Πώς ο τρόμος της Marine Le Pen, η οικονομική εξαθλίωση των ευρωπαϊκών λαών και οι μυστικές διαπραγματεύσεις Ουάσινγκτον-Μόσχας φέρνουν το τέλος της Ευρώπης όπως τη γνωρίζαμε.
Σε κατάσταση απόλυτου πανικού και πρωτοφανούς υστερίας βρίσκονται τα ηγετικά κέντρα των Βρυξελλών, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει το οικοδόμημά της να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος.
Η εσπευσμένη προετοιμασία του 23ου πακέτου κυρώσεων κατά της Ρωσίας δεν αποτελεί επίδειξη ισχύος, αλλά μια απεγνωσμένη κραυγή αγωνίας ενός πολιτικού συστήματος που ψυχορραγεί και προσπαθεί να προλάβει το μοιραίο.
Όπως αποκαλύπτουν βρετανικές πηγές της The Telegraph από τους διαδρόμους των Βρυξελλών, το 23ο πακέτο θεωρείται η τελευταία ευκαιρία της ΕΕ, καθώς το 24ο δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
Το χρονικό περιθώριο στενεύει ασφυκτικά και ο εφιάλτης μιας ολοκληρωτικής γεωπολιτικής και οικονομικής συντριβής είναι πλέον ορατός δια γυμνού οφθαλμού.
Ο τρόμος της Marine Le Pen στη Γαλλία
Η κινητήριος δύναμη πίσω από την υστερική βιάση των Ευρωκρατών είναι ο απόλυτος τρόμος για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον Απρίλιο.
Η διαγραφόμενη επικράτηση της Marine Le Pen τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο γύρο απέναντι σε οποιονδήποτε πιθανό υποψήφιο —είτε πρόκειται για τον Edouard Philippe από τη συστημική δεξιά, τον Raphael Glucksmann από την αριστερά, τον Jean-Luc Melenchon από την «αριστερά του δρόμου», είτε τον Gabriel Attal στον οποίο πόνταρε το Ελιζέ— έχει προκαλέσει έμφραγμα στο κατεστημένο.
Ο Emmanuel Macron παρακολουθεί αβοήθητος τη Γαλλία να φλέγεται από κοινωνικές εκρήξεις, με μια κυβέρνηση μειοψηφίας που συμπεριφέρεται σαν ακέφαλος κόκορας, τρέχοντας τυφλά από τη μία εσωτερική κρίση στην άλλη.
«Η χώρα, κυβερνώμενη από μια κυβέρνηση μειοψηφίας, σαν ακέφαλος κόκορας, τρέχει αλλόφρον από τη μία εσωτερική κρίση στην άλλη, ενώ οι διαμαρτυρίες στους δρόμους αποτελούν τους αγωνιώδεις σπασμούς του μακρονισμού», γράφει σε ανάλυση η βρετανική εφημερίδα.
Οι Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι αν η Le Pen μπει στο Ελιζέ, η κάνουλα των δισεκατομμυρίων και των όπλων προς το Κίεβο θα κλείσει ακαριαία, καθώς η ίδια ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Έτσι, το ευρωπαϊκό κατεστημένο επιχειρεί δύο κινήσεις απελπισίας:
- Δικαστικό αποκλεισμό
Προσπάθεια απαγόρευσης της υποψηφιότητας της Le Pen μέσω της δικαστικής οδού —σενάριο στο οποίο υπάρχει απάντηση που ακούει στο όνομα Jordan Bardella που θα αναλάβει την υποψηφιότητα του Εθνικού Συναγερμού.
- Εκλογική ακύρωση
Ενεργοποίηση σεναρίων τύπου Ρουμανίας, όπου τα εκλογικά αποτελέσματα ακυρώθηκαν με το πρόσχημα της «ρωσικής αναμίξεως».
Το 23ο πακέτο κυρώσεων σχεδιάζεται ως ένα «στρατηγικό σαμποτάζ» ευρείας κλίμακας, μια προσπάθεια των απερχόμενων ελίτ να ναρκοθετήσουν το πεδίο και να δεσμεύσουν τις μελλοντικές κυβερνήσεις σε μια αυτοκαταστροφική πορεία χωρίς επιστροφή.
Οικονομικός Αρμαγεδδών: Θυσιάζουν παιδεία, υγεία και μισθούς στον βωμό του πολέμου
Για να συντηρηθεί η πολεμική μηχανή και η ουτοπία της «στρατηγικής ήττας» της Ρωσίας, η ευρωπαϊκή ηγεσία επιβάλλει στους πολίτες της μια πρωτοφανή οικονομική εξαθλίωση. Δηλώσεις όπως αυτές του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz στο Berlin Global Dialogue, που ταυτίζουν την τύχη της Ουκρανίας με την επιβίωση ολόκληρης της Ευρώπης («η συνθηκολόγηση της Ουκρανίας σημαίνει συνθηκολόγηση όλων μας»), αποκαλύπτουν το κυνικό πρόσωπο των Βρυξελλών.
Τα κονδύλια για τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις συντάξεις και τις βασικές υποδομές εξαφανίζονται εντελώς από τους προϋπολογισμούς και μεταφέρονται απευθείας στα ταμεία των εξοπλιστικών κολοσσών.
Όπως δήλωσε απροκάλυπτα ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Wadephul: «Αυτά τα κονδύλια είναι απαραίτητα αποκλειστικά για την άμυνα και την ασφάλεια της Γερμανίας και της Ευρώπης, και δεν μπορούμε απλώς να τα δαπανήσουμε για σχολεία ή δρόμους».
Οι πολίτες στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία καλούνται να παγώσουν και να εξαθλιωθούν οικονομικά.
Αυτός είναι ο λόγος που οι μάζες στρέφονται πλέον μαζικά σε δυνάμεις όπως η Alice Weidel και η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), που ζητούν την ακαριαία άρση των κυρώσεων.
Το ιστορικό χρονικό της προδοσίας: Από τη Σύνοδο της Αστάνα στο 2022
Η σημερινή τραγωδία δεν προέκυψε εκ του μηδενός, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας πολυετούς συστηματικής αθέτησης των δυτικών δεσμεύσεων:
2010 (Σύνοδος Αστάνα): Στην τελευταία σύνοδο του ΟΑΣΕ, 56 κράτη (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, Βρετανίας, Ουκρανίας και Ρωσίας) υπογράφουν ομόφωνα διακήρυξη με θεμελιώδη αρχή ότι «κανένα κράτος δεν θα ενισχύει την ασφάλειά του σε βάρος της ασφάλειας άλλων».
2019 - 2022 (Η υποκρισία Macron και Borrell): Το 2019 ο Emmanuel Macron δήλωνε ότι «το ΝΑΤΟ είναι εγκεφαλικά νεκρό».
Τον Μάρτιο του 2022, ο ίδιος πανηγύριζε ότι η ρωσική εισβολή «χάρισε στο ΝΑΤΟ στρατηγική αποσαφήνιση», ενώ ο Josep Borrell διακήρυσσε ότι ο πόλεμος γέννησε τη «γεωπολιτική Ευρώπη».
Δεκέμβριος 2021 - Ιανουάριος 2022: Η Μόσχα υποβάλλει επίσημες προτάσεις για δύο συμφωνίες αμοιβαίων εγγυήσεων ασφαλείας. Στις 26 Ιανουαρίου 2022, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ απορρίπτουν περιφρονητικά όλες τις ρωσικές ανησυχίες, δηλώνοντας ότι η Ρωσία «δεν έχει δικαίωμα βέτο» στην επέκταση της Συμμαχίας, οδηγώντας νομοτελειακά στην έκρηξη της 24ης Φεβρουαρίου 2022.
Η μεγάλη προδοσία: Οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται με τη Μόσχα και πετούν την ΕΕ στο περιθώριο
Το πλέον εφιαλτικό σενάριο για τις Βρυξέλλες γράφεται ήδη πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ενώ η Ευρώπη καταστρέφει την ίδια της την οικονομία επιβάλλοντας παράλογες κυρώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία διεξάγουν απευθείας, ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την επόμενη μέρα.
Παράλληλα, ο Ρώσος Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Alexander Grushko επιβεβαίωσε ότι οι ρωσικές προτάσεις του 2021 για τις αμοιβαίες εγγυήσεις ασφαλείας παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις —με ορίζοντα ακόμη και μια τριμερή συνάντηση Vladimir Putin, Donald Trump και Xi Jinping στη σύνοδο του APEC στη Shenzhen της Κίνας— ετοιμάζονται να μοιράσουν την τράπουλα στην Ευρασία, αγνοώντας πλήρως την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το καθεστώς Zelensky στο Κίεβο, λειτουργώντας επίσης σαν ακέφαλος κόκορας, πιέζει απεγνωσμένα για το 23ο πακέτο, ελπίζοντας ότι οι Ευρωπαίοι πάτρωνές του θα αποκτήσουν ρόλο στο τραπέζι.
Όμως η αλήθεια είναι σκληρή: οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχοντας καταστρέψει τις διπλωματικές τους γέφυρες και έχοντας εξαντλήσει κάθε οικονομικό τους απόθεμα, συνειδητοποιούν με τρόμο ότι δεν θα έχουν ούτε καν καρέκλα στο τραπέζι της ειρήνης.
Η Ευρώπη μετατρέπεται από γεωπολιτικός παίκτης σε μια καμένη γη, απόλυτα εξαρτημένη και απομονωμένη από τις εξελίξεις που θα καθορίσουν τον πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Η εσπευσμένη προετοιμασία του 23ου πακέτου κυρώσεων κατά της Ρωσίας δεν αποτελεί επίδειξη ισχύος, αλλά μια απεγνωσμένη κραυγή αγωνίας ενός πολιτικού συστήματος που ψυχορραγεί και προσπαθεί να προλάβει το μοιραίο.
Όπως αποκαλύπτουν βρετανικές πηγές της The Telegraph από τους διαδρόμους των Βρυξελλών, το 23ο πακέτο θεωρείται η τελευταία ευκαιρία της ΕΕ, καθώς το 24ο δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.
Το χρονικό περιθώριο στενεύει ασφυκτικά και ο εφιάλτης μιας ολοκληρωτικής γεωπολιτικής και οικονομικής συντριβής είναι πλέον ορατός δια γυμνού οφθαλμού.
Ο τρόμος της Marine Le Pen στη Γαλλία
Η κινητήριος δύναμη πίσω από την υστερική βιάση των Ευρωκρατών είναι ο απόλυτος τρόμος για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον Απρίλιο.
Η διαγραφόμενη επικράτηση της Marine Le Pen τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο γύρο απέναντι σε οποιονδήποτε πιθανό υποψήφιο —είτε πρόκειται για τον Edouard Philippe από τη συστημική δεξιά, τον Raphael Glucksmann από την αριστερά, τον Jean-Luc Melenchon από την «αριστερά του δρόμου», είτε τον Gabriel Attal στον οποίο πόνταρε το Ελιζέ— έχει προκαλέσει έμφραγμα στο κατεστημένο.
Ο Emmanuel Macron παρακολουθεί αβοήθητος τη Γαλλία να φλέγεται από κοινωνικές εκρήξεις, με μια κυβέρνηση μειοψηφίας που συμπεριφέρεται σαν ακέφαλος κόκορας, τρέχοντας τυφλά από τη μία εσωτερική κρίση στην άλλη.
«Η χώρα, κυβερνώμενη από μια κυβέρνηση μειοψηφίας, σαν ακέφαλος κόκορας, τρέχει αλλόφρον από τη μία εσωτερική κρίση στην άλλη, ενώ οι διαμαρτυρίες στους δρόμους αποτελούν τους αγωνιώδεις σπασμούς του μακρονισμού», γράφει σε ανάλυση η βρετανική εφημερίδα.
Οι Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι αν η Le Pen μπει στο Ελιζέ, η κάνουλα των δισεκατομμυρίων και των όπλων προς το Κίεβο θα κλείσει ακαριαία, καθώς η ίδια ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Έτσι, το ευρωπαϊκό κατεστημένο επιχειρεί δύο κινήσεις απελπισίας:
- Δικαστικό αποκλεισμό
Προσπάθεια απαγόρευσης της υποψηφιότητας της Le Pen μέσω της δικαστικής οδού —σενάριο στο οποίο υπάρχει απάντηση που ακούει στο όνομα Jordan Bardella που θα αναλάβει την υποψηφιότητα του Εθνικού Συναγερμού.
- Εκλογική ακύρωση
Ενεργοποίηση σεναρίων τύπου Ρουμανίας, όπου τα εκλογικά αποτελέσματα ακυρώθηκαν με το πρόσχημα της «ρωσικής αναμίξεως».
Το 23ο πακέτο κυρώσεων σχεδιάζεται ως ένα «στρατηγικό σαμποτάζ» ευρείας κλίμακας, μια προσπάθεια των απερχόμενων ελίτ να ναρκοθετήσουν το πεδίο και να δεσμεύσουν τις μελλοντικές κυβερνήσεις σε μια αυτοκαταστροφική πορεία χωρίς επιστροφή.
Οικονομικός Αρμαγεδδών: Θυσιάζουν παιδεία, υγεία και μισθούς στον βωμό του πολέμου
Για να συντηρηθεί η πολεμική μηχανή και η ουτοπία της «στρατηγικής ήττας» της Ρωσίας, η ευρωπαϊκή ηγεσία επιβάλλει στους πολίτες της μια πρωτοφανή οικονομική εξαθλίωση. Δηλώσεις όπως αυτές του Γερμανού καγκελαρίου Friedrich Merz στο Berlin Global Dialogue, που ταυτίζουν την τύχη της Ουκρανίας με την επιβίωση ολόκληρης της Ευρώπης («η συνθηκολόγηση της Ουκρανίας σημαίνει συνθηκολόγηση όλων μας»), αποκαλύπτουν το κυνικό πρόσωπο των Βρυξελλών.
Τα κονδύλια για τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις συντάξεις και τις βασικές υποδομές εξαφανίζονται εντελώς από τους προϋπολογισμούς και μεταφέρονται απευθείας στα ταμεία των εξοπλιστικών κολοσσών.
Όπως δήλωσε απροκάλυπτα ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Wadephul: «Αυτά τα κονδύλια είναι απαραίτητα αποκλειστικά για την άμυνα και την ασφάλεια της Γερμανίας και της Ευρώπης, και δεν μπορούμε απλώς να τα δαπανήσουμε για σχολεία ή δρόμους».
Οι πολίτες στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία καλούνται να παγώσουν και να εξαθλιωθούν οικονομικά.
Αυτός είναι ο λόγος που οι μάζες στρέφονται πλέον μαζικά σε δυνάμεις όπως η Alice Weidel και η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), που ζητούν την ακαριαία άρση των κυρώσεων.
Το ιστορικό χρονικό της προδοσίας: Από τη Σύνοδο της Αστάνα στο 2022
Η σημερινή τραγωδία δεν προέκυψε εκ του μηδενός, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας πολυετούς συστηματικής αθέτησης των δυτικών δεσμεύσεων:
2010 (Σύνοδος Αστάνα): Στην τελευταία σύνοδο του ΟΑΣΕ, 56 κράτη (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, Βρετανίας, Ουκρανίας και Ρωσίας) υπογράφουν ομόφωνα διακήρυξη με θεμελιώδη αρχή ότι «κανένα κράτος δεν θα ενισχύει την ασφάλειά του σε βάρος της ασφάλειας άλλων».
2019 - 2022 (Η υποκρισία Macron και Borrell): Το 2019 ο Emmanuel Macron δήλωνε ότι «το ΝΑΤΟ είναι εγκεφαλικά νεκρό».
Τον Μάρτιο του 2022, ο ίδιος πανηγύριζε ότι η ρωσική εισβολή «χάρισε στο ΝΑΤΟ στρατηγική αποσαφήνιση», ενώ ο Josep Borrell διακήρυσσε ότι ο πόλεμος γέννησε τη «γεωπολιτική Ευρώπη».
Δεκέμβριος 2021 - Ιανουάριος 2022: Η Μόσχα υποβάλλει επίσημες προτάσεις για δύο συμφωνίες αμοιβαίων εγγυήσεων ασφαλείας. Στις 26 Ιανουαρίου 2022, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ απορρίπτουν περιφρονητικά όλες τις ρωσικές ανησυχίες, δηλώνοντας ότι η Ρωσία «δεν έχει δικαίωμα βέτο» στην επέκταση της Συμμαχίας, οδηγώντας νομοτελειακά στην έκρηξη της 24ης Φεβρουαρίου 2022.
Η μεγάλη προδοσία: Οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται με τη Μόσχα και πετούν την ΕΕ στο περιθώριο
Το πλέον εφιαλτικό σενάριο για τις Βρυξέλλες γράφεται ήδη πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ενώ η Ευρώπη καταστρέφει την ίδια της την οικονομία επιβάλλοντας παράλογες κυρώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία διεξάγουν απευθείας, ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την επόμενη μέρα.
Παράλληλα, ο Ρώσος Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Alexander Grushko επιβεβαίωσε ότι οι ρωσικές προτάσεις του 2021 για τις αμοιβαίες εγγυήσεις ασφαλείας παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις —με ορίζοντα ακόμη και μια τριμερή συνάντηση Vladimir Putin, Donald Trump και Xi Jinping στη σύνοδο του APEC στη Shenzhen της Κίνας— ετοιμάζονται να μοιράσουν την τράπουλα στην Ευρασία, αγνοώντας πλήρως την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το καθεστώς Zelensky στο Κίεβο, λειτουργώντας επίσης σαν ακέφαλος κόκορας, πιέζει απεγνωσμένα για το 23ο πακέτο, ελπίζοντας ότι οι Ευρωπαίοι πάτρωνές του θα αποκτήσουν ρόλο στο τραπέζι.
Όμως η αλήθεια είναι σκληρή: οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχοντας καταστρέψει τις διπλωματικές τους γέφυρες και έχοντας εξαντλήσει κάθε οικονομικό τους απόθεμα, συνειδητοποιούν με τρόμο ότι δεν θα έχουν ούτε καν καρέκλα στο τραπέζι της ειρήνης.
Η Ευρώπη μετατρέπεται από γεωπολιτικός παίκτης σε μια καμένη γη, απόλυτα εξαρτημένη και απομονωμένη από τις εξελίξεις που θα καθορίσουν τον πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών