να αποκτούν κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή.
www.bankingnews.gr
Η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν τις οικονομικές πιέσεις στην αμερικανική κοινωνία, πλήττοντας τις πολιτικές προοπτικές των Ρεπουμπλικανών.
Για να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο Trump θα χρειαστεί να προχωρήσει σε μια σειρά μεγάλων συμφωνιών αμοιβαίων συμβιβασμών, ικανοποιώντας ορισμένα από τα πλέον ευαίσθητα γεωπολιτικά συμφέροντα των τριών χωρών.
Η βαριά ήττα που υπέστησαν πρόσφατα οι Ρεπουμπλικανοί ενδέχεται να επαναληφθεί στις εκλογές του 2028, εάν ο Trump δεν καταφέρει να μειώσει το κόστος διαβίωσης, το οποίο εκτινάχθηκε τον τελευταίο χρόνο εξαιτίας του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου.
Έχει ήδη επισημανθεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος θα πρέπει να περιορίσει τις εξαγωγές ενέργειας προς την Ευρώπη, εάν θέλει το MAGA να διατηρήσει τις πιθανότητές του για εκλογική επιβίωση το 2028.
Η ανακατεύθυνση μεγαλύτερων ποσοτήτων ενεργειακών προϊόντων προς την εγχώρια αγορά των ΗΠΑ θα μπορούσε να συμβάλει στην ταχύτερη αποκλιμάκωση των τιμών των καυσίμων.
Παράλληλα, η επίλυση τόσο του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου όσο και της ουκρανικής σύγκρουσης θεωρείται καθοριστικής σημασίας για τη σταδιακή αποκατάσταση της σταθερότητας στις διεθνείς αγορές ενέργειας.
Ωστόσο, ακόμη και στο ευνοϊκότερο σενάριο, κατά το οποίο και οι τρεις αυτές εξελίξεις θα έχουν δρομολογηθεί έως τις αρχές του 2027, οδηγώντας σε ουσιαστική μείωση των τιμών των καυσίμων μέσα στον επόμενο χρόνο και, κατ' επέκταση, του κόστους διαβίωσης πριν από τις εκλογές του 2028, το αποτέλεσμα μπορεί να αποδειχθεί προσωρινό.
Ενας νέος γύρος εμπορικού πολέμου
Ο λόγος είναι ότι η Κίνα θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν νέο γύρο εμπορικού πολέμου πριν από τις επόμενες εκλογές.
Ο Xi Jinping ενδέχεται να εκτιμήσει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την οικονομική πίεση ως μοχλό για να εξαναγκάσει τον Trump σε σημαντικές παραχωρήσεις.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, υπό την πίεση της ανάγκης να διασώσει το MAGA, θα μπορούσε να αποδεχθεί ακόμη και ιδιαίτερα επώδυνους συμβιβασμούς, προκειμένου να αποφύγει μια εκλογική πανωλεθρία το 2028.
Από την πλευρά του Πεκίνου, μια κυβέρνηση των Δημοκρατικών θα μπορούσε να θεωρηθεί σχετικά πιο ευνοϊκή επιλογή από μια νέα ρεπουμπλικανική διοίκηση.
Αυτό οφείλεται στη συγκριτικά ηπιότερη στάση των Δημοκρατικών απέναντι στην Κίνα, καθώς και στην προτεραιότητα που παραδοσιακά δίνουν στον περιορισμό της ρωσικής επιρροής έναντι της κινεζικής.
Υπό αυτό το πρίσμα, το ενδεχόμενο μιας νέας εμπορικής αντιπαράθεσης δεν είναι απλώς θεωρητικό, αλλά αποτελεί ένα ρεαλιστικό σενάριο.
Συνεπώς, η πολιτική επιβίωση του MAGA εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα του Trump να συνάψει μεγάλες συμφωνίες με τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα.
Στόχος θα είναι η μείωση του κόστους διαβίωσης στις ΗΠΑ πριν από τις εκλογές, αλλά και η αποτροπή ενεργειών από τις τρεις χώρες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέα άνοδο των τιμών..
Εάν οι προτάσεις της Ουάσιγκτον δεν θεωρηθούν επαρκείς, οι τρεις χώρες ενδέχεται να τις απορρίψουν, προσδοκώντας ότι θα τους προσφερθούν ευνοϊκότεροι όροι. Διαφορετικά, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πολιτική αποδυνάμωση του MAGA, διατηρώντας υψηλό το κόστος ζωής για τους Αμερικανούς πολίτες.
Και οι τρεις διαθέτουν τα μέσα για να προκαλέσουν τέτοιες πιέσεις.
Ο Trump γνωρίζει αυτή την πραγματικότητα και ενδέχεται να εμφανιστεί διατεθειμένος να διαπραγματευτεί, εφόσον θεωρήσει ότι οι συμφωνίες αυτές αποτελούν τη μοναδική οδό για την πολιτική ανάκαμψη του κινήματός του.
Οι ρωσικές κάνουλες στην ενέργεια
Η Ρωσία θα μπορούσε να περιορίσει τις εξαγωγές ενέργειας, δίνοντας προτεραιότητα στην κάλυψη των εγχώριων αναγκών της, ιδιαίτερα υπό το βάρος των συνεχιζόμενων ουκρανικών επιθέσεων στις εγκαταστάσεις διύλισης πετρελαίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα ασκούσε πρόσθετες ανοδικές πιέσεις στις διεθνείς τιμές των καυσίμων.
Το Ιράν, από την πλευρά του, θα μπορούσε να συνεχίσει τον μερικό και ατελή αποκλεισμό των Στενών του Hormuz, προκαλώντας αντίστοιχες αναταράξεις στην ενεργειακή αγορά.
Παράλληλα, η Κίνα θα είχε τη δυνατότητα να ξεκινήσει έναν νέο γύρο εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ.
Για να αποτρέψει αυτά τα ενδεχόμενα, η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να προχωρήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις στα ζητήματα που αφορούν την Ουκρανία, τον Περσικό Κόλπο και την Ταϊβάν. Μια τέτοια στροφή θα ισοδυναμούσε με πραγματική επανάσταση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, η οποία θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει ριζικά τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.
Οι αναγκαστικές παραχωρήσεις
Σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, οι μεταπολεμικές αρχιτεκτονικές ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας στην Ευρώπη, αποτελούν την πλέον ρεαλιστική βάση για συμβιβασμούς που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν ορισμένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας.
Στην περίπτωση του Ιράν, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να προχωρήσουν στην άρση των κυρώσεων που σχετίζονται με τον ενεργειακό τομέα, να αποσύρουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις από την περιοχή του Περσικού Κόλπου και να καταστήσουν σαφές ότι δεν θα παρέμβουν υπέρ του Ισραήλ σε περίπτωση που το Τελ Αβίβ εξαπολύσει νέα πολεμική επιχείρηση εναντίον της Τεχεράνης.
Όσον αφορά την Κίνα, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να διακόψουν πλήρως τη στήριξή τους προς την Ταϊβάν, εξέλιξη που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, θα άνοιγε τον δρόμο για την επανένταξη του νησιού στην ηπειρωτική Κίνα.
Η ρωσική διάσταση αυτής της προσέγγισης φέρεται να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες.
Αντίθετα, παρότι η Ουάσιγκτον έχει κατά καιρούς αφήσει να εννοηθεί ότι εξετάζει ορισμένες από τις παραμέτρους μιας συμφωνίας με το Ιράν, δεν είναι σαφές εάν ο Trump διαθέτει την απαραίτητη πολιτική βούληση για να προχωρήσει σε μια τόσο μεγάλη στρατηγική ανατροπή.
Αντίστοιχα, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επικρίνει την Ταϊβάν, κατηγορώντας την ότι ουσιαστικά «έκλεψε» την αμερικανική βιομηχανία ημιαγωγών.
Ωστόσο, παραμένει αμφίβολο εάν θα είχε την πολιτική δυνατότητα να αποδεχθεί στην πράξη την υπαγωγή της Ταϊβάν στην κινεζική επιρροή.
Σε κάθε περίπτωση, ο Trump θα μπορούσε τελικά να συμφωνήσει με ένα τέτοιο πλαίσιο παραχωρήσεων, εφόσον πειστεί ότι αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για τη διάσωση του MAGA και τη διατήρηση της πολιτικής του κληρονομιάς.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο ίδιος θα μπορούσε να διεκδικήσει μια θέση στην ιστορία ως ο Αμερικανός πρόεδρος που συνέβαλε στην αποκλιμάκωση των σημαντικότερων γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων και στην επίτευξη μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας.
Το διακύβευμα, επομένως, δεν είναι μόνο η εκλογική επιβίωση του MAGA το 2028, αλλά και η πιθανότητα μιας ριζικής ανατροπής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα να αποκτούν κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών