Εκτιμάται ότι υπάρχουν παγκοσμίως περίπου 4.000 έως 5.000 αντιαεροπορικοί πύραυλοι για Patriot όλων των εκδόσεων - Από αυτούς, οι PAC-3 και PAC-3MSE, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά βαλλιστικών στόχων, ανέρχονται σε μόλις 2.300 με 2.500 μονάδες
Η Ουκρανία βρίσκεται σε αδιέξοδο, όχι μόνο γεωπολιτικό αλλά και στρατιωτικό.
Ολοένα και περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι Ουκρανοί είναι αντιμέτωποι με ένα τεράστιο πρόβλημα: δεν διαθέτουν τα κατάλληλα όπλα και τις απαιτούμενες ποσότητες για να αναχαιτίσουν τις μαζικές αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας με τα νέα εξελιγμένα drones Geran και τους βαλλιστικούς πυραύλους Iskander…
Πρόκειται για μια διαπίστωση που προκαλεί τεράστια ανησυχία και ξυπνά έναν πραγματικό εφιάλτη για το Κίεβο που βλέπει πως είναι παντελώς ανυπεράσπιστο απέναντι στα ρωσικά όπλα ενόψει ενός χειμώνα που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικά κρίσιμος για την επόμενη ημέρα όχι μόνο του πολέμου αλλά και της ίδιας της Ουκρανίας.
Καμία απάντηση στα Geran
Ήδη κορυφαία δυτικά ΜΜΕ έχουν επισημάνει ότι η Ουκρανία είναι ουσιαστικά ανήμπορη απέναντι στη νέα γενιά των ρωσικών drones Geran με κινητήρα.
Πρόσφατο δημοσίευμα του Reuters ανέφερε ότι η Ρωσία αύξησε την παραγωγή των πλέον σύγχρονων αεριωθούμενων drones, τα οποία αναπτύσσουν ταχύτητα έως και 500 χιλιόμετρα την ώρα, τη στιγμή που οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν διαθέτουν μέσα αναχαίτισής τους.
Όπως αναφέρεται, η αύξηση των διαθέσιμων συστημάτων επιτρέπει στη Ρωσία να εξαπολύει μαζικότερες επιθέσεις, δυσκολεύοντας την ουκρανική αεράμυνα όχι μόνο ως προς την αναχαίτιση των ίδιων των drones αλλά και ως προς τη διαχείριση των διαθέσιμων πυρομαχικών της.
Εντυπωσιακό είναι ότι τον περασμένο Ιούνιο η Ρωσία εκτόξευσε περίπου 450 αεριωθούμενα Geran, ενώ τον Αύγουστο ο αριθμός αυτός έφτασε… τα 2.850.
Εάν οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν την πραγματική εξέλιξη της παραγωγής, η μεταβολή είναι σημαντική: η ουκρανική αεράμυνα δεν βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη μόνο με μεμονωμένες επιδρομές, αλλά με μια απειλή που μπορεί να επαναλαμβάνεται σε μεγάλη κλίμακα και με υψηλή συχνότητα.
Ταχύτητα και αριθμοί αλλάζουν την εξίσωση
Η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στις επιδόσεις κάθε Geran ξεχωριστά.
Για κάθε σύστημα αεράμυνας, ο αριθμός των ταυτόχρονων στόχων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα.
Ένα πυκνό κύμα drones μπορεί να υποχρεώσει την αμυνόμενη πλευρά να ενεργοποιήσει διαφορετικά μέσα αναχαίτισης, να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών και να διασπείρει τις διαθέσιμες μονάδες αεράμυνας σε μεγαλύτερο αριθμό πιθανών στόχων.
Υπό αυτά τα δεδομένα, οι νέες εκδόσεις Geran λόγω της ταχύτητας, της ευελιξίας και της ακρίβειας τους θεωρούνται ιδιαίτερα δύσκολοι στόχοι για τα διαθέσιμα ουκρανικά μέσα, γεγονός άλλωστε που επιτρέπει στη Ρωσία να τα αξιοποιεί για πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές και ιδιαίτερα στο ενεργειακό δίκτυο.
Η πίεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν οι επιδρομές drones συνδυάζονται με βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι Iskander και το δύσκολο πρόβλημα της αναχαίτισης
Ακόμη σοβαρότερη εμφανίζεται η απειλή των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων Iskander-M.
Η βασική δυσκολία για την Ουκρανία είναι ότι δεν διαθέτουν όλα τα συστήματα αεράμυνας που της έχουν παραχωρηθεί από τη Δύση τη δυνατότητα αναχαίτισης βαλλιστικών στόχων.
Συγκεκριμένα, τα νορβηγικά συστήματα NASAMS και τα γερμανικά IRIS-T που παρέχει η Δύση δεν μπορούν να εμπλέξουν βαλλιστικούς στόχους, ενώ τα αποθέματα πυρομαχικών για τα σοβιετικά S-300 έχουν προ πολλού εξαντληθεί και δεν υπάρχει τρόπος αναπλήρωσής τους.
Στην πράξη μόνο τα αμερικανικά συστήματα Patriot, εξοπλισμένα με κατευθυνόμενους αντιαεροπορικούς πυραύλους PAC-3 και PAC-3MSE, μπορούν να καταρρίψουν «Iskander».
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι Patriot, αλλά οι πύραυλοί τους
Η ύπαρξη μιας συστοιχίας Patriot από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα.
Κάθε αναχαίτιση απαιτεί πυρομαχικά, και οι PAC-3 αποτελούν ακριβούς και πολύπλοκους πυραύλους που δεν μπορούν να παραχθούν σε απεριόριστους αριθμούς.
Σύμφωνα με στοιχεία, η αμερικανική αμυντική βιομηχανία μπορεί σήμερα να παράγει περίπου 650 πυραύλους ετησίως, ενώ υπάρχουν σχέδια αύξησης της παραγωγής.
Ακόμη και μια σημαντική αύξηση, όμως, απαιτεί νέες εγκαταστάσεις, επέκταση γραμμών παραγωγής και χρόνο.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι η Ουκρανία δεν είναι ο μοναδικός χρήστης του Patriot.
Πυραύλους για τα Patriot χρειάζεται όχι μόνο η Ουκρανία αλλά και άλλες 16 χώρες που διαθέτουν το συγκεκριμένο σύστημα.
Ανάμεσα τους και οι ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον προφανώς δεν επιθυμεί να χρηματοδοτεί την ουκρανική αντιαεροπορική άμυνα εις βάρος της δικής της αμυντικής ικανότητας.
Επομένως, το Κίεβο δεν μπορεί να υπολογίζει σε μεγάλης κλίμακας παραδόσεις πυραύλων από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Του απομένει να ελπίζει στους Ευρωπαίους συμμάχους.
Το κόστος κάθε αναχαίτισης
Η οικονομική διάσταση είναι επίσης σημαντική.
Το κόστος ενός PAC-3 υπολογίζεται σε περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια, όταν για έναν βαλλιστικό στόχο μπορεί να χρησιμοποιηθούν περισσότεροι του ενός αναχαιτιστικοί πύραυλοι.
Με αυτή τη λογική, ακόμη και πακέτα βοήθειας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων μπορούν να μεταφραστούν σε μερικές δεκάδες αναχαιτιστικά.
Για παράδειγμα, η χρηματοδότηση 100 εκατομμυρίων λιρών υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί περίπου σε 35 πυραύλους PAC-3.
Εάν χρησιμοποιούνται δύο πύραυλοι ανά εισερχόμενο βαλλιστικό στόχο, το περιθώριο αναχαίτισης περιορίζεται γρήγορα καθώς επί της ουσίας αφορά 17 πυραύλους Iskander.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της σημερινής εξίσωσης: η ουκρανική αεράμυνα πρέπει να χρησιμοποιεί πολύ ακριβά και σχετικά σπάνια πυρομαχικά απέναντι σε μια ρωσική εκστρατεία πυραυλικών και μη επανδρωμένων επιθέσεων που μπορεί να επαναλαμβάνεται επί μήνες.
Η Ευρώπη αναζητεί διαθέσιμα αποθέματα
Η έλλειψη αναχαιτιστικών έχει κινητοποιήσει ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες επιχειρούν είτε να χρηματοδοτήσουν νέες αγορές είτε να παραδώσουν πυρομαχικά από τα δικά τους αποθέματα.
H Γερμανία έχει ήδη παραδώσει στην Ουκρανία πέντε συστοιχίες Patriot και περίπου 400 πυραύλους, ενώ το Βερολίνο έχει ανακοινώσει επιπλέον παραδόσεις από τα αποθέματα της Bundeswehr.
Οι ποσότητες δεν ανακοινώθηκαν, όμως είναι απίθανο να πρόκειται για μεγάλο αριθμό πυραύλων.
Παράλληλα, το Βερολίνο δύσκολα μπορεί να υπολογίζει ότι θα έχει προτεραιότητα στις νέες παραδόσεις αντιαεροπορικών πυραύλων από τις ΗΠΑ.
Η ψυχρή στάση του Trump απέναντι στην «παλιά Ευρώπη» δεν αποτελεί πλέον μυστικό.
Όσον αφορά τη Βρετανία, προφανώς και δεν επιθυμεί να παραδώσει πυραύλους στο Κίεβο από τα δικά της αποθέματα.
Μετά από πλήγματα ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και drones σε βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στον Ινδικό Ωκεανό και στην Κύπρο, η κυβέρνηση έθεσε ως προτεραιότητα τον επανεξοπλισμό των δικών της δυνάμεων αντιαεροπορικής άμυνας.
Συμβολική βοήθεια
Εκτός από τη Βρετανία και τη Γερμανία, και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ ανέλαβαν δεσμεύσεις για την ενίσχυση της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας.
Συγκεκριμένα, μετά την 36η συνάντηση της ομάδας «Ramstein», η Πολωνία ανακοίνωσε νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ.
Το ποσό αυτό επαρκεί για 14 αντιαεροπορικούς πυραύλους, με τους οποίους μπορούν στην καλύτερη περίπτωση να καταρριφθούν επτά «Iskander».
Πρόκειται για συμβολική βοήθεια, αν ληφθεί υπόψη ότι τις τελευταίες εβδομάδες εκτοξεύονται δεκάδες τέτοιοι πύραυλοι εναντίον της Ουκρανίας.
Περισσότερα υποσχέθηκε η Νορβηγία, η οποία δεσμεύτηκε να διαθέσει 200 εκατομμύρια δολάρια για την αγορά αντιαεροπορικών πυραύλων για την Ουκρανία — περίπου 50 πυραύλους.
Επιπλέον, η Λετονία και η Φινλανδία αποφάσισαν να αγοράσουν απροσδιόριστο αριθμό αναχαιτιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, δεν συγκαταλέγονται στις πλουσιότερες χώρες του ΝΑΤΟ που μπορούν να αντέξουν οικονομικά την αγορά μεγάλων ποσοτήτων τόσο ακριβού οπλισμού.
Έτσι, στο άμεσο μέλλον το Κίεβο μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να υπολογίζει σε μερικές δεκάδες πυραύλους.
Πράγματι, ακόμη και αυτά τα προγράμματα δεν αλλάζουν άμεσα το βασικό πρόβλημα: τα διαθέσιμα αποθέματα είναι πεπερασμένα και η αύξηση της παραγωγής δεν μπορεί να γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη.
Χιλιάδες πύραυλοι ζητούνται, εκατοντάδες παράγονται
Ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Yevgeny Khmara δηλώνει ότι η χώρα θέλει, με χρηματοδότηση από δάνειο της ΕΕ, να αγοράσει περίπου 1.000 κατευθυνόμενους αντιαεροπορικούς πυραύλους. Δεν διευκρίνισε, ωστόσο, σε πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να ολοκληρωθεί αυτή η συμφωνία.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ετήσιας έκδοσης The Military Balance, σήμερα υπάρχουν παγκοσμίως περίπου 4.000 έως 5.000 αντιαεροπορικοί πύραυλοι για Patriot όλων των εκδόσεων.
Από αυτούς, οι PAC-3 και PAC-3MSE, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά βαλλιστικών στόχων, ανέρχονται συνολικά σε μόλις 2.300 με 2.500 μονάδες.
Έτσι, η αμερικανική στρατιωτική βιομηχανία απλώς δεν προλαβαίνει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Κιέβου.
Και αυτές οι απαιτήσεις αυξάνονται λόγω της δύσκολης κατάστασης.
Ο συνδυασμός Geran και βαλλιστικών πυραύλων
Για το Κίεβο, το δυσκολότερο σενάριο δεν είναι μια μεμονωμένη κατηγορία ρωσικού όπλου, αλλά ο συνδυασμός τους.
Τα Geran μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζικά για να κορέσουν ή να αποσπάσουν την προσοχή της αντιαεροπορικής άμυνας.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι, από την άλλη πλευρά, απαιτούν συστήματα υψηλότερων δυνατοτήτων και πολύτιμους αναχαιτιστικούς πυραύλους.
Σε μια σύνθετη επιδρομή, η ουκρανική διοίκηση καλείται επομένως να αποφασίσει ποια μέσα θα χρησιμοποιήσει απέναντι σε κάθε απειλή, ποιοι στόχοι πρέπει να προστατευθούν κατά προτεραιότητα και πόσα αναχαιτιστικά μπορεί να διαθέσει χωρίς να εξαντλήσει τα αποθέματά της.
Ακριβώς αυτή η αριθμητική φαίνεται να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της ουκρανικής αεράμυνας.
Μαύρος χειμώνας
Στην Ουκρανία υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες ότι, με την έναρξη της περιόδου θέρμανσης, η Ρωσία θα επιχειρήσει να «θέσει εκτός λειτουργίας» το ενεργειακό σύστημα με βαλλιστικούς πυραύλους, όπως συνέβη τον περασμένο χειμώνα.
Τότε, το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή του Κιέβου βρέθηκε υπό πλήγματα.
Οι Patriot χρησιμοποιήθηκαν εντατικά, αλλά δεν κατάφεραν να προστατεύσουν όλες τις εγκαταστάσεις.
Τώρα όμως οι Ουκρανοί δεν διαθέτουν επαρκή πυρομαχικά για να συνεχίσουν να βάλλουν.
Ρώσοι αναλυτές χαρακτηρίζουν αυτή την κατάσταση «παράθυρο ευκαιρίας» για τη Ρωσία και υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να το αξιοποιήσει προκειμένου να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή ζημιά στους Ουκρανούς.
H κατάληψη του Orekhov
Την ίδια στιγμή στο μέτωπο, ο ρωσικός στρατός συνεχίζει ακάθεκτος.
Στις 14 Σεπτεμβρίου, Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές ανέφεραν την κατάληψη του Orekhov.
Τώρα έγιναν γνωστές οι πρώτες λεπτομέρειες και, ουσιαστικά, η απάντηση στο γιατί το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας εξακολουθεί να σιωπά.
«Στον νότο, η Ομάδα Δυνάμεων «Dnepr» κάνει θαύματα.
Κανείς δεν περίμενε ότι θα μπορούσε μόνη της να διασπάσει το εξαιρετικά ισχυρό οχυρωμένο συγκρότημα του Orekhov», δήλωσε ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Dmitry Degtyaryov, δημιουργός του καναλιού «Генеральный штаб» στο Telegram.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, υπήρξε κάποια βιασύνη στις ανακοινώσεις περί πλήρους κατάληψης της πόλης: «Το τελευταίο εικοσιτετράωρο οι χαρτογράφοι αποτύπωσαν ότι η συνοικία Zavodskoy πέρασε υπό τον σταθερό έλεγχό μας. Καταλήφθηκε επίσης το γυμνάσιο υπ’ αριθμόν 1, το οποίο αποτελούσε ισχυρό οχυρό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας στον συγκεκριμένο τομέα, καθώς και ο σιδηροδρομικός σταθμός Orekhovskaya και οι πολυκατοικίες πίσω από τις σιδηροδρομικές γραμμές».
Χαοτικές κινήσεις Ουκρανών
Ωστόσο, υπάρχουν εδώ ορισμένες αποχρώσεις.
Όπως είχε πει ο Ρώσος ειδικός, είχε αναφέρει την κατάληψη αυτών των τομέων ήδη πριν από μερικές ημέρες, επικαλούμενος μαχητές της ομάδας. Οι χαρτογράφοι, όμως, «χρωμάτισαν» τις συγκεκριμένες περιοχές μόνο αφού δημοσιεύτηκε μεγάλος αριθμός εικόνων αντικειμενικού ελέγχου.
Από πού προέκυψαν, λοιπόν, οι ανακοινώσεις περί κατάληψης;
Η εξήγηση που δίνεται είναι απλή:
• οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν διαθέτουν πλέον πλήρη και σταθερό έλεγχο της πόλης· όλη η άμυνα περιορίζεται σε αποσπασματικές και χαοτικές μετακινήσεις μαχητών στα βόρεια προάστια, πολλοί από τους οποίους προσπαθούν να διαφύγουν — σύμφωνα με το κείμενο, το 80–90% από αυτούς «μένει εκεί για πάντα»,
• ο αντίπαλος εξακολουθεί να ελέγχει ορισμένα οχυρά,
• η εφοδιαστική των ουκρανικών δυνάμεων έχει καταστραφεί πλήρως — έχει επιβληθεί πλήρης έλεγχος πυρός στον βασικό οδικό άξονα Zaporizhia–Orekhov, μεταξύ άλλων χάρη στην κατάληψη της Novopavlovka.
Ο ίδιος ο δρόμος βρίσκεται πέρα από ποτάμι, γεγονός που εμποδίζει τις υποχωρούσες δυνάμεις να διασχίσουν το φυσικό εμπόδιο.
Το ίδιο ισχύει και για τον δρόμο Novonikolaevka–Orekhov.
Ανεφοδιασμός μόνο μέσω drones
Η μοναδική οδός ανεφοδιασμού που απομένει στον ουκρανικό στρατό είναι μέσω βαρέων ελικοφόρων drones, τα οποία καταρρίπτονται από Ρώσους στρατιώτες.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, σε περίπου μία εβδομάδα ενδέχεται να υπάρξει και επίσημη ανακοίνωση από το Υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, όπως υπενθυμίζει, υπάρχει και κάτι που συχνά παραβλέπεται: «Μετά την κατάληψη μιας πόλης, σε κάθε περίπτωση χρειάζεται ακόμη κάποιο διάστημα, όπως συμβαίνει συνήθως, για την εκκαθάρισή της.
Δεν αρκεί απλώς να τεθεί το Orekhov υπό έλεγχο, αλλά στη συνέχεια πρέπει να κρατηθεί απολύτως σταθερά, ώστε να μην επαναληφθεί μια κατάσταση όπως στο Kupyansk, όπου, θυμάστε, τα πλευρά δεν είχαν εξασφαλιστεί και τελικά δεν κατέστη δυνατό να διατηρηθεί πλήρως ο έλεγχος της πόλης».
Για να γίνει αυτό, δεν αρκεί μόνο να ελεγχθεί κάθε υπόγειο, αλλά πρέπει επίσης να εξασφαλιστούν τα πλευρά και ουσιαστικά η πόλη να μετατραπεί εν μέρει σε περιοχή μετόπισθεν.
Ταυτόχρονα, πιθανότατα οι ρωσικές δυνάμεις θα συνεχίσουν την επίθεσή τους από το Orekhov μόλις οργανωθεί η εφοδιαστική.
Συχνά, τα δύο αυτά πράγματα συμβαίνουν παράλληλα.
Τρομερή έκπληξη
Προέλαση καταγράφηκε επίσης στον τομέα του Volchansk, όπου οι ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν πλήρως τους Ουκρανούς αλλά και πέρα από αυτόν.
Καταλήφθηκαν τα Shevchenkovo, Shirokoye και Olkhovatka.
«Σε γενικές γραμμές, μέσα στον θύλακα οι δυνάμεις μας πραγματοποιούν τώρα επιχείρηση διαίρεσής του σε μικρότερα τμήματα, επειδή με τις δυνάμεις που διαθέτουμε εδώ δεν είναι δυνατό να «καταπιούμε» έναν τόσο τεράστιο θύλακα ολόκληρο.
Γι’ αυτό, από την πλευρά των συνόρων κινούμαστε προς τη Malaya Volchya, ώστε να απομονώσουμε και να εξουδετερώσουμε ξεχωριστά το βόρειο τμήμα.
Από την πλευρά του Chernyakov κινούμαστε νότια προς το Komissarovo για να κάνουμε το ίδιο με το ανατολικό τμήμα.
Όσο για το κεντρικό μέρος του θύλακα, όπως λένε, μπορεί να περιμένει», δήλωσε ο Degtyaryov.
Περίπου 2.000 νεκροί, μεγάλος αριθμός νεκρών
Νωρίτερα είχε αναφερθεί ότι μέσα στον θύλακα ενδέχεται να βρίσκονταν σχετικά λίγοι μαχητές, περίπου μερικές εκατοντάδες.
Ωστόσο, τα στοιχεία των τελευταίων ημερών κάνουν λόγο για 1.500–2.000 στρατιώτες.
Παράλληλα, αναφέρεται απροσδόκητα μεγάλος αριθμός νεκρών.
Πριν από μερικές ημέρες γινόταν λόγος για 305 νεκρούς και περίπου 30 αιχμαλώτους.
Μάλιστα, οι περισσότερες απώλειες δεν σημειώνονται στις μάχες, αλλά στις προσπάθειες διαφυγής από την περικύκλωση.
Οι ουκρανικές δυνάμεις επιχειρούν καθημερινά να εξέλθουν από τον κλοιό, με την ελπίδα να περάσουν ανάμεσα από τις ρωσικές θέσεις και να διαφύγουν.
Ωστόσο, οι περισσότεροι πλήττονται από χειριστές drones.
Ετοιμάζουν αντεπίθεση
Σύμφωνα με Ρώσους αλεξιπτωτιστές, δημιουργούς του καναλιού «Архангел спецназа», ο ουκρανικός στρατός προετοιμάζεται όσο το δυνατόν πιο κρυφά για αντεπίθεση, όπως είχε συμβεί κοντά στο Liman:
«Καταγράφεται ενεργή μεταφορά του τάγματος μη επανδρωμένων συστημάτων του 23ου ανεξάρτητου συντάγματος εφόδου της Εθνικής Φρουράς από το Kharkiv στην περιοχή του Veliky Burluk για παροχή πυρών υποστήριξης στις μονάδες στη γραμμή Novoaleksandrovka–Prikolotnoye.
Στη γραμμή επαφής έχουν επίσης εντοπιστεί μονάδες της 2ης ομάδας Ειδικών Δυνάμεων του 6ου κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων στην περιοχή Prikolotnoye για αναγνωριστικές και ειδικές επιχειρήσεις, οι οποίες πιθανότατα θα πραγματοποιούν επιδρομές κατά των θέσεών μας».
Με δεδομένη την αυξημένη δραστηριότητα των Ουκρανών στην κατεύθυνση του Liman, εκτιμάται ότι μπορεί να αναμένεται ενίσχυση της έντασης των ουκρανικών επιθέσεων και στον τομέα του Burluk, όπου διαμορφώνεται για τις ουκρανικές δυνάμεις μια εξαιρετικά δυσμενής κατάσταση.
Πίεση στο Liman
Όπως ανέφερε ο Ρώσος αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης Aslan Nakhushev, το 85% με 90% των επιστρατευμένων ενισχύσεων εδώ και έναν μήνα κατευθύνεται αποκλειστικά προς τις δυνάμεις των Ουκρανών ταξίαρχων Biletsky και Prokopenko, οι οποίοι, με τη σειρά τους, στέλνουν αυτούς τους στρατιώτες μόνο σε δύο τομείς: Dobropolye και Liman.
Κατά μέσο όρο, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που παραθέτει, πρόκειται για έως και 17.000 άνδρες για τον καθένα: «Η έκβαση του πολέμου θα κριθεί σε άλλες κατευθύνσεις.
Το ποια θα είναι η τελική κατάληξη είναι, σε γενικές γραμμές, ήδη σαφές».
Η ίδια η κατάσταση κοντά στο Liman παραμένει, ωστόσο, πολύ δύσκολη.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, μέσα σε τέσσερις μήνες συνεχών επιθέσεων, οι δυνάμεις της Ομάδας «Δύση» έχασαν έως και 300–350 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κατά την εκτίμηση του OSINT αναλυτή «Пролив Сталина», οι απώλειες εδάφους ανήλθαν σε 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα μόνο τον Σεπτέμβριο.
Παρόλα αυτά, η άμυνα κρατά.
Nα μην επαναληφθεί η τραγωδία στο Kupyansk
Σε ορισμένα τμήματα είναι δυνατό να πραγματοποιούνται και επιθετικές ενέργειες.
«Ο αντίπαλος πράγματι πραγματοποιεί μια επιχείρηση που μέχρι στιγμής είναι αρκετά επιτυχημένη γι’ αυτόν, με στόχο τη συγκράτηση των δυνάμεών μας, καθώς και την πραγματοποίηση αντεπιθέσεων.
Ναι, σε ορισμένα σημεία ο αντίπαλος επιχειρεί ακόμη και άμεση διάσπαση.
Η κατάσταση, κατ’ αρχήν, δεν είναι ακόμη κρίσιμη.
Μπορούμε να συγκρατούμε τον αντίπαλο, σταθεροποιούμε το μέτωπο και συνεχίζουμε να καταστρέφουμε τις οδούς προσέγγισής του, που χρησιμοποιούνται για εναλλαγή δυνάμεων και μεταφορά πυρομαχικών, με τη βοήθεια UAV. <…>
Παρ’ όλα αυτά, βεβαίως, η ηγεσία μας θα πρέπει να δώσει προσοχή στην κατάσταση κοντά στο Krasny Liman… ώστε να μην επαναληφθεί εδώ η τραγωδία του Kupyansk», δήλωσε ο στρατιωτικός αναλυτής και έφεδρος αξιωματικός της DNR Alexander Matyushin.
www.bankingnews.gr
Ολοένα και περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι Ουκρανοί είναι αντιμέτωποι με ένα τεράστιο πρόβλημα: δεν διαθέτουν τα κατάλληλα όπλα και τις απαιτούμενες ποσότητες για να αναχαιτίσουν τις μαζικές αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας με τα νέα εξελιγμένα drones Geran και τους βαλλιστικούς πυραύλους Iskander…
Πρόκειται για μια διαπίστωση που προκαλεί τεράστια ανησυχία και ξυπνά έναν πραγματικό εφιάλτη για το Κίεβο που βλέπει πως είναι παντελώς ανυπεράσπιστο απέναντι στα ρωσικά όπλα ενόψει ενός χειμώνα που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικά κρίσιμος για την επόμενη ημέρα όχι μόνο του πολέμου αλλά και της ίδιας της Ουκρανίας.
Καμία απάντηση στα Geran
Ήδη κορυφαία δυτικά ΜΜΕ έχουν επισημάνει ότι η Ουκρανία είναι ουσιαστικά ανήμπορη απέναντι στη νέα γενιά των ρωσικών drones Geran με κινητήρα.
Πρόσφατο δημοσίευμα του Reuters ανέφερε ότι η Ρωσία αύξησε την παραγωγή των πλέον σύγχρονων αεριωθούμενων drones, τα οποία αναπτύσσουν ταχύτητα έως και 500 χιλιόμετρα την ώρα, τη στιγμή που οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν διαθέτουν μέσα αναχαίτισής τους.
Όπως αναφέρεται, η αύξηση των διαθέσιμων συστημάτων επιτρέπει στη Ρωσία να εξαπολύει μαζικότερες επιθέσεις, δυσκολεύοντας την ουκρανική αεράμυνα όχι μόνο ως προς την αναχαίτιση των ίδιων των drones αλλά και ως προς τη διαχείριση των διαθέσιμων πυρομαχικών της.
Εντυπωσιακό είναι ότι τον περασμένο Ιούνιο η Ρωσία εκτόξευσε περίπου 450 αεριωθούμενα Geran, ενώ τον Αύγουστο ο αριθμός αυτός έφτασε… τα 2.850.
Εάν οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν την πραγματική εξέλιξη της παραγωγής, η μεταβολή είναι σημαντική: η ουκρανική αεράμυνα δεν βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη μόνο με μεμονωμένες επιδρομές, αλλά με μια απειλή που μπορεί να επαναλαμβάνεται σε μεγάλη κλίμακα και με υψηλή συχνότητα.
Ταχύτητα και αριθμοί αλλάζουν την εξίσωση
Η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στις επιδόσεις κάθε Geran ξεχωριστά.
Για κάθε σύστημα αεράμυνας, ο αριθμός των ταυτόχρονων στόχων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα.
Ένα πυκνό κύμα drones μπορεί να υποχρεώσει την αμυνόμενη πλευρά να ενεργοποιήσει διαφορετικά μέσα αναχαίτισης, να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών και να διασπείρει τις διαθέσιμες μονάδες αεράμυνας σε μεγαλύτερο αριθμό πιθανών στόχων.
Υπό αυτά τα δεδομένα, οι νέες εκδόσεις Geran λόγω της ταχύτητας, της ευελιξίας και της ακρίβειας τους θεωρούνται ιδιαίτερα δύσκολοι στόχοι για τα διαθέσιμα ουκρανικά μέσα, γεγονός άλλωστε που επιτρέπει στη Ρωσία να τα αξιοποιεί για πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές και ιδιαίτερα στο ενεργειακό δίκτυο.
Η πίεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν οι επιδρομές drones συνδυάζονται με βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι Iskander και το δύσκολο πρόβλημα της αναχαίτισης
Ακόμη σοβαρότερη εμφανίζεται η απειλή των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων Iskander-M.
Η βασική δυσκολία για την Ουκρανία είναι ότι δεν διαθέτουν όλα τα συστήματα αεράμυνας που της έχουν παραχωρηθεί από τη Δύση τη δυνατότητα αναχαίτισης βαλλιστικών στόχων.
Συγκεκριμένα, τα νορβηγικά συστήματα NASAMS και τα γερμανικά IRIS-T που παρέχει η Δύση δεν μπορούν να εμπλέξουν βαλλιστικούς στόχους, ενώ τα αποθέματα πυρομαχικών για τα σοβιετικά S-300 έχουν προ πολλού εξαντληθεί και δεν υπάρχει τρόπος αναπλήρωσής τους.
Στην πράξη μόνο τα αμερικανικά συστήματα Patriot, εξοπλισμένα με κατευθυνόμενους αντιαεροπορικούς πυραύλους PAC-3 και PAC-3MSE, μπορούν να καταρρίψουν «Iskander».
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι Patriot, αλλά οι πύραυλοί τους
Η ύπαρξη μιας συστοιχίας Patriot από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα.
Κάθε αναχαίτιση απαιτεί πυρομαχικά, και οι PAC-3 αποτελούν ακριβούς και πολύπλοκους πυραύλους που δεν μπορούν να παραχθούν σε απεριόριστους αριθμούς.
Σύμφωνα με στοιχεία, η αμερικανική αμυντική βιομηχανία μπορεί σήμερα να παράγει περίπου 650 πυραύλους ετησίως, ενώ υπάρχουν σχέδια αύξησης της παραγωγής.
Ακόμη και μια σημαντική αύξηση, όμως, απαιτεί νέες εγκαταστάσεις, επέκταση γραμμών παραγωγής και χρόνο.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι η Ουκρανία δεν είναι ο μοναδικός χρήστης του Patriot.
Πυραύλους για τα Patriot χρειάζεται όχι μόνο η Ουκρανία αλλά και άλλες 16 χώρες που διαθέτουν το συγκεκριμένο σύστημα.
Ανάμεσα τους και οι ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον προφανώς δεν επιθυμεί να χρηματοδοτεί την ουκρανική αντιαεροπορική άμυνα εις βάρος της δικής της αμυντικής ικανότητας.
Επομένως, το Κίεβο δεν μπορεί να υπολογίζει σε μεγάλης κλίμακας παραδόσεις πυραύλων από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Του απομένει να ελπίζει στους Ευρωπαίους συμμάχους.
Το κόστος κάθε αναχαίτισης
Η οικονομική διάσταση είναι επίσης σημαντική.
Το κόστος ενός PAC-3 υπολογίζεται σε περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια, όταν για έναν βαλλιστικό στόχο μπορεί να χρησιμοποιηθούν περισσότεροι του ενός αναχαιτιστικοί πύραυλοι.
Με αυτή τη λογική, ακόμη και πακέτα βοήθειας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων μπορούν να μεταφραστούν σε μερικές δεκάδες αναχαιτιστικά.
Για παράδειγμα, η χρηματοδότηση 100 εκατομμυρίων λιρών υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί περίπου σε 35 πυραύλους PAC-3.
Εάν χρησιμοποιούνται δύο πύραυλοι ανά εισερχόμενο βαλλιστικό στόχο, το περιθώριο αναχαίτισης περιορίζεται γρήγορα καθώς επί της ουσίας αφορά 17 πυραύλους Iskander.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της σημερινής εξίσωσης: η ουκρανική αεράμυνα πρέπει να χρησιμοποιεί πολύ ακριβά και σχετικά σπάνια πυρομαχικά απέναντι σε μια ρωσική εκστρατεία πυραυλικών και μη επανδρωμένων επιθέσεων που μπορεί να επαναλαμβάνεται επί μήνες.
Η Ευρώπη αναζητεί διαθέσιμα αποθέματα
Η έλλειψη αναχαιτιστικών έχει κινητοποιήσει ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες επιχειρούν είτε να χρηματοδοτήσουν νέες αγορές είτε να παραδώσουν πυρομαχικά από τα δικά τους αποθέματα.
H Γερμανία έχει ήδη παραδώσει στην Ουκρανία πέντε συστοιχίες Patriot και περίπου 400 πυραύλους, ενώ το Βερολίνο έχει ανακοινώσει επιπλέον παραδόσεις από τα αποθέματα της Bundeswehr.
Οι ποσότητες δεν ανακοινώθηκαν, όμως είναι απίθανο να πρόκειται για μεγάλο αριθμό πυραύλων.
Παράλληλα, το Βερολίνο δύσκολα μπορεί να υπολογίζει ότι θα έχει προτεραιότητα στις νέες παραδόσεις αντιαεροπορικών πυραύλων από τις ΗΠΑ.
Η ψυχρή στάση του Trump απέναντι στην «παλιά Ευρώπη» δεν αποτελεί πλέον μυστικό.
Όσον αφορά τη Βρετανία, προφανώς και δεν επιθυμεί να παραδώσει πυραύλους στο Κίεβο από τα δικά της αποθέματα.
Μετά από πλήγματα ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και drones σε βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στον Ινδικό Ωκεανό και στην Κύπρο, η κυβέρνηση έθεσε ως προτεραιότητα τον επανεξοπλισμό των δικών της δυνάμεων αντιαεροπορικής άμυνας.
Συμβολική βοήθεια
Εκτός από τη Βρετανία και τη Γερμανία, και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ ανέλαβαν δεσμεύσεις για την ενίσχυση της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας.
Συγκεκριμένα, μετά την 36η συνάντηση της ομάδας «Ramstein», η Πολωνία ανακοίνωσε νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ.
Το ποσό αυτό επαρκεί για 14 αντιαεροπορικούς πυραύλους, με τους οποίους μπορούν στην καλύτερη περίπτωση να καταρριφθούν επτά «Iskander».
Πρόκειται για συμβολική βοήθεια, αν ληφθεί υπόψη ότι τις τελευταίες εβδομάδες εκτοξεύονται δεκάδες τέτοιοι πύραυλοι εναντίον της Ουκρανίας.
Περισσότερα υποσχέθηκε η Νορβηγία, η οποία δεσμεύτηκε να διαθέσει 200 εκατομμύρια δολάρια για την αγορά αντιαεροπορικών πυραύλων για την Ουκρανία — περίπου 50 πυραύλους.
Επιπλέον, η Λετονία και η Φινλανδία αποφάσισαν να αγοράσουν απροσδιόριστο αριθμό αναχαιτιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, δεν συγκαταλέγονται στις πλουσιότερες χώρες του ΝΑΤΟ που μπορούν να αντέξουν οικονομικά την αγορά μεγάλων ποσοτήτων τόσο ακριβού οπλισμού.
Έτσι, στο άμεσο μέλλον το Κίεβο μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να υπολογίζει σε μερικές δεκάδες πυραύλους.
Πράγματι, ακόμη και αυτά τα προγράμματα δεν αλλάζουν άμεσα το βασικό πρόβλημα: τα διαθέσιμα αποθέματα είναι πεπερασμένα και η αύξηση της παραγωγής δεν μπορεί να γίνει από τη μία ημέρα στην άλλη.
Χιλιάδες πύραυλοι ζητούνται, εκατοντάδες παράγονται
Ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Yevgeny Khmara δηλώνει ότι η χώρα θέλει, με χρηματοδότηση από δάνειο της ΕΕ, να αγοράσει περίπου 1.000 κατευθυνόμενους αντιαεροπορικούς πυραύλους. Δεν διευκρίνισε, ωστόσο, σε πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να ολοκληρωθεί αυτή η συμφωνία.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ετήσιας έκδοσης The Military Balance, σήμερα υπάρχουν παγκοσμίως περίπου 4.000 έως 5.000 αντιαεροπορικοί πύραυλοι για Patriot όλων των εκδόσεων.
Από αυτούς, οι PAC-3 και PAC-3MSE, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά βαλλιστικών στόχων, ανέρχονται συνολικά σε μόλις 2.300 με 2.500 μονάδες.
Έτσι, η αμερικανική στρατιωτική βιομηχανία απλώς δεν προλαβαίνει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Κιέβου.
Και αυτές οι απαιτήσεις αυξάνονται λόγω της δύσκολης κατάστασης.
Ο συνδυασμός Geran και βαλλιστικών πυραύλων
Για το Κίεβο, το δυσκολότερο σενάριο δεν είναι μια μεμονωμένη κατηγορία ρωσικού όπλου, αλλά ο συνδυασμός τους.
Τα Geran μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζικά για να κορέσουν ή να αποσπάσουν την προσοχή της αντιαεροπορικής άμυνας.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι, από την άλλη πλευρά, απαιτούν συστήματα υψηλότερων δυνατοτήτων και πολύτιμους αναχαιτιστικούς πυραύλους.
Σε μια σύνθετη επιδρομή, η ουκρανική διοίκηση καλείται επομένως να αποφασίσει ποια μέσα θα χρησιμοποιήσει απέναντι σε κάθε απειλή, ποιοι στόχοι πρέπει να προστατευθούν κατά προτεραιότητα και πόσα αναχαιτιστικά μπορεί να διαθέσει χωρίς να εξαντλήσει τα αποθέματά της.
Ακριβώς αυτή η αριθμητική φαίνεται να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της ουκρανικής αεράμυνας.
Μαύρος χειμώνας
Στην Ουκρανία υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες ότι, με την έναρξη της περιόδου θέρμανσης, η Ρωσία θα επιχειρήσει να «θέσει εκτός λειτουργίας» το ενεργειακό σύστημα με βαλλιστικούς πυραύλους, όπως συνέβη τον περασμένο χειμώνα.
Τότε, το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή του Κιέβου βρέθηκε υπό πλήγματα.
Οι Patriot χρησιμοποιήθηκαν εντατικά, αλλά δεν κατάφεραν να προστατεύσουν όλες τις εγκαταστάσεις.
Τώρα όμως οι Ουκρανοί δεν διαθέτουν επαρκή πυρομαχικά για να συνεχίσουν να βάλλουν.
Ρώσοι αναλυτές χαρακτηρίζουν αυτή την κατάσταση «παράθυρο ευκαιρίας» για τη Ρωσία και υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να το αξιοποιήσει προκειμένου να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή ζημιά στους Ουκρανούς.
H κατάληψη του Orekhov
Την ίδια στιγμή στο μέτωπο, ο ρωσικός στρατός συνεχίζει ακάθεκτος.
Στις 14 Σεπτεμβρίου, Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές ανέφεραν την κατάληψη του Orekhov.
Τώρα έγιναν γνωστές οι πρώτες λεπτομέρειες και, ουσιαστικά, η απάντηση στο γιατί το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας εξακολουθεί να σιωπά.
«Στον νότο, η Ομάδα Δυνάμεων «Dnepr» κάνει θαύματα.
Κανείς δεν περίμενε ότι θα μπορούσε μόνη της να διασπάσει το εξαιρετικά ισχυρό οχυρωμένο συγκρότημα του Orekhov», δήλωσε ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Dmitry Degtyaryov, δημιουργός του καναλιού «Генеральный штаб» στο Telegram.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, υπήρξε κάποια βιασύνη στις ανακοινώσεις περί πλήρους κατάληψης της πόλης: «Το τελευταίο εικοσιτετράωρο οι χαρτογράφοι αποτύπωσαν ότι η συνοικία Zavodskoy πέρασε υπό τον σταθερό έλεγχό μας. Καταλήφθηκε επίσης το γυμνάσιο υπ’ αριθμόν 1, το οποίο αποτελούσε ισχυρό οχυρό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας στον συγκεκριμένο τομέα, καθώς και ο σιδηροδρομικός σταθμός Orekhovskaya και οι πολυκατοικίες πίσω από τις σιδηροδρομικές γραμμές».
Χαοτικές κινήσεις Ουκρανών
Ωστόσο, υπάρχουν εδώ ορισμένες αποχρώσεις.
Όπως είχε πει ο Ρώσος ειδικός, είχε αναφέρει την κατάληψη αυτών των τομέων ήδη πριν από μερικές ημέρες, επικαλούμενος μαχητές της ομάδας. Οι χαρτογράφοι, όμως, «χρωμάτισαν» τις συγκεκριμένες περιοχές μόνο αφού δημοσιεύτηκε μεγάλος αριθμός εικόνων αντικειμενικού ελέγχου.
Από πού προέκυψαν, λοιπόν, οι ανακοινώσεις περί κατάληψης;
Η εξήγηση που δίνεται είναι απλή:
• οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν διαθέτουν πλέον πλήρη και σταθερό έλεγχο της πόλης· όλη η άμυνα περιορίζεται σε αποσπασματικές και χαοτικές μετακινήσεις μαχητών στα βόρεια προάστια, πολλοί από τους οποίους προσπαθούν να διαφύγουν — σύμφωνα με το κείμενο, το 80–90% από αυτούς «μένει εκεί για πάντα»,
• ο αντίπαλος εξακολουθεί να ελέγχει ορισμένα οχυρά,
• η εφοδιαστική των ουκρανικών δυνάμεων έχει καταστραφεί πλήρως — έχει επιβληθεί πλήρης έλεγχος πυρός στον βασικό οδικό άξονα Zaporizhia–Orekhov, μεταξύ άλλων χάρη στην κατάληψη της Novopavlovka.
Ο ίδιος ο δρόμος βρίσκεται πέρα από ποτάμι, γεγονός που εμποδίζει τις υποχωρούσες δυνάμεις να διασχίσουν το φυσικό εμπόδιο.
Το ίδιο ισχύει και για τον δρόμο Novonikolaevka–Orekhov.
Ανεφοδιασμός μόνο μέσω drones
Η μοναδική οδός ανεφοδιασμού που απομένει στον ουκρανικό στρατό είναι μέσω βαρέων ελικοφόρων drones, τα οποία καταρρίπτονται από Ρώσους στρατιώτες.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, σε περίπου μία εβδομάδα ενδέχεται να υπάρξει και επίσημη ανακοίνωση από το Υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, όπως υπενθυμίζει, υπάρχει και κάτι που συχνά παραβλέπεται: «Μετά την κατάληψη μιας πόλης, σε κάθε περίπτωση χρειάζεται ακόμη κάποιο διάστημα, όπως συμβαίνει συνήθως, για την εκκαθάρισή της.
Δεν αρκεί απλώς να τεθεί το Orekhov υπό έλεγχο, αλλά στη συνέχεια πρέπει να κρατηθεί απολύτως σταθερά, ώστε να μην επαναληφθεί μια κατάσταση όπως στο Kupyansk, όπου, θυμάστε, τα πλευρά δεν είχαν εξασφαλιστεί και τελικά δεν κατέστη δυνατό να διατηρηθεί πλήρως ο έλεγχος της πόλης».
Για να γίνει αυτό, δεν αρκεί μόνο να ελεγχθεί κάθε υπόγειο, αλλά πρέπει επίσης να εξασφαλιστούν τα πλευρά και ουσιαστικά η πόλη να μετατραπεί εν μέρει σε περιοχή μετόπισθεν.
Ταυτόχρονα, πιθανότατα οι ρωσικές δυνάμεις θα συνεχίσουν την επίθεσή τους από το Orekhov μόλις οργανωθεί η εφοδιαστική.
Συχνά, τα δύο αυτά πράγματα συμβαίνουν παράλληλα.
Τρομερή έκπληξη
Προέλαση καταγράφηκε επίσης στον τομέα του Volchansk, όπου οι ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν πλήρως τους Ουκρανούς αλλά και πέρα από αυτόν.
Καταλήφθηκαν τα Shevchenkovo, Shirokoye και Olkhovatka.
«Σε γενικές γραμμές, μέσα στον θύλακα οι δυνάμεις μας πραγματοποιούν τώρα επιχείρηση διαίρεσής του σε μικρότερα τμήματα, επειδή με τις δυνάμεις που διαθέτουμε εδώ δεν είναι δυνατό να «καταπιούμε» έναν τόσο τεράστιο θύλακα ολόκληρο.
Γι’ αυτό, από την πλευρά των συνόρων κινούμαστε προς τη Malaya Volchya, ώστε να απομονώσουμε και να εξουδετερώσουμε ξεχωριστά το βόρειο τμήμα.
Από την πλευρά του Chernyakov κινούμαστε νότια προς το Komissarovo για να κάνουμε το ίδιο με το ανατολικό τμήμα.
Όσο για το κεντρικό μέρος του θύλακα, όπως λένε, μπορεί να περιμένει», δήλωσε ο Degtyaryov.
Περίπου 2.000 νεκροί, μεγάλος αριθμός νεκρών
Νωρίτερα είχε αναφερθεί ότι μέσα στον θύλακα ενδέχεται να βρίσκονταν σχετικά λίγοι μαχητές, περίπου μερικές εκατοντάδες.
Ωστόσο, τα στοιχεία των τελευταίων ημερών κάνουν λόγο για 1.500–2.000 στρατιώτες.
Παράλληλα, αναφέρεται απροσδόκητα μεγάλος αριθμός νεκρών.
Πριν από μερικές ημέρες γινόταν λόγος για 305 νεκρούς και περίπου 30 αιχμαλώτους.
Μάλιστα, οι περισσότερες απώλειες δεν σημειώνονται στις μάχες, αλλά στις προσπάθειες διαφυγής από την περικύκλωση.
Οι ουκρανικές δυνάμεις επιχειρούν καθημερινά να εξέλθουν από τον κλοιό, με την ελπίδα να περάσουν ανάμεσα από τις ρωσικές θέσεις και να διαφύγουν.
Ωστόσο, οι περισσότεροι πλήττονται από χειριστές drones.
Ετοιμάζουν αντεπίθεση
Σύμφωνα με Ρώσους αλεξιπτωτιστές, δημιουργούς του καναλιού «Архангел спецназа», ο ουκρανικός στρατός προετοιμάζεται όσο το δυνατόν πιο κρυφά για αντεπίθεση, όπως είχε συμβεί κοντά στο Liman:
«Καταγράφεται ενεργή μεταφορά του τάγματος μη επανδρωμένων συστημάτων του 23ου ανεξάρτητου συντάγματος εφόδου της Εθνικής Φρουράς από το Kharkiv στην περιοχή του Veliky Burluk για παροχή πυρών υποστήριξης στις μονάδες στη γραμμή Novoaleksandrovka–Prikolotnoye.
Στη γραμμή επαφής έχουν επίσης εντοπιστεί μονάδες της 2ης ομάδας Ειδικών Δυνάμεων του 6ου κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων στην περιοχή Prikolotnoye για αναγνωριστικές και ειδικές επιχειρήσεις, οι οποίες πιθανότατα θα πραγματοποιούν επιδρομές κατά των θέσεών μας».
Με δεδομένη την αυξημένη δραστηριότητα των Ουκρανών στην κατεύθυνση του Liman, εκτιμάται ότι μπορεί να αναμένεται ενίσχυση της έντασης των ουκρανικών επιθέσεων και στον τομέα του Burluk, όπου διαμορφώνεται για τις ουκρανικές δυνάμεις μια εξαιρετικά δυσμενής κατάσταση.
Πίεση στο Liman
Όπως ανέφερε ο Ρώσος αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης Aslan Nakhushev, το 85% με 90% των επιστρατευμένων ενισχύσεων εδώ και έναν μήνα κατευθύνεται αποκλειστικά προς τις δυνάμεις των Ουκρανών ταξίαρχων Biletsky και Prokopenko, οι οποίοι, με τη σειρά τους, στέλνουν αυτούς τους στρατιώτες μόνο σε δύο τομείς: Dobropolye και Liman.
Κατά μέσο όρο, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που παραθέτει, πρόκειται για έως και 17.000 άνδρες για τον καθένα: «Η έκβαση του πολέμου θα κριθεί σε άλλες κατευθύνσεις.
Το ποια θα είναι η τελική κατάληξη είναι, σε γενικές γραμμές, ήδη σαφές».
Η ίδια η κατάσταση κοντά στο Liman παραμένει, ωστόσο, πολύ δύσκολη.
Κατά την εκτίμηση του Degtyaryov, μέσα σε τέσσερις μήνες συνεχών επιθέσεων, οι δυνάμεις της Ομάδας «Δύση» έχασαν έως και 300–350 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κατά την εκτίμηση του OSINT αναλυτή «Пролив Сталина», οι απώλειες εδάφους ανήλθαν σε 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα μόνο τον Σεπτέμβριο.
Παρόλα αυτά, η άμυνα κρατά.
Nα μην επαναληφθεί η τραγωδία στο Kupyansk
Σε ορισμένα τμήματα είναι δυνατό να πραγματοποιούνται και επιθετικές ενέργειες.
«Ο αντίπαλος πράγματι πραγματοποιεί μια επιχείρηση που μέχρι στιγμής είναι αρκετά επιτυχημένη γι’ αυτόν, με στόχο τη συγκράτηση των δυνάμεών μας, καθώς και την πραγματοποίηση αντεπιθέσεων.
Ναι, σε ορισμένα σημεία ο αντίπαλος επιχειρεί ακόμη και άμεση διάσπαση.
Η κατάσταση, κατ’ αρχήν, δεν είναι ακόμη κρίσιμη.
Μπορούμε να συγκρατούμε τον αντίπαλο, σταθεροποιούμε το μέτωπο και συνεχίζουμε να καταστρέφουμε τις οδούς προσέγγισής του, που χρησιμοποιούνται για εναλλαγή δυνάμεων και μεταφορά πυρομαχικών, με τη βοήθεια UAV. <…>
Παρ’ όλα αυτά, βεβαίως, η ηγεσία μας θα πρέπει να δώσει προσοχή στην κατάσταση κοντά στο Krasny Liman… ώστε να μην επαναληφθεί εδώ η τραγωδία του Kupyansk», δήλωσε ο στρατιωτικός αναλυτής και έφεδρος αξιωματικός της DNR Alexander Matyushin.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών