Ρήγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο: Σκωτία, Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία προκαλούν το Westminster
Νέα ένταση γύρω από το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου προκαλεί η κοινή πρωτοβουλία των εθνικιστικών ηγεσιών της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, οι οποίες υποστηρίζουν ότι καμία κυβέρνηση στο Westminster δεν θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εμποδίσει τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για το συνταγματικό μέλλον των τριών περιοχών.
Οι John Swinney, ηγέτης του Scottish National Party (SNP), Rhun ap Iorwerth, ηγέτης του Plaid Cymru, και Michelle O'Neill, αντιπρόεδρος του Sinn Féin και First Minister της Βόρειας Ιρλανδίας, υπέγραψαν στο Cardiff μνημόνιο συνεργασίας με στόχο την άσκηση πολιτικής πίεσης στο Λονδίνο.
Στη συνάντηση συμμετείχε επίσης η πρόεδρος του Sinn Féin, Mary Lou McDonald.
Οι ηγέτες συμμετείχαν με την κομματική τους ιδιότητα και όχι ως εκπρόσωποι των αντίστοιχων κυβερνήσεών τους. Το μήνυμα, ωστόσο, ήταν σαφές: οι εθνικιστικές δυνάμεις θεωρούν ότι οι λαοί της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν για το συνταγματικό τους μέλλον.
Στη συμφωνία υποστηρίζεται ότι «καμία κυβέρνηση του Westminster δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει τη δημοκρατία», ενώ οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι βλέπουν το μέλλον των χωρών τους περισσότερο συνδεδεμένο με την Ευρώπη.
«Ο χρόνος του Westminster τελειώνει»
Η φράση που προκάλεσε ίσως τη μεγαλύτερη αίσθηση ήταν η δήλωση των συμμετεχόντων ότι «ο χρόνος του Westminster πλησιάζει στο τέλος του».
Δεν πρόκειται, βέβαια, για ανακοίνωση άμεσης διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι τρεις περιπτώσεις είναι πολιτικά και νομικά πολύ διαφορετικές.
Στη Σκωτία, το ζήτημα της ανεξαρτησίας παραμένει ανοικτό μετά το δημοψήφισμα του 2014, στο οποίο επικράτησε η παραμονή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ουαλία, το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας έχει μικρότερη εκλογική και δημοσκοπική βάση.
Στη Βόρεια Ιρλανδία, αντίθετα, το βασικό συνταγματικό ερώτημα δεν αφορά τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους, αλλά την πιθανή επανένωση με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Η Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής προβλέπει συγκεκριμένο μηχανισμό για τη διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Η παρέμβαση Donald Trump για μια ενωμένη Ιρλανδία
Στο ήδη τεταμένο πολιτικό σκηνικό προστέθηκαν οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump.
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ιρλανδία, ο Trump εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή του στην προοπτική μιας ενωμένης Ιρλανδίας, δηλώνοντας ότι θα ήθελε να τη δει να πραγματοποιείται «νωρίτερα παρά αργότερα».
Οι δηλώσεις του προκάλεσαν αντιδράσεις στο Λονδίνο και μεταξύ πολιτικών δυνάμεων της Βόρειας Ιρλανδίας που υποστηρίζουν τη διατήρηση της ένωσης με τη Βρετανία.
Ο ίδιος απέφυγε, πάντως, να τοποθετηθεί αντίστοιχα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας.
Νησιά Falkland: νέο μέτωπο μεταξύ Λονδίνου και Buenos Aires
Το πολιτικό σκηνικό έγινε ακόμη πιο σύνθετο λόγω της νέας έντασης γύρω από τα νησιά Falkland, τα οποία η Αργεντινή διεκδικεί ως νησιά Malvinas.
Ο πρόεδρος της Αργεντινής Javier Milei έχει εντείνει το τελευταίο διάστημα την πίεση σχετικά με την κυριαρχία στα νησιά και προχώρησε σε μέτρα εναντίον εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων στην περιοχή.
Ο Donald Trump δεν έχει ανακοινώσει επίσημη αμερικανική αναγνώριση των αργεντινών διεκδικήσεων. Πρόσφατες τοποθετήσεις του, ωστόσο, άφησαν ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της παραδοσιακής αμερικανικής ουδετερότητας στη διαφορά, κάτι που η κυβέρνηση του Javier Milei ερμήνευσε ως θετική εξέλιξη για τη θέση της Αργεντινής.
Από το Hong Kong στο σημερινό συνταγματικό δίλημμα
Η συζήτηση για το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου αναπόφευκτα φέρνει στο προσκήνιο και τη μακρά ιστορική υποχώρηση της βρετανικής αυτοκρατορικής παρουσίας.
Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς υπήρξε η παράδοση του Hong Kong στην Κίνα τον Ιούλιο του 1997.
Ωστόσο, μια πιθανή αποχώρηση της Σκωτίας ή μια επανένωση της Βόρειας Ιρλανδίας με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας θα είχε εντελώς διαφορετική σημασία: δεν θα αφορούσε ένα πρώην αποικιακό έδαφος, αλλά την ίδια τη σημερινή συνταγματική συγκρότηση του Ηνωμένου Βασιλείου.
«Οι Άγγλοι ήθελαν Brexit – γιατί να μην μπορούν οι Σκωτσέζοι να φύγουν;»
Η είδηση προκάλεσε έντονη συζήτηση μεταξύ θεατών στο YouTube, με τα σχόλια να αποκαλύπτουν πόσο βαθιά διχασμένο παραμένει το κοινό γύρω από το ζήτημα.
Ένας χρήστης σχολίασε:
«Η ειρωνεία είναι ότι οι Άγγλοι ψηφοφόροι, που ήθελαν περισσότερη ελευθερία να ελέγχουν το πεπρωμένο τους, ήταν αυτοί που έβγαλαν το Ηνωμένο Βασίλειο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τώρα είναι πιθανό να υποστηρίξουν ότι η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία δεν πρέπει να έχουν την ίδια δυνατότητα».
Άλλος χρήστης επισήμανε το οικονομικό κόστος μιας πιθανής απόσχισης:
«Η απόσχιση είναι ασφαλώς δυνατή. Αν όμως το κάνετε, θα πρέπει να δημιουργήσετε και να χρηματοδοτήσετε τις δικές σας ένοπλες δυνάμεις και κρατικές υποδομές. Δεν μπορείτε να περιμένετε από την Αγγλία να πληρώνει τα πάντα».
Άμυνα, υγεία και το μεγάλο ερώτημα: ποιος θα πληρώνει;
Πολλά από τα σχόλια επικεντρώθηκαν στις πρακτικές συνέπειες μιας πιθανής αποχώρησης από το Ηνωμένο Βασίλειο.
«Τι προτείνουν η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία για την άμυνα και την υγειονομική περίθαλψη; Πιστεύουν πραγματικά ότι μπορούν να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο; Πώς θα το χρηματοδοτήσουν;» έγραψε ένας θεατής.
Ένας κάτοικος της Βόρειας Ιρλανδίας εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες:
«Θέλω να μάθω πώς θα επιβιώσουμε. Ζητάμε ήδη από το Westminster περισσότερα χρήματα επειδή δυσκολευόμαστε να χρηματοδοτήσουμε τις υπηρεσίες μας. Πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς αυτή τη βοήθεια;»
«Αφήστε τους να φύγουν» – Η αντίθετη άποψη από την Αγγλία
Άλλοι εμφανίστηκαν πολύ λιγότερο ανήσυχοι για την πιθανότητα αποχώρησης των τριών περιοχών.
Ένας Άγγλος χρήστης έγραψε:
«Φυσικά θα ήθελα το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει ενωμένο. Αλλά αν οι άλλες χώρες θέλουν να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο, ας το κάνουν. Ίσως τότε η Αγγλία να μπορέσει να διαθέσει περισσότερα χρήματα στις δικές της υποδομές».
Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε άμεση αντίδραση από χρήστη που έθεσε το ζήτημα του πετρελαίου της Βόρειας Θάλασσας:
«Να εξοικονομήσετε χρήματα για την Αγγλία; Για δεκαετίες τα έσοδα από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας συνέβαλαν στη βρετανική οικονομία. Η Σκωτία θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο όπως η Νορβηγία και τώρα παρουσιάζεται ως βάρος;»
«Δεν πρόκειται να διαλυθεί τίποτα»
Υπήρξαν όμως και αρκετοί που απέρριψαν τη συζήτηση περί διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου ως υπερβολική.
Ένας σχολιαστής υπενθύμισε ότι η Ουαλία είχε ψηφίσει υπέρ του Brexit, ενώ η Σκωτία απέρριψε την ανεξαρτησία στο δημοψήφισμα του 2014.
«Όλα αυτά είναι υπερβολές. Η Σκωτία ψήφισε κατά της ανεξαρτησίας και η κατάσταση στη Βόρεια Ιρλανδία είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο παρουσιάζεται», έγραψε.
Στο βάθος... Vladimir Putin και Ουκρανία
Δεν έλειψαν ούτε οι αναφορές στη γεωπολιτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
«Ο Vladimir Putin πιθανότατα παρακολουθεί όλα αυτά με ικανοποίηση. Θα μπορούσε να συμβεί σε χειρότερη στιγμή για τη Βρετανία;» ανέφερε ένας χρήστης.
Άλλος συνέδεσε τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις με τη βρετανική υποστήριξη προς την Ukraine, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση διαθέτει σημαντικούς πόρους στο εξωτερικό ενώ αντιμετωπίζει αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.
Οι συγκεκριμένες απόψεις αποτελούν σχόλια χρηστών και όχι τεκμηριωμένα συμπεράσματα για τα αίτια των αποσχιστικών κινημάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στο επίκεντρο
Ένα ακόμη σημείο αντιπαράθεσης αφορά το τι θα συνέβαινε μετά από μια πιθανή αποχώρηση.
Οι ηγεσίες του SNP, του Sinn Féin και του Plaid Cymru έχουν συνδέσει τη μελλοντική πορεία των χωρών τους με στενότερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κάποιοι σχολιαστές, ωστόσο, βλέπουν αντίφαση ανάμεσα στην επιδίωξη εθνικής αυτοδιάθεσης και στην πιθανότητα μελλοντικής συμμετοχής στην ΕΕ.
«Αν επιλέξουν την ανεξαρτησία, ας διατηρήσουν την εθνική τους κυριαρχία. Αν δεν είναι ικανοποιημένοι με το Ηνωμένο Βασίλειο, γιατί να θέλουν μεγαλύτερο ρόλο των Βρυξελλών στις πολιτικές τους;» έγραψε ένας από αυτούς.
Το ερώτημα που επιστρέφει: Μπορεί να αλλάξει ο χάρτης του Ηνωμένου Βασιλείου;
Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν βρίσκεται μπροστά σε μια αυτοματοποιημένη ή άμεση διαδικασία διάλυσης. Η πρωτοβουλία των εθνικιστικών κομμάτων, όμως, επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει επανειλημμένα τη βρετανική πολιτική μετά το Brexit: ποια θα είναι η μακροπρόθεσμη μορφή της Ένωσης;
Η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία έχουν διαφορετικές πολιτικές, οικονομικές και νομικές διαδρομές. Αυτό που πλέον μοιράζονται οι εθνικιστικές ηγεσίες τους είναι η απαίτηση να μην έχει το Westminster τον τελευταίο λόγο στο εάν οι πολίτες τους θα κληθούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.
www.bankingnews.gr
Οι John Swinney, ηγέτης του Scottish National Party (SNP), Rhun ap Iorwerth, ηγέτης του Plaid Cymru, και Michelle O'Neill, αντιπρόεδρος του Sinn Féin και First Minister της Βόρειας Ιρλανδίας, υπέγραψαν στο Cardiff μνημόνιο συνεργασίας με στόχο την άσκηση πολιτικής πίεσης στο Λονδίνο.
Στη συνάντηση συμμετείχε επίσης η πρόεδρος του Sinn Féin, Mary Lou McDonald.
Οι ηγέτες συμμετείχαν με την κομματική τους ιδιότητα και όχι ως εκπρόσωποι των αντίστοιχων κυβερνήσεών τους. Το μήνυμα, ωστόσο, ήταν σαφές: οι εθνικιστικές δυνάμεις θεωρούν ότι οι λαοί της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν για το συνταγματικό τους μέλλον.
Στη συμφωνία υποστηρίζεται ότι «καμία κυβέρνηση του Westminster δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει τη δημοκρατία», ενώ οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι βλέπουν το μέλλον των χωρών τους περισσότερο συνδεδεμένο με την Ευρώπη.
«Ο χρόνος του Westminster τελειώνει»
Η φράση που προκάλεσε ίσως τη μεγαλύτερη αίσθηση ήταν η δήλωση των συμμετεχόντων ότι «ο χρόνος του Westminster πλησιάζει στο τέλος του».
Δεν πρόκειται, βέβαια, για ανακοίνωση άμεσης διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι τρεις περιπτώσεις είναι πολιτικά και νομικά πολύ διαφορετικές.
Στη Σκωτία, το ζήτημα της ανεξαρτησίας παραμένει ανοικτό μετά το δημοψήφισμα του 2014, στο οποίο επικράτησε η παραμονή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ουαλία, το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας έχει μικρότερη εκλογική και δημοσκοπική βάση.
Στη Βόρεια Ιρλανδία, αντίθετα, το βασικό συνταγματικό ερώτημα δεν αφορά τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους, αλλά την πιθανή επανένωση με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Η Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής προβλέπει συγκεκριμένο μηχανισμό για τη διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Η παρέμβαση Donald Trump για μια ενωμένη Ιρλανδία
Στο ήδη τεταμένο πολιτικό σκηνικό προστέθηκαν οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump.
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ιρλανδία, ο Trump εξέφρασε δημόσια την υποστήριξή του στην προοπτική μιας ενωμένης Ιρλανδίας, δηλώνοντας ότι θα ήθελε να τη δει να πραγματοποιείται «νωρίτερα παρά αργότερα».
Οι δηλώσεις του προκάλεσαν αντιδράσεις στο Λονδίνο και μεταξύ πολιτικών δυνάμεων της Βόρειας Ιρλανδίας που υποστηρίζουν τη διατήρηση της ένωσης με τη Βρετανία.
Ο ίδιος απέφυγε, πάντως, να τοποθετηθεί αντίστοιχα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας.
Νησιά Falkland: νέο μέτωπο μεταξύ Λονδίνου και Buenos Aires
Το πολιτικό σκηνικό έγινε ακόμη πιο σύνθετο λόγω της νέας έντασης γύρω από τα νησιά Falkland, τα οποία η Αργεντινή διεκδικεί ως νησιά Malvinas.
Ο πρόεδρος της Αργεντινής Javier Milei έχει εντείνει το τελευταίο διάστημα την πίεση σχετικά με την κυριαρχία στα νησιά και προχώρησε σε μέτρα εναντίον εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων στην περιοχή.
Ο Donald Trump δεν έχει ανακοινώσει επίσημη αμερικανική αναγνώριση των αργεντινών διεκδικήσεων. Πρόσφατες τοποθετήσεις του, ωστόσο, άφησαν ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της παραδοσιακής αμερικανικής ουδετερότητας στη διαφορά, κάτι που η κυβέρνηση του Javier Milei ερμήνευσε ως θετική εξέλιξη για τη θέση της Αργεντινής.
Από το Hong Kong στο σημερινό συνταγματικό δίλημμα
Η συζήτηση για το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου αναπόφευκτα φέρνει στο προσκήνιο και τη μακρά ιστορική υποχώρηση της βρετανικής αυτοκρατορικής παρουσίας.
Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς υπήρξε η παράδοση του Hong Kong στην Κίνα τον Ιούλιο του 1997.
Ωστόσο, μια πιθανή αποχώρηση της Σκωτίας ή μια επανένωση της Βόρειας Ιρλανδίας με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας θα είχε εντελώς διαφορετική σημασία: δεν θα αφορούσε ένα πρώην αποικιακό έδαφος, αλλά την ίδια τη σημερινή συνταγματική συγκρότηση του Ηνωμένου Βασιλείου.
«Οι Άγγλοι ήθελαν Brexit – γιατί να μην μπορούν οι Σκωτσέζοι να φύγουν;»
Η είδηση προκάλεσε έντονη συζήτηση μεταξύ θεατών στο YouTube, με τα σχόλια να αποκαλύπτουν πόσο βαθιά διχασμένο παραμένει το κοινό γύρω από το ζήτημα.
Ένας χρήστης σχολίασε:
«Η ειρωνεία είναι ότι οι Άγγλοι ψηφοφόροι, που ήθελαν περισσότερη ελευθερία να ελέγχουν το πεπρωμένο τους, ήταν αυτοί που έβγαλαν το Ηνωμένο Βασίλειο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τώρα είναι πιθανό να υποστηρίξουν ότι η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία δεν πρέπει να έχουν την ίδια δυνατότητα».
Άλλος χρήστης επισήμανε το οικονομικό κόστος μιας πιθανής απόσχισης:
«Η απόσχιση είναι ασφαλώς δυνατή. Αν όμως το κάνετε, θα πρέπει να δημιουργήσετε και να χρηματοδοτήσετε τις δικές σας ένοπλες δυνάμεις και κρατικές υποδομές. Δεν μπορείτε να περιμένετε από την Αγγλία να πληρώνει τα πάντα».
Άμυνα, υγεία και το μεγάλο ερώτημα: ποιος θα πληρώνει;
Πολλά από τα σχόλια επικεντρώθηκαν στις πρακτικές συνέπειες μιας πιθανής αποχώρησης από το Ηνωμένο Βασίλειο.
«Τι προτείνουν η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία για την άμυνα και την υγειονομική περίθαλψη; Πιστεύουν πραγματικά ότι μπορούν να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο; Πώς θα το χρηματοδοτήσουν;» έγραψε ένας θεατής.
Ένας κάτοικος της Βόρειας Ιρλανδίας εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες:
«Θέλω να μάθω πώς θα επιβιώσουμε. Ζητάμε ήδη από το Westminster περισσότερα χρήματα επειδή δυσκολευόμαστε να χρηματοδοτήσουμε τις υπηρεσίες μας. Πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς αυτή τη βοήθεια;»
«Αφήστε τους να φύγουν» – Η αντίθετη άποψη από την Αγγλία
Άλλοι εμφανίστηκαν πολύ λιγότερο ανήσυχοι για την πιθανότητα αποχώρησης των τριών περιοχών.
Ένας Άγγλος χρήστης έγραψε:
«Φυσικά θα ήθελα το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει ενωμένο. Αλλά αν οι άλλες χώρες θέλουν να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο, ας το κάνουν. Ίσως τότε η Αγγλία να μπορέσει να διαθέσει περισσότερα χρήματα στις δικές της υποδομές».
Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε άμεση αντίδραση από χρήστη που έθεσε το ζήτημα του πετρελαίου της Βόρειας Θάλασσας:
«Να εξοικονομήσετε χρήματα για την Αγγλία; Για δεκαετίες τα έσοδα από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας συνέβαλαν στη βρετανική οικονομία. Η Σκωτία θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο όπως η Νορβηγία και τώρα παρουσιάζεται ως βάρος;»
«Δεν πρόκειται να διαλυθεί τίποτα»
Υπήρξαν όμως και αρκετοί που απέρριψαν τη συζήτηση περί διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου ως υπερβολική.
Ένας σχολιαστής υπενθύμισε ότι η Ουαλία είχε ψηφίσει υπέρ του Brexit, ενώ η Σκωτία απέρριψε την ανεξαρτησία στο δημοψήφισμα του 2014.
«Όλα αυτά είναι υπερβολές. Η Σκωτία ψήφισε κατά της ανεξαρτησίας και η κατάσταση στη Βόρεια Ιρλανδία είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο παρουσιάζεται», έγραψε.
Στο βάθος... Vladimir Putin και Ουκρανία
Δεν έλειψαν ούτε οι αναφορές στη γεωπολιτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
«Ο Vladimir Putin πιθανότατα παρακολουθεί όλα αυτά με ικανοποίηση. Θα μπορούσε να συμβεί σε χειρότερη στιγμή για τη Βρετανία;» ανέφερε ένας χρήστης.
Άλλος συνέδεσε τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις με τη βρετανική υποστήριξη προς την Ukraine, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση διαθέτει σημαντικούς πόρους στο εξωτερικό ενώ αντιμετωπίζει αυξανόμενες εσωτερικές πιέσεις.
Οι συγκεκριμένες απόψεις αποτελούν σχόλια χρηστών και όχι τεκμηριωμένα συμπεράσματα για τα αίτια των αποσχιστικών κινημάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στο επίκεντρο
Ένα ακόμη σημείο αντιπαράθεσης αφορά το τι θα συνέβαινε μετά από μια πιθανή αποχώρηση.
Οι ηγεσίες του SNP, του Sinn Féin και του Plaid Cymru έχουν συνδέσει τη μελλοντική πορεία των χωρών τους με στενότερη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κάποιοι σχολιαστές, ωστόσο, βλέπουν αντίφαση ανάμεσα στην επιδίωξη εθνικής αυτοδιάθεσης και στην πιθανότητα μελλοντικής συμμετοχής στην ΕΕ.
«Αν επιλέξουν την ανεξαρτησία, ας διατηρήσουν την εθνική τους κυριαρχία. Αν δεν είναι ικανοποιημένοι με το Ηνωμένο Βασίλειο, γιατί να θέλουν μεγαλύτερο ρόλο των Βρυξελλών στις πολιτικές τους;» έγραψε ένας από αυτούς.
Το ερώτημα που επιστρέφει: Μπορεί να αλλάξει ο χάρτης του Ηνωμένου Βασιλείου;
Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν βρίσκεται μπροστά σε μια αυτοματοποιημένη ή άμεση διαδικασία διάλυσης. Η πρωτοβουλία των εθνικιστικών κομμάτων, όμως, επαναφέρει με ιδιαίτερη ένταση ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει επανειλημμένα τη βρετανική πολιτική μετά το Brexit: ποια θα είναι η μακροπρόθεσμη μορφή της Ένωσης;
Η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία έχουν διαφορετικές πολιτικές, οικονομικές και νομικές διαδρομές. Αυτό που πλέον μοιράζονται οι εθνικιστικές ηγεσίες τους είναι η απαίτηση να μην έχει το Westminster τον τελευταίο λόγο στο εάν οι πολίτες τους θα κληθούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών