Ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι το Λονδίνο δεν πρέπει «για κανέναν λόγο» να παραχωρήσει τον έλεγχο του Diego Garcia μέσω μιας «επισφαλούς 100ετούς μίσθωσης»
Η ένταση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν κλιμακώνεται επικίνδυνα, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump να φέρνει στο προσκήνιο ένα στρατηγικό χαρτί υψίστης σημασίας: τη βρετανική βάση στο νησί Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό.
Σε νέα ανάρτησή του στο Truth Social, ο Trump υποστήριξε ότι η βάση – μαζί με το αεροδρόμιο της RAF Fairford – θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική σε περίπτωση που η Ουάσινγκτον αποφασίσει να πλήξει το Ιράν.
Μάλιστα, προειδοποίησε ότι το Λονδίνο δεν πρέπει «για κανέναν λόγο» να παραχωρήσει τον έλεγχο του Diego Garcia μέσω μιας «επισφαλούς 100ετούς μίσθωσης», ασκώντας έμμεση πίεση στον Βρετανό πρωθυπουργό Keir Starmer.
Γιατί ανησυχούν οι Αμερικανοί και πιέζουν τους Βρετανούς
Η παρέμβαση του Donald Trump για το Diego Garcia δεν γίνεται σε κενό αέρος.
Το Λονδίνο βρίσκεται σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού του καθεστώτος τoυ Αρχιπελάγους Chagos μετά από χρόνια νομικών και διπλωματικών πιέσεων σχετικά με την κυριαρχία της περιοχής.
Η διαμάχη αφορά τη διεκδίκηση των νησιών από τον Μαυρίκιο, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο διαχωρισμός των Chagos από το έδαφός του το 1965 – πριν από την ανεξαρτησία του – ήταν παράνομος.
Το 2019, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης γνωμοδότησε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να τερματίσει τη διοίκησή του στην περιοχή.
Έκτοτε, το Λονδίνο διαπραγματεύεται μια φόρμουλα συμφωνίας που θα μπορούσε να περιλαμβάνει μεταβίβαση κυριαρχίας στον Μαυρίκιο και ταυτόχρονη μακροχρόνια μίσθωση του Diego Garcia για στρατιωτική χρήση από Βρετανούς και Αμερικανούς.
Αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί την Ουάσινγκτον.
Ο Trump προειδοποίησε ότι μια «επισφαλής 100ετής μίσθωση» δεν θα πρέπει να θέσει σε κίνδυνο τον απόλυτο στρατηγικό έλεγχο της βάσης.
Σε περίοδο αυξημένης έντασης με το Ιράν, οποιαδήποτε νομική ή πολιτική αβεβαιότητα γύρω από το καθεστώς της βάσης θεωρείται από αμερικανικής πλευράς δυνητικός παράγοντας αποδυνάμωσης της αποτρεπτικής ισχύος.
Μια αρμάδα έτοιμη για σύγκρουση
Την ίδια στιγμή, η στρατιωτική κινητοποίηση των ΗΠΑ στην περιοχή είναι εντυπωσιακή.
Δύο αεροπλανοφόρα, δεκάδες πολεμικά πλοία, εκατοντάδες μαχητικά αεροσκάφη και προηγμένα συστήματα αεράμυνας έχουν ήδη αναπτυχθεί.
Πάνω από 150 στρατιωτικές πτήσεις μεταφοράς όπλων κατευθύνθηκαν στη Μέση Ανατολή μόνο αυτόν τον μήνα, με τη ροή ενισχύσεων να συνεχίζεται.
Δημοσίευμα του Axios, δια του δημοσιογράφου Barak Ravid, κάνει λόγο για ενδεχόμενο «μαζικής» στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ–Ισραήλ, διάρκειας εβδομάδων – ή ακόμη και ετών, εάν εξελιχθεί σε σύγκρουση τύπου Ιράκ ή Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με τις πηγές, το πιθανό σχέδιο θα ήταν πολύ ευρύτερο από τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου, με στόχο ακόμη και υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Το αξιοσημείωτο είναι πως όλα αυτά εξελίσσονται σχεδόν χωρίς δημόσια ή κοινοβουλευτική συζήτηση στις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να πρόκειται για τη σημαντικότερη αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση στη Μέση Ανατολή της τελευταίας δεκαετίας.
Διπλωματία ή προσχηματικός χρόνος;
Παράλληλα με την πολεμική προετοιμασία, βρίσκονται σε εξέλιξη έμμεσες διαπραγματεύσεις.
Δύο γύροι συνομιλιών πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν και στη Γενεύη, με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Abbas Araghchi να δηλώνει ότι επιτεύχθηκε κατανόηση επί «βασικών κατευθυντήριων αρχών» για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Μεσολαβητής είναι ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν Badr Albusaidi.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη The Wall Street Journal, Ιρανός αξιωματούχος εμφανίστηκε απαισιόδοξος, λέγοντας ότι «το χάσμα μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης είναι αγεφύρωτο».
Οι Ιρανοί ζήτησαν δύο εβδομάδες για να παρουσιάσουν αναλυτική πρόταση.
Το ερώτημα, όμως, παραμένει: έχουν πράγματι δύο εβδομάδες, τη στιγμή που αμερικανικές δυνάμεις συγκεντρώνονται με ρυθμούς πολεμικής επιχείρησης;
Ορισμένοι εκτιμούν ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να κερδίσει χρόνο, φοβούμενη αιφνιδιαστικό πλήγμα.
Άλλοι θεωρούν ότι ο Trump ίσως επιλέξει τελικά αυτοσυγκράτηση, υπό τον φόβο εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου και ενός απρόβλεπτου πολέμου με παγκόσμιες συνέπειες.
Η βάση Diego Garcia ως στρατηγικός μοχλός πίεσης
Η βάση Diego Garcia αποτελεί κομβικό σημείο προβολής ισχύος των δυτικών συμμάχων στον Ινδικό Ωκεανό.
Από εκεί μπορούν να εξαπολυθούν επιχειρήσεις μεγάλης ακτίνας δράσης, καθιστώντας τη βάση κρίσιμη για οποιαδήποτε εκστρατεία κατά του Ιράν.
Ο Trump υποστήριξε επίσης ότι το Ιράν θα μπορούσε να απαντήσει με πλήγματα εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου και «φιλικών χωρών», ενισχύοντας τη στρατηγική σημασία της διατήρησης του πλήρους ελέγχου της βάσης.
Κρίσιμο σταυροδρόμι
Η κατάσταση παραμένει ρευστή.
Από τη μία, οι διαπραγματεύσεις δίνουν μια αχτίδα ελπίδας για διπλωματική λύση.
Από την άλλη, η στρατιωτική κινητοποίηση υποδηλώνει ετοιμότητα για άμεση σύγκρουση.
Αν οι συνομιλίες καταρρεύσουν, η Μέση Ανατολή ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με μια σύγκρουση πολύ ευρύτερη από οποιαδήποτε τα τελευταία χρόνια — με επιπτώσεις όχι μόνο γεωπολιτικές αλλά και οικονομικές, ενεργειακές και στρατηγικές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η ένταση είναι πραγματική.
Είναι ποιος θα κάνει το επόμενο βήμα — και πόσο μακριά είναι διατεθειμένες να φτάσουν οι δύο πλευρές.
Σιωπηλό μήνυμα Κίνας σε Ιράν
Την ίδια στιγμή η Κίνα στέλνει διακριτικά αλλά ηχηρά στρατηγικά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ να μετακινήσει ισχυρές ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή με στόχο την άσκηση πίεσης προς το Ιράν συνέπεσε με μια κίνηση υψηλού συμβολισμού από το Πεκίνο: την παράδοση ομοιώματος του κινεζικού stealth μαχητικού J-20 στον αρχηγό της ιρανικής πολεμικής αεροπορίας.
Η κίνηση αυτή, αν και τυπικά «εθιμοτυπική», έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στους στρατιωτικούς και διπλωματικούς κύκλους.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν παραδόθηκε ένα μοντέλο αεροσκάφους — αλλά τι ακριβώς θέλει να σηματοδοτήσει η Κίνα προς την Ουάσινγκτον, το Τελ Αβίβ και ολόκληρη τη δυτική αρχιτεκτονική πίεσης.
Από μια ευρασιατική οπτική, η κίνηση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία.
Αντίθετα, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάταξης ισχύος, όπου οι μεγάλες μη δυτικές δυνάμεις — Ρωσία, Κίνα, Ιράν — λειτουργούν όλο και πιο συντονισμένα απέναντι στο σύστημα κυρώσεων και στρατιωτικής περικύκλωσης που προωθεί η Δύση.
Η στρατιωτική πίεση των ΗΠΑ και η απάντηση των συμβολισμών
Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν την παρουσία τους στον Περσικό Κόλπο με αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία, επιδιώκοντας να στείλουν μήνυμα αποτροπής προς την Τεχεράνη.
Η συγκέντρωση ναυτικής ισχύος λειτουργεί ως μέσο πίεσης, αλλά και ως εργαλείο ψυχολογικού πολέμου.
Σε αυτή ακριβώς τη συγκυρία, ο Κινέζος στρατιωτικός ακόλουθος στην Τεχεράνη παρέδωσε ομοίωμα του J-20 στον Ιρανό διοικητή αεροπορίας Bahman Behmard, στο πλαίσιο της Ημέρας της Ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η εικόνα μεταδόθηκε ευρέως από ιρανικά κρατικά μέσα.
Δεν υπήρξε ανακοίνωση σύμβασης.
Δεν υπήρξε τεχνική συμφωνία. Υπήρξε όμως εικόνα — και στη γεωπολιτική, οι εικόνες είναι μηνύματα.
Το μήνυμα ήταν τριπλό:
• Το Ιράν δεν είναι απομονωμένο
• Η Κίνα έχει στρατιωτικές επιλογές
• Οι κυρώσεις των ΗΠΑ δεν τρομάζουν το ευρασιατικό μπλοκ.
Η στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας–Ιράν
Από το 2021, Κίνα και Ιράν έχουν υπογράψει Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, που περιλαμβάνει: αμυντική συνεργασία, κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνολογίας, ενεργειακές συμφωνίες μεγάλης κλίμακας.
Η συνεργασία αυτή δεν είναι θεωρητική.
Έχει ήδη παραγάγει απτά αποτελέσματα: προμήθεια κινεζικών ραντάρ, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τεχνολογία πυραύλων, drones και συστήματα επιτήρησης.
Παράλληλα, Κίνα, Ιράν και Ρωσία διεξάγουν κοινές ναυτικές ασκήσεις στα Στενά του Hormuz σε μια κίνηση που λειτουργεί ως απάντηση στη δυτική ναυτική κυριαρχία.
Πρόκειται για τη σταδιακή οικοδόμηση ενός πολυπολικού συστήματος ασφάλειας, όπου η στρατιωτική συνεργασία δεν ελέγχεται από το ΝΑΤΟ αλλά από περιφερειακούς πόλους ισχύ
www.bankingnews.gr
Σε νέα ανάρτησή του στο Truth Social, ο Trump υποστήριξε ότι η βάση – μαζί με το αεροδρόμιο της RAF Fairford – θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική σε περίπτωση που η Ουάσινγκτον αποφασίσει να πλήξει το Ιράν.
Μάλιστα, προειδοποίησε ότι το Λονδίνο δεν πρέπει «για κανέναν λόγο» να παραχωρήσει τον έλεγχο του Diego Garcia μέσω μιας «επισφαλούς 100ετούς μίσθωσης», ασκώντας έμμεση πίεση στον Βρετανό πρωθυπουργό Keir Starmer.
NEW - BREAKING
— Ross Kempsell (@RossKempsell) February 18, 2026
PRESIDENT TRUMP SLAMS CHAGOS DEAL AGAIN - STARMER IS “LOSING CONTROL” - “DO NOT GIVE AWAY DIEGO GARCIA”
Huge intervention on Truth Social
Chagos deal now dead pic.twitter.com/j718sQpIid
Γιατί ανησυχούν οι Αμερικανοί και πιέζουν τους Βρετανούς
Η παρέμβαση του Donald Trump για το Diego Garcia δεν γίνεται σε κενό αέρος.
Το Λονδίνο βρίσκεται σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού του καθεστώτος τoυ Αρχιπελάγους Chagos μετά από χρόνια νομικών και διπλωματικών πιέσεων σχετικά με την κυριαρχία της περιοχής.
Η διαμάχη αφορά τη διεκδίκηση των νησιών από τον Μαυρίκιο, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο διαχωρισμός των Chagos από το έδαφός του το 1965 – πριν από την ανεξαρτησία του – ήταν παράνομος.
Το 2019, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης γνωμοδότησε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να τερματίσει τη διοίκησή του στην περιοχή.
Έκτοτε, το Λονδίνο διαπραγματεύεται μια φόρμουλα συμφωνίας που θα μπορούσε να περιλαμβάνει μεταβίβαση κυριαρχίας στον Μαυρίκιο και ταυτόχρονη μακροχρόνια μίσθωση του Diego Garcia για στρατιωτική χρήση από Βρετανούς και Αμερικανούς.
Αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί την Ουάσινγκτον.
Ο Trump προειδοποίησε ότι μια «επισφαλής 100ετής μίσθωση» δεν θα πρέπει να θέσει σε κίνδυνο τον απόλυτο στρατηγικό έλεγχο της βάσης.
Σε περίοδο αυξημένης έντασης με το Ιράν, οποιαδήποτε νομική ή πολιτική αβεβαιότητα γύρω από το καθεστώς της βάσης θεωρείται από αμερικανικής πλευράς δυνητικός παράγοντας αποδυνάμωσης της αποτρεπτικής ισχύος.
Μια αρμάδα έτοιμη για σύγκρουση
Την ίδια στιγμή, η στρατιωτική κινητοποίηση των ΗΠΑ στην περιοχή είναι εντυπωσιακή.
Δύο αεροπλανοφόρα, δεκάδες πολεμικά πλοία, εκατοντάδες μαχητικά αεροσκάφη και προηγμένα συστήματα αεράμυνας έχουν ήδη αναπτυχθεί.
Πάνω από 150 στρατιωτικές πτήσεις μεταφοράς όπλων κατευθύνθηκαν στη Μέση Ανατολή μόνο αυτόν τον μήνα, με τη ροή ενισχύσεων να συνεχίζεται.
Δημοσίευμα του Axios, δια του δημοσιογράφου Barak Ravid, κάνει λόγο για ενδεχόμενο «μαζικής» στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ–Ισραήλ, διάρκειας εβδομάδων – ή ακόμη και ετών, εάν εξελιχθεί σε σύγκρουση τύπου Ιράκ ή Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με τις πηγές, το πιθανό σχέδιο θα ήταν πολύ ευρύτερο από τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου, με στόχο ακόμη και υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Το αξιοσημείωτο είναι πως όλα αυτά εξελίσσονται σχεδόν χωρίς δημόσια ή κοινοβουλευτική συζήτηση στις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να πρόκειται για τη σημαντικότερη αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση στη Μέση Ανατολή της τελευταίας δεκαετίας.
Διπλωματία ή προσχηματικός χρόνος;
Παράλληλα με την πολεμική προετοιμασία, βρίσκονται σε εξέλιξη έμμεσες διαπραγματεύσεις.
Δύο γύροι συνομιλιών πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν και στη Γενεύη, με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Abbas Araghchi να δηλώνει ότι επιτεύχθηκε κατανόηση επί «βασικών κατευθυντήριων αρχών» για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Μεσολαβητής είναι ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν Badr Albusaidi.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη The Wall Street Journal, Ιρανός αξιωματούχος εμφανίστηκε απαισιόδοξος, λέγοντας ότι «το χάσμα μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης είναι αγεφύρωτο».
Οι Ιρανοί ζήτησαν δύο εβδομάδες για να παρουσιάσουν αναλυτική πρόταση.
Το ερώτημα, όμως, παραμένει: έχουν πράγματι δύο εβδομάδες, τη στιγμή που αμερικανικές δυνάμεις συγκεντρώνονται με ρυθμούς πολεμικής επιχείρησης;
Ορισμένοι εκτιμούν ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να κερδίσει χρόνο, φοβούμενη αιφνιδιαστικό πλήγμα.
Άλλοι θεωρούν ότι ο Trump ίσως επιλέξει τελικά αυτοσυγκράτηση, υπό τον φόβο εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου και ενός απρόβλεπτου πολέμου με παγκόσμιες συνέπειες.
Η βάση Diego Garcia ως στρατηγικός μοχλός πίεσης
Η βάση Diego Garcia αποτελεί κομβικό σημείο προβολής ισχύος των δυτικών συμμάχων στον Ινδικό Ωκεανό.
Από εκεί μπορούν να εξαπολυθούν επιχειρήσεις μεγάλης ακτίνας δράσης, καθιστώντας τη βάση κρίσιμη για οποιαδήποτε εκστρατεία κατά του Ιράν.
Ο Trump υποστήριξε επίσης ότι το Ιράν θα μπορούσε να απαντήσει με πλήγματα εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου και «φιλικών χωρών», ενισχύοντας τη στρατηγική σημασία της διατήρησης του πλήρους ελέγχου της βάσης.
Κρίσιμο σταυροδρόμι
Η κατάσταση παραμένει ρευστή.
Από τη μία, οι διαπραγματεύσεις δίνουν μια αχτίδα ελπίδας για διπλωματική λύση.
Από την άλλη, η στρατιωτική κινητοποίηση υποδηλώνει ετοιμότητα για άμεση σύγκρουση.
Αν οι συνομιλίες καταρρεύσουν, η Μέση Ανατολή ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με μια σύγκρουση πολύ ευρύτερη από οποιαδήποτε τα τελευταία χρόνια — με επιπτώσεις όχι μόνο γεωπολιτικές αλλά και οικονομικές, ενεργειακές και στρατηγικές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η ένταση είναι πραγματική.
Είναι ποιος θα κάνει το επόμενο βήμα — και πόσο μακριά είναι διατεθειμένες να φτάσουν οι δύο πλευρές.
Σιωπηλό μήνυμα Κίνας σε Ιράν
Την ίδια στιγμή η Κίνα στέλνει διακριτικά αλλά ηχηρά στρατηγικά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Η απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ να μετακινήσει ισχυρές ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή με στόχο την άσκηση πίεσης προς το Ιράν συνέπεσε με μια κίνηση υψηλού συμβολισμού από το Πεκίνο: την παράδοση ομοιώματος του κινεζικού stealth μαχητικού J-20 στον αρχηγό της ιρανικής πολεμικής αεροπορίας.
Η κίνηση αυτή, αν και τυπικά «εθιμοτυπική», έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στους στρατιωτικούς και διπλωματικούς κύκλους.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν παραδόθηκε ένα μοντέλο αεροσκάφους — αλλά τι ακριβώς θέλει να σηματοδοτήσει η Κίνα προς την Ουάσινγκτον, το Τελ Αβίβ και ολόκληρη τη δυτική αρχιτεκτονική πίεσης.
Από μια ευρασιατική οπτική, η κίνηση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία.
Αντίθετα, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάταξης ισχύος, όπου οι μεγάλες μη δυτικές δυνάμεις — Ρωσία, Κίνα, Ιράν — λειτουργούν όλο και πιο συντονισμένα απέναντι στο σύστημα κυρώσεων και στρατιωτικής περικύκλωσης που προωθεί η Δύση.
Η στρατιωτική πίεση των ΗΠΑ και η απάντηση των συμβολισμών
Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν την παρουσία τους στον Περσικό Κόλπο με αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία, επιδιώκοντας να στείλουν μήνυμα αποτροπής προς την Τεχεράνη.
Η συγκέντρωση ναυτικής ισχύος λειτουργεί ως μέσο πίεσης, αλλά και ως εργαλείο ψυχολογικού πολέμου.
Σε αυτή ακριβώς τη συγκυρία, ο Κινέζος στρατιωτικός ακόλουθος στην Τεχεράνη παρέδωσε ομοίωμα του J-20 στον Ιρανό διοικητή αεροπορίας Bahman Behmard, στο πλαίσιο της Ημέρας της Ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η εικόνα μεταδόθηκε ευρέως από ιρανικά κρατικά μέσα.
Δεν υπήρξε ανακοίνωση σύμβασης.
Δεν υπήρξε τεχνική συμφωνία. Υπήρξε όμως εικόνα — και στη γεωπολιτική, οι εικόνες είναι μηνύματα.
Το μήνυμα ήταν τριπλό:
• Το Ιράν δεν είναι απομονωμένο
• Η Κίνα έχει στρατιωτικές επιλογές
• Οι κυρώσεις των ΗΠΑ δεν τρομάζουν το ευρασιατικό μπλοκ.
Η στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας–Ιράν
Από το 2021, Κίνα και Ιράν έχουν υπογράψει Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, που περιλαμβάνει: αμυντική συνεργασία, κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνολογίας, ενεργειακές συμφωνίες μεγάλης κλίμακας.
Η συνεργασία αυτή δεν είναι θεωρητική.
Έχει ήδη παραγάγει απτά αποτελέσματα: προμήθεια κινεζικών ραντάρ, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τεχνολογία πυραύλων, drones και συστήματα επιτήρησης.
Παράλληλα, Κίνα, Ιράν και Ρωσία διεξάγουν κοινές ναυτικές ασκήσεις στα Στενά του Hormuz σε μια κίνηση που λειτουργεί ως απάντηση στη δυτική ναυτική κυριαρχία.
Πρόκειται για τη σταδιακή οικοδόμηση ενός πολυπολικού συστήματος ασφάλειας, όπου η στρατιωτική συνεργασία δεν ελέγχεται από το ΝΑΤΟ αλλά από περιφερειακούς πόλους ισχύ
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών