Τελευταία Νέα
Διεθνή

Αλυσίδα θανάτου: Από το ντίζελ… στα άδεια ράφια - Το «ντόμινο» της παγκόσμιας κατάρρευσης άρχισε στην Ιταλία

Αλυσίδα θανάτου: Από το ντίζελ… στα άδεια ράφια - Το «ντόμινο» της παγκόσμιας κατάρρευσης άρχισε στην Ιταλία
Σε μια χώρα που αποτελεί μία από τις αγροτικές δυνάμεις της Ευρώπης, τα καταστήματα ξεμένουν από βασικά τρόφιμα….
Αυτή την εβδομάδα είδαμε πλάνα από σούπερ μάρκετ στη Νότια Ιταλία με ένα σφίξιμο στο στομάχι.
Τα ράφια ήταν άδεια — όχι λόγω εθνικής έλλειψης αγαθών, αλλά επειδή οι οδηγοί φορτηγών διαμαρτύρονταν για τις υψηλές τιμές του ντίζελ, κλείνοντας τις βασικές οδούς διανομής.
Σε μια χώρα που αποτελεί μία από τις αγροτικές δυνάμεις της Ευρώπης, τα καταστήματα ξεμένουν από βασικά τρόφιμα.
Σε μια σύγχρονη οικονομία, μια τοπική απεργία οδηγών φορτηγών δεν θα έπρεπε να αδειάζει τα ράφια του ψωμιού.
Κι όμως, αυτό ακριβώς συνέβη, γράφει ο Mike Adams.
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται σαν μια προσωρινή ταλαιπωρία σε μια μακρινή χώρα — αυτό θα σας πουν εξάλλου τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
Όμως, έτσι ακριβώς ξεκινά η πρώτη πράξη μιας παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης: όχι με μια θεαματική έκρηξη, αλλά με τη διαμαρτυρία των οδηγών, έναν αποκλεισμένο αυτοκινητόδρομο και μερικά άδεια ράφια.
Όταν τα ράφια αδειάσουν εντελώς, είναι πλέον πολύ αργά για προετοιμασία.
Οι προειδοποιητικές βολές πέφτουν τώρα, αλλά σχεδόν κανείς δεν ακούει.
Σκεφτείτε τι συμβαίνει όταν οι οδηγοί φορτηγών αδυνατούν οικονομικά να οδηγήσουν.
Το ντίζελ δεν είναι ένα ασήμαντο έξοδο για τη διανομή τροφίμων• είναι απολύτως απαραίτητο.
Όταν η τιμή του ξεπερνά ένα ορισμένο όριο, οι μεταφορικές εταιρείες ζημιώνονται σε κάθε διαδρομή.
Έτσι, καθηλώνουν τα φορτηγά τους. Κι όταν τα φορτηγά ακινητοποιούνται, η μεταφορά τροφίμων σταματά.
Η απεργία των Ιταλών οδηγών δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό — είναι το πρώτο ντόμινο που πέφτει.

Το ντίζελ είναι η κεντρική βαλβίδα

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πόσο ευάλωτη και εξαρτημένη από τα καύσιμα είναι στην πραγματικότητα η σύγχρονη τροφοδοσία.
Το ντίζελ κινεί τα τρακτέρ που οργώνουν τα χωράφια. Κινεί τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές που συλλέγουν τη σοδειά.
Κινεί τα φορτηγά-ψυγεία που μεταφέρουν τα προϊόντα από το αγρόκτημα στο κέντρο διανομής. Κινεί τα τρένα που μεταφέρουν σιτηρά σε ολόκληρες ηπείρους.
Κινεί τα πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα μεταξύ χωρών.
Κάθε κρίκος της εφοδιαστικής αλυσίδας εξαρτάται από το ντίζελ — και δεν υπάρχει εναλλακτική λύση ευρείας κλίμακας.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που οι κινδυνολόγοι του κλίματος και οι αιθεροβάμονες της ενεργειακής μετάβασης αρνούνται να αναγνωρίσουν.
Δεν μπορείτε να λειτουργήσετε ένα σύγχρονο γεωργικό σύστημα μόνο με ηλιακά πάνελ και ανεμογεννήτριες.
Δεν μπορείτε να θερίσετε σιτηρά με μια ηλεκτρική θεριζοαλωνιστική μηχανή που δουλεύει έξι ώρες πριν χρειαστεί επαναφόρτιση.
Η ποσότητα ενέργειας που απαιτείται για να τραφούν οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι τεράστια, και η συντριπτική της πλειονότητα προέρχεται από ορυκτά καύσιμα.
Όταν το ντίζελ γίνεται σπάνιο ή απλησίαστο, ολόκληρο το σύστημα παραλύει.
Ακόμη χειρότερα, η παραγωγή λιπασμάτων συνδέεται άμεσα με την ενέργεια — ιδιαίτερα με το φυσικό αέριο.
Καθώς το ενεργειακό κόστος εκτοξεύεται, η παραγωγή λιπασμάτων γίνεται ασύμφορη.
Όταν μειώνεται η παραγωγή λιπασμάτων, οι αγρότες δεν έχουν τη δυνατότητα να λιπάνουν τα χωράφια τους.
Κι όταν μειώνεται η λίπανση, οι αποδόσεις της παραγωγής καταρρέουν.
Πρόκειται για μια αλυσιδωτή αντίδραση που, μόλις ξεκινήσει, δεν ανακόπτεται.

Η αλυσιδωτή αντίδραση

Η αλληλουχία που βλέπω να διαμορφώνεται είναι η εξής: πρώτα η έλλειψη ενέργειας, μετά η έλλειψη λιπασμάτων, στη συνέχεια η ελλειμματική προσφορά τροφίμων και οι αυξήσεις τιμών, και τέλος η κοινωνική αναταραχή. Δεν πρόκειται για εικασίες, αλλά για στοιχειώδη χημεία και εφοδιαστική (logistics):
Όταν αυξάνεται το κόστος ενέργειας, η παραγωγή λιπασμάτων μειώνεται.
Όταν μειώνεται η παραγωγή λιπασμάτων, οι συγκομιδές συρρικνόνονται.
Όταν οι συγκομιδές συρρικνόνονται, οι τιμές των τροφίμων εκτοξεύονται.
Όταν οι τιμές των τροφίμων εκτοξεύονται, ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους.
Δεν είμαι ο μόνος που καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα. Ο Chris Martenson, ο Tucker Carlson, ο Michael Yon, ο David DuByne κι εγώ έχουμε καταλήξει ανεξάρτητα στο ίδιο πόρισμα: οι συνέπειες αυτής της ενεργειακής καταστροφής είναι γνωστές και εσκεμμένες.
Όταν πολλοί καλά ενημερωμένοι άνθρωποι από διαφορετικές οπτικές γωνίες συγκλίνουν στην ίδια εκτίμηση, αυτή η ομοφωνία αποτελεί από μόνη της απόδειξη.
Η καταστροφή των υποδομών διύλισης και διανομής —από την Αγία Πετρούπολη μέχρι τις επιθέσεις με drones στην Ουκρανία— δεν είναι τυχαία.
Πρόκειται για σκόπιμες πράξεις οικονομικού πολέμου.
Οι ελλείψεις λιπασμάτων θα είναι πολύ εντονότερες το 2027 και το 2028.
Αυτό σημαίνει ότι οι χειρότερες συγκομιδές δεν έχουν έρθει ακόμη.
Η παγκόσμια επισιτιστική κρίση δεν αποτελεί απειλή του μακρινού μέλλοντος• είναι ήδη εδώ και επιδεινώνεται.
Όπως έδειξε μια ανάλυση, μια αλληλουχία εφιαλτικών γεγονότων έχει θέσει σε κίνηση μια μη αναστρέψιμη κατάρρευση της παραγωγής τροφίμων, η οποία θα οδηγήσει σε παγκόσμιο λιμό εντός του 2027.
Όταν οι άνθρωποι αδυνατούν να αγοράσουν φαγητό, κάθε χώρα απέχει μόλις εννέα γεύματα από την αναρχία.
Οι ταραχές στη Γαλλία και οι αναταραχές στη Μέση Ανατολή είναι τα πρώτα σημάδια αυτού που εξαπλώνεται όταν λείπουν τα τρόφιμα και τα καύσιμα.
Είναι πλέον απολύτως σαφές ότι η ενεργειακή κρίση δεν προέκυψε τυχαία.
Ο πόλεμος κατά των ορυκτών καυσίμων —η σκόπιμη καταστολή της εγχώριας παραγωγής ενέργειας, η άρνηση κατασκευής αγωγών και διυλιστηρίων, οι φόροι άνθρακα και τα σχέδια περιορισμού των εκπομπών— έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες για αυτό ακριβώς που βλέπουμε τώρα.
Η καταστροφή των υποδομών διύλισης και διανομής δεν είναι σύμπτωση.
Οι επιθέσεις της Ουκρανίας με drones σε ρωσικούς τερματικούς σταθμούς εξαγωγών, οι επιθέσεις σε αγωγούς της Σαουδικής Αραβίας, το κλείσιμο διυλιστηρίων στην Καλιφόρνια — αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά.
Είναι συντονισμένα πλήγματα στο παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα, που στοχεύουν στην κλιμάκωση μιας επισιτιστικής κρίσης.
Πιστεύω ότι πρόκειται για έναν κατασκευασμένο ενεργειακό πανικό, όπως ακριβώς η πανδημία COVID χρησίμευσε ως δοκιμασία υπακοής και ελέγχου.
Τα ίδια πρόσωπα που ήταν υπεύθυνα για τα lockdowns, τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και την εισαγωγή των ψηφιακών ταυτοτήτων, δημιουργούν τώρα μια ενεργειακή κρίση που θα οδηγήσει σε ελλείψεις τροφίμων και κοινωνική αναταραχή.
Ο στόχος δεν είναι η σωτηρία του πλανήτη, αλλά ο έλεγχος του πληθυσμού (και εν μέρει η συρρίκνωσή του). Θέλουν να εξαρτάστε πλήρως από το σύστημα για την επιβίωσή σας.

Τι θα απαιτήσει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Εάν κηρυχθεί εθνική ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης —και θεωρώ ότι αυτή πλησιάζει— πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό για την καθημερινότητά σας.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας είδαμε το εγχειρίδιο δράσης: ταξιδιωτικοί περιορισμοί, σημεία ελέγχου, γραφειοκρατία και ειδικές άδειες μετακίνησης.
Τα ίδια μέτρα θα εφαρμοστούν ξανά.
Θα χρειάζεστε άδεια για να ταξιδέψετε, θα πρέπει να αποδεικνύετε ότι συμμορφώνεστε με τους κανόνες και θα βρίσκεστε υπό διαρκή παρακολούθηση. (Γιατί πιστεύετε ότι εγκαθιστούν όλες αυτές τις κάμερες παντού;)
Ο περιορισμός της θέρμανσης το χειμώνα και της ψύξης το καλοκαίρι είναι το λογικό επόμενο βήμα.
Η ελίτ θα ισχυριστεί ότι πρόκειται για την ευημερία του πλανήτη. Θα θέσουν όρια στις κιλοβατώρες, θα παρέχουν πιστώσεις ή εξαιρέσεις και θα σας κόβουν το ρεύμα αν τα υπερβαίνετε.
Θα σας πουν ότι πρόκειται για έκτακτη ανάγκη, αλλά οι μηχανισμοί ελέγχου έχουν ήδη κατασκευαστεί.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που συνιστώ τόσο θερμά την ηλιακή ενέργεια. Πρέπει να εξασφαλίσετε τις δικές σας κιλοβατώρες από τον ήλιο. Δεν μπορείτε να βασίζεστε στο ηλεκτρικό δίκτυο όταν αυτό χρησιμοποιείται εναντίον σας. Ηλιακά πάνελ, μπαταρίες, μετατροπείς — αυτά δεν είναι απλώς μέτρα έκτακτης ανάγκης, αλλά εργαλεία ανεξαρτησίας.
Εάν το δίκτυο καταρρεύσει ή η παροχή ρεύματος μειωθεί, πρέπει να είστε σε θέση να ηλεκτροδοτήσετε το σπίτι σας.
Η τεχνολογία υπάρχει• το μόνο ερώτημα είναι αν θα αναλάβετε δράση εγκαίρως.

Αποκέντρωση ή καταστροφή – Έκκληση για ριζική αυτοδυναμία

Τι πρέπει να κάνετε λοιπόν; Η απάντηση είναι η ριζική αυτοδυναμία:
Αποθηκεύστε τρόφιμα αρκετά για να θρέψετε την οικογένειά σας για μήνες, όχι μόνο για λίγες μέρες.
Καλλιεργήστε την τροφή σας: Ακόμη και ένας μικρός κήπος μπορεί να αποδώσει μια εκπληκτική ποσότητα.
Βελτιώστε το έδαφος: Χρησιμοποιήστε κομπόστ και ξερά φύλλα.
Συλλέξτε το νερό της βροχής.
Εγκαταστήστε ηλιακό σύστημα: Όσο το ηλεκτρικό δίκτυο εξακολουθεί να λειτουργεί.
Μάθετε χρήσιμες δεξιότητες: Συντήρηση τροφίμων, επισκευή εργαλείων και προστασία των αγαθών σας.
Η ευκαιρία για δράση υπάρχει ακόμη. Το νόμισμα έχει ακόμα αξία και τα αγαθά παραμένουν διαθέσιμα, αλλά αυτό το παράθυρο ευκαιρίας κλείνει γρήγορα. Όταν τα ράφια αδειάσουν και τα φορτηγά ακινητοποιηθούν, δεν θα μπορείτε πλέον να αγοράσετε όσα χρειάζεστε, ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα διαθέτετε. Τώρα είναι η ώρα να προετοιμαστείτε, όσο το σύστημα λειτουργεί ακόμη.
Αυτό είναι το κομβικό γεγονός για το οποίο όλοι προετοιμάζονταν. Τα καλά νέα είναι ότι παραμένει σχετικά απλό να κάνετε κάτι ουσιαστικό αυτή τη στιγμή. Δεν χρειάζεστε καταφύγιο στα βουνά. Χρειάζεστε ένα κελάρι γεμάτο βασικά αγαθά, έναν λαχανόκηπο, ένα φίλτρο νερού, ένα ηλιακό πάνελ και τη γνώση για να τα χρησιμοποιήσετε.
Ξεκινήστε σήμερα. Διδάξτε τα αυτά στην οικογένειά σας. Χτίστε μια κοινότητα με ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες ιδέες. Τα άδεια ράφια στην Ιταλία είναι μια προειδοποίηση — λάβετέ την σοβαρά υπόψη.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης