Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδούρια σε κυβερνούν,
που για μια καρέκλα μόνο τις Βρυξέλλες προσκυνούν!
(Παραφράζοντας τον Γεώργιο Σουρή)
που για μια καρέκλα μόνο τις Βρυξέλλες προσκυνούν!
(Παραφράζοντας τον Γεώργιο Σουρή)
Υπάρχει μια παλιά λαϊκή παροιμία που λέει ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής, αλλά στην ελληνική πολιτική αρένα λειτουργούν ως φακοί παραμόρφωσης.
Ο «πολιτικός στραβισμός» αποτελεί μια διαγνωσμένη παθολογία της εξουσίας, κατά την οποία η εκάστοτε κυβέρνηση κοιτάζει με το ένα μάτι τις μεγαλόστομες προεκλογικές υποσχέσεις και με το άλλο –το πιο μυωπικό– την ωμή οικονομική πραγματικότητα. Ως μηχανικός, έχω μάθει να εντοπίζω τις δομικές αστοχίες στα συστήματα, και αυτό το σύνδρομο αποτελεί την απόλυτη αστοχία του πολιτικού μας συστήματος. Αυτό το σύνδρομο δεν αποτελεί προνόμιο μόνο μίας παράταξης. Αν ο Κυριάκος το εφαρμόζει πιστά σήμερα, ο προκάτοχός του, Αλέξης , υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους διδάξαντες αυτής της πολιτικής μεταστροφής.
Η σχολή του Αλέξη: Από το «σκίσιμο των μνημονίων» στις «αυταπάτες»
Η ιστορία της πρόσφατης πολιτικής αμνησίας δεν ξεκινά σήμερα. Ο Αλέξης ανέβηκε στην εξουσία με ένα πρόγραμμα γεμάτο εμβληματικά «θα». Υποσχέθηκε το σκίσιμο των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και τη σεισάχθεια στα χρέη των πολιτών. Η ρητορική του βασίστηκε στην απόλυτη σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ωστόσο, η προσγείωση του 2015 ήταν βίαιη. Μετά το δραματικό δημοψήφισμα, το «Όχι» μετατράπηκε σε «Ναι» μέσα σε μια νύχτα. Ο ίδιος ο Αλέξης παραδέχτηκε αργότερα, με πρωτοφανή κυνισμό, ότι είχε «αυταπάτες». Η κυβέρνησή του εφάρμοσε τελικά ένα σκληρό τρίτο μνημόνιο, αποδεικνύοντας ότι η αριστερή ρητορική υποτάχθηκε πλήρως στις επιταγές των δανειστών και της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Η σκυτάλη στον «Κυριάκο »: Τα «θα» του καλοκαιριού που έγιναν πειθαρχία
Το μάθημα αυτό φάνηκε να το εμπεδώνει άριστα η επόμενη κυβέρνηση. Ο Κυριάκος πήρε τη σκυτάλη της εξουσίας τάζοντας μια νέα εποχή. Οι προεκλογικές του δεσμεύσεις μιλούσαν για σαρωτικές αυξήσεις μισθών, ριζική αναδιοργάνωση του ΕΣΥ με χιλιάδες προσλήψεις, και φοροελαφρύνσεις που θα απογείωναν την αγορά. Τα επικοινωνιακά επιτελεία του Μαξίμου φιλοτεχνούσαν την εικόνα μιας Ελλάδας-πρωταγωνίστριας, όπου η ευημερία ήταν εξασφαλισμένη.
Μόλις όμως έκλεισαν οι κάλπες, ο πολιτικός στραβισμός ενεργοποιήθηκε ξανά. Τα «θα» εξατμίστηκαν και τη θέση τους πήρε η αυστηρή «δημοσιονομική πειθαρχία». Ξαφνικά, οι αυξήσεις συνδέθηκαν με στενά ταμειακά περιθώρια, οι ελλείψεις στα νοσοκομεία βαφτίστηκαν «διαρθρωτικά προβλήματα» και οι ευρωπαϊκοί κανόνες έγιναν ξανά το απόλυτο άλλοθι για τη λιτότητα.
Ένα διαχρονικό παιχνίδι εις βάρος των πολιτών
Η σύγκριση των δύο αυτών περιόδων αναδεικνύει μια θλιβερή αλήθεια: είτε με δεξιό είτε με αριστερό πρόσημο, η εξουσία στην Ελλάδα ακολουθεί την ίδια ακριβώς πεπατημένη. Τα προγράμματα καταρτίζονται για να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών και πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων την επομένη των εκλογών. Ο Αλέξης μίλησε εκ των υστέρων για αυταπάτες και ο Κυριάκος μιλά για δημοσιονομική υπευθυνότητα.
Η εναλλαγή των πολιτικών ηγεσιών στην εξουσία αποδεικνύει ότι οι μεγαλόστομες προεκλογικές υποσχέσεις μετατρέπονται ταχύτατα σε μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας. Πίσω από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τις πολιτικές δικαιολογίες, ο ελληνικός λαός στενάζει καθημερινά κάτω από το δυσβάσταχτο βάρος της ακρίβειας και των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.
Μετά την κάλπη: Η μεγάλη συμμαχία των Βρυξελλών
Όλα αυτά οδηγούν σε μια σχεδόν προφητική βεβαιότητα για το πολιτικό μέλλον του τόπου. Όταν έρθει η ώρα των εκλογών και ο Κυριάκος δεν θα έχει την πολυπόθητη αυτοδυναμία –κάτι που φαντάζει πλέον βέβαιο–, η λύση είναι ήδη έτοιμη στα παρασκήνια: θα στηριχθεί ανοιχτά ή πλαγίως από τον Αλέξη.
Άλλωστε, παρά τις θεατρικές τους κόντρες μπροστά στις κάμερες, και οι δύο έχουν αποδείξει στην πράξη ότι είναι τα πιο καλά και υπάκουα παιδιά των Βρυξελλών, πρόθυμοι να εκτελέσουν κάθε εντολή εις βάρος των πολιτών.
Αντώνιος Ευάγγελος Λεβέντης,
MSc (E.E.), Columbia University & MSc (I.E.), Polytechnic Institute of New York
www.bankingnews.gr
Ο «πολιτικός στραβισμός» αποτελεί μια διαγνωσμένη παθολογία της εξουσίας, κατά την οποία η εκάστοτε κυβέρνηση κοιτάζει με το ένα μάτι τις μεγαλόστομες προεκλογικές υποσχέσεις και με το άλλο –το πιο μυωπικό– την ωμή οικονομική πραγματικότητα. Ως μηχανικός, έχω μάθει να εντοπίζω τις δομικές αστοχίες στα συστήματα, και αυτό το σύνδρομο αποτελεί την απόλυτη αστοχία του πολιτικού μας συστήματος. Αυτό το σύνδρομο δεν αποτελεί προνόμιο μόνο μίας παράταξης. Αν ο Κυριάκος το εφαρμόζει πιστά σήμερα, ο προκάτοχός του, Αλέξης , υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους διδάξαντες αυτής της πολιτικής μεταστροφής.
Η σχολή του Αλέξη: Από το «σκίσιμο των μνημονίων» στις «αυταπάτες»
Η ιστορία της πρόσφατης πολιτικής αμνησίας δεν ξεκινά σήμερα. Ο Αλέξης ανέβηκε στην εξουσία με ένα πρόγραμμα γεμάτο εμβληματικά «θα». Υποσχέθηκε το σκίσιμο των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και τη σεισάχθεια στα χρέη των πολιτών. Η ρητορική του βασίστηκε στην απόλυτη σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ωστόσο, η προσγείωση του 2015 ήταν βίαιη. Μετά το δραματικό δημοψήφισμα, το «Όχι» μετατράπηκε σε «Ναι» μέσα σε μια νύχτα. Ο ίδιος ο Αλέξης παραδέχτηκε αργότερα, με πρωτοφανή κυνισμό, ότι είχε «αυταπάτες». Η κυβέρνησή του εφάρμοσε τελικά ένα σκληρό τρίτο μνημόνιο, αποδεικνύοντας ότι η αριστερή ρητορική υποτάχθηκε πλήρως στις επιταγές των δανειστών και της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Η σκυτάλη στον «Κυριάκο »: Τα «θα» του καλοκαιριού που έγιναν πειθαρχία
Το μάθημα αυτό φάνηκε να το εμπεδώνει άριστα η επόμενη κυβέρνηση. Ο Κυριάκος πήρε τη σκυτάλη της εξουσίας τάζοντας μια νέα εποχή. Οι προεκλογικές του δεσμεύσεις μιλούσαν για σαρωτικές αυξήσεις μισθών, ριζική αναδιοργάνωση του ΕΣΥ με χιλιάδες προσλήψεις, και φοροελαφρύνσεις που θα απογείωναν την αγορά. Τα επικοινωνιακά επιτελεία του Μαξίμου φιλοτεχνούσαν την εικόνα μιας Ελλάδας-πρωταγωνίστριας, όπου η ευημερία ήταν εξασφαλισμένη.
Μόλις όμως έκλεισαν οι κάλπες, ο πολιτικός στραβισμός ενεργοποιήθηκε ξανά. Τα «θα» εξατμίστηκαν και τη θέση τους πήρε η αυστηρή «δημοσιονομική πειθαρχία». Ξαφνικά, οι αυξήσεις συνδέθηκαν με στενά ταμειακά περιθώρια, οι ελλείψεις στα νοσοκομεία βαφτίστηκαν «διαρθρωτικά προβλήματα» και οι ευρωπαϊκοί κανόνες έγιναν ξανά το απόλυτο άλλοθι για τη λιτότητα.
Ένα διαχρονικό παιχνίδι εις βάρος των πολιτών
Η σύγκριση των δύο αυτών περιόδων αναδεικνύει μια θλιβερή αλήθεια: είτε με δεξιό είτε με αριστερό πρόσημο, η εξουσία στην Ελλάδα ακολουθεί την ίδια ακριβώς πεπατημένη. Τα προγράμματα καταρτίζονται για να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών και πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων την επομένη των εκλογών. Ο Αλέξης μίλησε εκ των υστέρων για αυταπάτες και ο Κυριάκος μιλά για δημοσιονομική υπευθυνότητα.
Η εναλλαγή των πολιτικών ηγεσιών στην εξουσία αποδεικνύει ότι οι μεγαλόστομες προεκλογικές υποσχέσεις μετατρέπονται ταχύτατα σε μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας. Πίσω από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τις πολιτικές δικαιολογίες, ο ελληνικός λαός στενάζει καθημερινά κάτω από το δυσβάσταχτο βάρος της ακρίβειας και των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.
Μετά την κάλπη: Η μεγάλη συμμαχία των Βρυξελλών
Όλα αυτά οδηγούν σε μια σχεδόν προφητική βεβαιότητα για το πολιτικό μέλλον του τόπου. Όταν έρθει η ώρα των εκλογών και ο Κυριάκος δεν θα έχει την πολυπόθητη αυτοδυναμία –κάτι που φαντάζει πλέον βέβαιο–, η λύση είναι ήδη έτοιμη στα παρασκήνια: θα στηριχθεί ανοιχτά ή πλαγίως από τον Αλέξη.
Άλλωστε, παρά τις θεατρικές τους κόντρες μπροστά στις κάμερες, και οι δύο έχουν αποδείξει στην πράξη ότι είναι τα πιο καλά και υπάκουα παιδιά των Βρυξελλών, πρόθυμοι να εκτελέσουν κάθε εντολή εις βάρος των πολιτών.
Αντώνιος Ευάγγελος Λεβέντης,
MSc (E.E.), Columbia University & MSc (I.E.), Polytechnic Institute of New York
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών