Σε κίνδυνο βρίσκονται, μεταξύ άλλων, τα υδάτινα αποθέματα που στηρίζουν την παραγωγή σιταριού και ρυζιού στην Ινδο-Γάγγεια πεδιάδα
Το λιώσιμο των παγετώνων στα Ιμαλάια έχει επιταχυνθεί κατά 65% σε σχέση με πριν από μία δεκαετία. Σύμφωνα με έκθεση της συμβουλευτικής εταιρείας Systemiq και της Ολοκληρωμένης Πρωτοβουλίας για τα Βουνά (IMI), εάν οι σημερινοί ρυθμοί συνεχιστούν, η περιοχή ενδέχεται να χάσει έως και το 80% της παγοκάλυψής της έως το 2100.Το λιώσιμο των παγετώνων στα Ιμαλάια έχει επιταχυνθεί κατά 65% σε σχέση με πριν από μία δεκαετία.
Σύμφωνα με έκθεση της συμβουλευτικής εταιρείας Systemiq και της Ολοκληρωμένης Πρωτοβουλίας για τα Βουνά (IMI), εάν οι σημερινοί ρυθμοί συνεχιστούν, η περιοχή ενδέχεται να χάσει έως και το 80% της παγοκάλυψής της έως το 2100.
Οι οικονομικές επιπτώσεις απειλούν βασικούς πυλώνες της ινδικής οικονομίας. Η οικονομική δραστηριότητα που συνδέεται με τα Ιμαλάια, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας στις πεδινές περιοχές, της βιομηχανίας και της υδροηλεκτρικής ενέργειας, υπολογίζεται σε 64,8 τρισεκατομμύρια ρουπίες, ποσό που αντιστοιχεί στο 21,5% του ΑΕΠ της Ινδίας κατά το οικονομικό έτος 2024.
Σε κίνδυνο βρίσκονται, μεταξύ άλλων, τα υδάτινα αποθέματα που στηρίζουν την παραγωγή σιταριού και ρυζιού στην Ινδο-Γάγγεια πεδιάδα, οι φυτείες τσαγιού στο Άσαμ και τη Βεγγάλη, καθώς και η ενεργειακή ασφάλεια των βορειοανατολικών περιοχών της χώρας.
Κεντρικό ρόλο στην επιδείνωση της κατάστασης αναμένεται να διαδραματίσει το φαινόμενο της «κορύφωσης των υδάτων» (water peak), το οποίο εκτιμάται ότι θα σημειωθεί έως τα μέσα του αιώνα. Σε αυτό το στάδιο, η ποσότητα νερού που προέρχεται από το λιώσιμο των παγετώνων θα φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό της και στη συνέχεια θα αρχίσει να μειώνεται απότομα, καθώς τα αποθέματα πάγου θα εξαντλούνται.
Η εξέλιξη αυτή απειλεί να αποδυναμώσει τον φυσικό μηχανισμό αποθήκευσης και τροφοδοσίας νερού των ποταμών Ινδού, Γάγγη και Βραχμαπούτρα, από τους οποίους εξαρτώνται εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην έκθεση στον «μαύρο άνθρακα», δηλαδή την αιθάλη που προέρχεται από τη Νότια Ασία και ευθύνεται για περίπου το ένα τρίτο της απώλειας μάζας των παγετώνων. Οι κλίβανοι παραγωγής τούβλων αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή εκπομπών, καθώς εκτιμάται ότι ευθύνονται για το 32% έως 42% της ανθρωπογενούς εναπόθεσης αιθάλης στην περιοχή.
Παράλληλα, η κατάσταση επιβαρύνεται από σημαντικές ανισότητες στην κατανομή του εισοδήματος. Αν και τα Ιμαλάια συνδέονται με περισσότερο από 20% του ΑΕΠ της Ινδίας, τα ίδια τα ορεινά κρατίδια αποκομίζουν μόλις το 5% αυτής της οικονομικής αξίας. Το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών οφελών κατευθύνεται στις πεδινές περιοχές, την ώρα που οι ορεινές κοινότητες επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος του κόστους για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών.
Ενδεικτικό της έκτασης του προβλήματος είναι ότι τα Ιμαλάια καλύπτουν περίπου 18% της επικράτειας της Ινδίας, αλλά συνδέονται με το 35% του συνόλου των φυσικών καταστροφών που πλήττουν τη χώρα.
Οι κίνδυνοι εντείνονται και λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας δεδομένων. Από τους περίπου 40.000 παγετώνες της περιοχής, μόλις περίπου 21 παρακολουθούνται συστηματικά, εκ των οποίων οι 16-17 βρίσκονται στην Ινδία. Την ίδια στιγμή, στη χώρα έχουν εντοπιστεί περίπου 200 παγετωνικές λίμνες υψηλού κινδύνου, με 56 από αυτές να έχουν χαρακτηριστεί ως «πολύ επικίνδυνες».
Για την αντιμετώπιση της κατάστασης και τη σταθεροποίηση του οικοσυστήματος, οι συντάκτες της έκθεσης προτείνουν μια ριζική αναθεώρηση του αναπτυξιακού μοντέλου. Στα βασικά μέτρα περιλαμβάνονται ο εκσυγχρονισμός περισσότερων από 30.000 κλιβάνων τούβλων, με στόχο τον περιορισμό των εκπομπών αιθάλης, η αποκατάσταση 1,5 εκατομμυρίου εξαντλημένων ορεινών πηγών και η υπαγωγή 3 εκατομμυρίων εκταρίων δασικών εκτάσεων που είναι ευάλωτες στις πυρκαγιές σε καθεστώς μόνιμης διαχείρισης.
Σε οικονομικό επίπεδο, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη για μια αλλαγή παραδείγματος στον τουρισμό: από τον ανταγωνισμό για την προσέλκυση ολοένα και περισσότερων επισκεπτών, σε ένα μοντέλο που θα δίνει προτεραιότητα στη διαχείριση της φέρουσας ικανότητας των περιοχών και στη δημιουργία ισχυρών τοπικών αλυσίδων αξίας.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με έκθεση της συμβουλευτικής εταιρείας Systemiq και της Ολοκληρωμένης Πρωτοβουλίας για τα Βουνά (IMI), εάν οι σημερινοί ρυθμοί συνεχιστούν, η περιοχή ενδέχεται να χάσει έως και το 80% της παγοκάλυψής της έως το 2100.
Οι οικονομικές επιπτώσεις απειλούν βασικούς πυλώνες της ινδικής οικονομίας. Η οικονομική δραστηριότητα που συνδέεται με τα Ιμαλάια, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας στις πεδινές περιοχές, της βιομηχανίας και της υδροηλεκτρικής ενέργειας, υπολογίζεται σε 64,8 τρισεκατομμύρια ρουπίες, ποσό που αντιστοιχεί στο 21,5% του ΑΕΠ της Ινδίας κατά το οικονομικό έτος 2024.
Σε κίνδυνο βρίσκονται, μεταξύ άλλων, τα υδάτινα αποθέματα που στηρίζουν την παραγωγή σιταριού και ρυζιού στην Ινδο-Γάγγεια πεδιάδα, οι φυτείες τσαγιού στο Άσαμ και τη Βεγγάλη, καθώς και η ενεργειακή ασφάλεια των βορειοανατολικών περιοχών της χώρας.
Κεντρικό ρόλο στην επιδείνωση της κατάστασης αναμένεται να διαδραματίσει το φαινόμενο της «κορύφωσης των υδάτων» (water peak), το οποίο εκτιμάται ότι θα σημειωθεί έως τα μέσα του αιώνα. Σε αυτό το στάδιο, η ποσότητα νερού που προέρχεται από το λιώσιμο των παγετώνων θα φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό της και στη συνέχεια θα αρχίσει να μειώνεται απότομα, καθώς τα αποθέματα πάγου θα εξαντλούνται.
Η εξέλιξη αυτή απειλεί να αποδυναμώσει τον φυσικό μηχανισμό αποθήκευσης και τροφοδοσίας νερού των ποταμών Ινδού, Γάγγη και Βραχμαπούτρα, από τους οποίους εξαρτώνται εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην έκθεση στον «μαύρο άνθρακα», δηλαδή την αιθάλη που προέρχεται από τη Νότια Ασία και ευθύνεται για περίπου το ένα τρίτο της απώλειας μάζας των παγετώνων. Οι κλίβανοι παραγωγής τούβλων αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή εκπομπών, καθώς εκτιμάται ότι ευθύνονται για το 32% έως 42% της ανθρωπογενούς εναπόθεσης αιθάλης στην περιοχή.
Παράλληλα, η κατάσταση επιβαρύνεται από σημαντικές ανισότητες στην κατανομή του εισοδήματος. Αν και τα Ιμαλάια συνδέονται με περισσότερο από 20% του ΑΕΠ της Ινδίας, τα ίδια τα ορεινά κρατίδια αποκομίζουν μόλις το 5% αυτής της οικονομικής αξίας. Το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών οφελών κατευθύνεται στις πεδινές περιοχές, την ώρα που οι ορεινές κοινότητες επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος του κόστους για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών.
Ενδεικτικό της έκτασης του προβλήματος είναι ότι τα Ιμαλάια καλύπτουν περίπου 18% της επικράτειας της Ινδίας, αλλά συνδέονται με το 35% του συνόλου των φυσικών καταστροφών που πλήττουν τη χώρα.
Οι κίνδυνοι εντείνονται και λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας δεδομένων. Από τους περίπου 40.000 παγετώνες της περιοχής, μόλις περίπου 21 παρακολουθούνται συστηματικά, εκ των οποίων οι 16-17 βρίσκονται στην Ινδία. Την ίδια στιγμή, στη χώρα έχουν εντοπιστεί περίπου 200 παγετωνικές λίμνες υψηλού κινδύνου, με 56 από αυτές να έχουν χαρακτηριστεί ως «πολύ επικίνδυνες».
Για την αντιμετώπιση της κατάστασης και τη σταθεροποίηση του οικοσυστήματος, οι συντάκτες της έκθεσης προτείνουν μια ριζική αναθεώρηση του αναπτυξιακού μοντέλου. Στα βασικά μέτρα περιλαμβάνονται ο εκσυγχρονισμός περισσότερων από 30.000 κλιβάνων τούβλων, με στόχο τον περιορισμό των εκπομπών αιθάλης, η αποκατάσταση 1,5 εκατομμυρίου εξαντλημένων ορεινών πηγών και η υπαγωγή 3 εκατομμυρίων εκταρίων δασικών εκτάσεων που είναι ευάλωτες στις πυρκαγιές σε καθεστώς μόνιμης διαχείρισης.
Σε οικονομικό επίπεδο, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη για μια αλλαγή παραδείγματος στον τουρισμό: από τον ανταγωνισμό για την προσέλκυση ολοένα και περισσότερων επισκεπτών, σε ένα μοντέλο που θα δίνει προτεραιότητα στη διαχείριση της φέρουσας ικανότητας των περιοχών και στη δημιουργία ισχυρών τοπικών αλυσίδων αξίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών