Ακόμη κι όταν το GPS παύει να αποτελεί αξιόπιστο οδηγό, ο πύραυλος μπορεί να διαθέτει άλλους τρόπους εντοπισμού του στόχου
Η Ρωσία δεν προσπαθεί απλώς να διαπεράσει την ουκρανική αεράμυνα. Προσπαθεί να καταστήσει ανεπαρκή ακόμη και τα ηλεκτρονικά αντίμετρα που υποτίθεται ότι θα την προστάτευαν.
Οι ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι Iskander-M αναδεικνύουν μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα για το Κίεβο: η παρεμβολή του δορυφορικού σήματος δεν σημαίνει απαραίτητα και εξουδετέρωση της απειλής.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό ειδικό στρατιωτικής τεχνολογίας Σερχίι Μπεσκρέστνοφ, οι Iskander μπορούν να αξιοποιούν οπτικά συστήματα και κεφαλές καθοδήγησης ραντάρ για διορθώσεις στην τελική φάση της πτήσης τους.
Με άλλα λόγια, ακόμη κι όταν το GPS παύει να αποτελεί αξιόπιστο οδηγό, ο πύραυλος μπορεί να διαθέτει άλλους τρόπους εντοπισμού του στόχου.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα: δεν αρκεί να «τυφλώσεις» το δορυφορικό σήμα, όταν το όπλο διαθέτει και άλλα «μάτια».
Η τεχνολογική αυτή διάσταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μπροστά στις αναφορές για ρωσικά πλήγματα σε κρίσιμες ουκρανικές υποδομές, όπως οι γέφυρες του Δνείπερου.
Η καταστροφή μιας γέφυρας δεν αποτελεί απλώς ζημιά σε τσιμέντο και χάλυβα.
Μπορεί να επηρεάσει μετακινήσεις, εφοδιασμό και τη συνολική λειτουργία μιας πόλης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδεικνύει ότι η σύγκρουση δεν διεξάγεται μόνο στο έδαφος και στον αέρα, αλλά και ανάμεσα σε αισθητήρες, αλγορίθμους, παρεμβολές και συστήματα καθοδήγησης.
Ωστόσο, η ύπαρξη προηγμένων αισθητήρων δεν σημαίνει ότι κάθε Iskander είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί ή ότι κάθε πλήγμα επιτυγχάνει ακρίβεια εκατοστών. Σημαίνει ότι η αντιμετώπισή του είναι πολύ πιο σύνθετη από το απλό μπλοκάρισμα ενός σήματος.
Το πραγματικό μήνυμα είναι σκληρό: όποιος πιστεύει ότι ο σύγχρονος πυραυλικός πόλεμος κερδίζεται με έναν παρεμβολέα, κινδυνεύει να ανακαλύψει το αντίθετο όταν είναι ήδη πολύ αργά.
Οι ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι Iskander-M αναδεικνύουν μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα για το Κίεβο: η παρεμβολή του δορυφορικού σήματος δεν σημαίνει απαραίτητα και εξουδετέρωση της απειλής.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό ειδικό στρατιωτικής τεχνολογίας Σερχίι Μπεσκρέστνοφ, οι Iskander μπορούν να αξιοποιούν οπτικά συστήματα και κεφαλές καθοδήγησης ραντάρ για διορθώσεις στην τελική φάση της πτήσης τους.
Με άλλα λόγια, ακόμη κι όταν το GPS παύει να αποτελεί αξιόπιστο οδηγό, ο πύραυλος μπορεί να διαθέτει άλλους τρόπους εντοπισμού του στόχου.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα: δεν αρκεί να «τυφλώσεις» το δορυφορικό σήμα, όταν το όπλο διαθέτει και άλλα «μάτια».
Η τεχνολογική αυτή διάσταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μπροστά στις αναφορές για ρωσικά πλήγματα σε κρίσιμες ουκρανικές υποδομές, όπως οι γέφυρες του Δνείπερου.
Η καταστροφή μιας γέφυρας δεν αποτελεί απλώς ζημιά σε τσιμέντο και χάλυβα.
Μπορεί να επηρεάσει μετακινήσεις, εφοδιασμό και τη συνολική λειτουργία μιας πόλης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδεικνύει ότι η σύγκρουση δεν διεξάγεται μόνο στο έδαφος και στον αέρα, αλλά και ανάμεσα σε αισθητήρες, αλγορίθμους, παρεμβολές και συστήματα καθοδήγησης.
Ωστόσο, η ύπαρξη προηγμένων αισθητήρων δεν σημαίνει ότι κάθε Iskander είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί ή ότι κάθε πλήγμα επιτυγχάνει ακρίβεια εκατοστών. Σημαίνει ότι η αντιμετώπισή του είναι πολύ πιο σύνθετη από το απλό μπλοκάρισμα ενός σήματος.
Το πραγματικό μήνυμα είναι σκληρό: όποιος πιστεύει ότι ο σύγχρονος πυραυλικός πόλεμος κερδίζεται με έναν παρεμβολέα, κινδυνεύει να ανακαλύψει το αντίθετο όταν είναι ήδη πολύ αργά.
Και αυτή είναι μια προειδοποίηση που δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αλλά κάθε χώρα που εξακολουθεί να σχεδιάζει την άμυνά της με βάση τις απειλές του χθες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών