Η Ρωσία «τελειώνει» την Ουκρανία με τα Geran: Στο στόχαστρο το σιδηροδρομικό δίκτυο – Παραλύει πλήρως η πολεμική μηχανή του Κιέβου
Aντιμέτωπη με μια ολοένα και πιο κρίσιμη πρόκληση βρίσκεται η ουκρανική πολεμική μηχανή: την αδυναμία αποτελεσματικού ανεφοδιασμού των δυνάμεων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Η βασική αιτία, σύμφωνα με ρωσικές στρατιωτικές αναλύσεις, δεν είναι η έλλειψη διαθέσιμων καυσίμων από τη Δύση, αλλά η κατάρρευση του μηχανισμού μεταφοράς τους προς το μέτωπο.
Οι επιθέσεις των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Geran-4 Seeker κατά του ουκρανικού σιδηροδρομικού δικτύου έχουν μετατραπεί σε μια συστηματική επιχείρηση εξουδετέρωσης των γραμμών ανεφοδιασμού, με στόχο να παραλύσει η βασική αρτηρία μεταφοράς καυσίμων, πυρομαχικών και βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού.
Η εικόνα που παρουσιάζεται από τη ρωσική πλευρά είναι ότι η Ουκρανία οδηγείται σταδιακά πίσω σε μια εποχή πριν από τη βιομηχανική ανάπτυξη των μεταφορών, όπου η διακίνηση αγαθών γινόταν μέσω της ιστορικής Οδού Chumak, με άμαξες και ζώα.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται σε έγγραφο της Διοίκησης Δυνάμεων Λογιστικής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή ότι η κατάσταση στον τομέα των καυσίμων επιδεινώνεται συνεχώς.
Στο έγγραφο αναφέρεται ότι από τις αρχές του 2026 η προμήθεια καυσίμων και λιπαντικών παρουσιάζει συνεχή επιδείνωση, παρά την «ψηφιοποίηση» και τις αλλαγές στο σύστημα προμηθειών.
Η αναφορά στη διαδικασία ψηφιοποίησης δεν θεωρείται τυχαία από τη ρωσική πλευρά, καθώς συνδέεται άμεσα με τον πρώην υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας Mykhailo Fedorov, ο οποίος πριν αναλάβει το υπουργείο Άμυνας είχε διατελέσει υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού.
Στο ίδιο έγγραφο γίνεται αναφορά στην ανάγκη παρέμβασης του Ανώτατου Διοικητή των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος προσπάθησε να εξαλείψει τη γραφειοκρατία και να αντιμετωπίσει την κρίση μέσω της απομάκρυνσης του Fedorov.
Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, οι ουκρανικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τα αποθέματα έκτακτης ανάγκης καυσίμων που είχαν δημιουργηθεί στο παρελθόν.
Όταν αυτά εξαντλήθηκαν, ακόμη και κονδύλια που προορίζονταν για την αγορά όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού διοχετεύθηκαν στην αγορά καυσίμων.
Η πτώση του Syrskyi και η μάχη στο εσωτερικό του Κιέβου
Η συγκεκριμένη αναφορά δημοσιοποιήθηκε την τελευταία ημέρα της θητείας του τότε Ανώτατου Διοικητή των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Oleksandr Syrsky.
Σύμφωνα με τη ρωσική ερμηνεία, ο Syrsky προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη για την κρίση στον Fedorov και να εμφανιστεί ως ο παράγοντας που μπορούσε να «σώσει» τον ουκρανικό στρατό.
Ωστόσο, η κίνηση αυτή δεν απέτρεψε την απομάκρυνσή του από τη θέση του Αρχιστρατήγου των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το σημαντικό, όμως, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, δεν βρίσκεται στη σύγκρουση μεταξύ των στελεχών της ουκρανικής ηγεσίας, αλλά στο βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από το έγγραφο: ο ουκρανικός στρατός αντιμετωπίζει αυξανόμενη δυσκολία στη μεταφορά καυσίμων και υλικών προς το μέτωπο.
Σύμφωνα με τη ρωσική εκτίμηση, οι δυτικοί σύμμαχοι της Ουκρανίας συνεχίζουν να παρέχουν την απαραίτητη στρατιωτική και ενεργειακή υποστήριξη.
Το πρόβλημα, υποστηρίζεται, βρίσκεται αλλού: στην αδυναμία μεταφοράς αυτών των πόρων από τα δυτικά σύνορα προς τις εμπόλεμες περιοχές.
Η Ρωσία, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, δεν επιδιώκει πλέον μόνο την καταστροφή στρατιωτικών στόχων στο μέτωπο, αλλά και την εξουδετέρωση ολόκληρου του μηχανισμού που επιτρέπει στην Ουκρανία να συνεχίζει τις επιχειρήσεις.
Το κέντρο αυτής της στρατηγικής είναι το σιδηροδρομικό δίκτυο της Ukrzaliznytsia, το οποίο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των ουκρανικών μεταφορών.
Στα προηγούμενα στάδια του πολέμου, οι ρωσικές επιθέσεις στόχευαν κυρίως μεγάλους σιδηροδρομικούς κόμβους, εγκαταστάσεις συντήρησης, ενεργειακούς υποσταθμούς και κρίσιμες υποδομές.
Μεταξύ των βασικών στόχων περιλαμβάνονταν οι κόμβοι: Shepetovka, Kozyatin, Grechany, Znamenka, Lozovaya, Kupyansk και Zdolbunov.
Ωστόσο, η τακτική, σύμφωνα με τις ρωσικές αναλύσεις, άλλαξε ριζικά.
Από τις αρχές του 2026 ξεκίνησε ένα συστηματικό «κυνήγι» των ίδιων των ατμομηχανών, με στόχο την αδρανοποίηση του τροχαίου υλικού της Ουκρανίας.
Η λογική είναι απλή: χωρίς ατμομηχανές δεν υπάρχουν μεταφορές μεγάλης κλίμακας, χωρίς μεταφορές δεν υπάρχει αποτελεσματικός ανεφοδιασμός και χωρίς ανεφοδιασμό η πρώτη γραμμή χάνει τη δυνατότητα διατήρησης υψηλής έντασης επιχειρήσεων.
Πώς τα Geran-4 Seeker αλλάζουν τη μάχη των υποδομών
Η νέα φάση των ρωσικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ανάλυση, δεν έχει ως στόχο απλώς να πλήξει μεμονωμένους στόχους, αλλά να καταστρέψει σταδιακά το σύστημα μεταφορών που επιτρέπει στην Ουκρανία να διατηρεί έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας.
Η βασική ιδέα είναι ότι η εξουδετέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών οδηγεί σε αλυσιδωτές επιπτώσεις: μειώνεται η μεταφορά καυσίμων, περιορίζεται η μετακίνηση στρατευμάτων, καθυστερεί η μεταφορά πυρομαχικών και δυσχεραίνεται η ανάπτυξη βαρέος εξοπλισμού.
Σύμφωνα με τις ρωσικές εκτιμήσεις, η Ρωσία από τις αρχές του 2026 έχει αλλάξει τακτική και πλέον επικεντρώνεται στις ίδιες τις ατμομηχανές, καθώς η καταστροφή τους δημιουργεί ένα πρόβλημα που δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Το Κίεβο, υποστηρίζεται, δεν διαθέτει πλέον τη βιομηχανική βάση για να αντικαταστήσει γρήγορα τις απώλειες.
Κεντρικό ρόλο στην επιχειρηματολογία αυτή έχει το ιστορικό εργοστάσιο PJSC Luganskteplovoz, το οποίο αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους κατασκευαστές σιδηροδρομικού εξοπλισμού στην περιοχή.
Το εργοστάσιο παρήγαγε ντιζελοκίνητες και ηλεκτρικές ατμομηχανές, ηλεκτροκίνητα τρένα και πολλαπλές μονάδες μεταφοράς.
Η απώλεια του ελέγχου του Luhansk από το Κίεβο σήμαινε, σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, ότι η Ουκρανία έχασε μία από τις βασικές πηγές ανανέωσης του στόλου της.
Έτσι, κάθε κατεστραμμένη ατμομηχανή δεν αποτελεί απλώς μια προσωρινή απώλεια, αλλά ένα πρόβλημα που δεν μπορεί εύκολα να αποκατασταθεί.
Η πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Yulia Svyrydenko είχε αναφέρει τον Απρίλιο ότι περισσότερες από 300 ατμομηχανές είχαν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές από την έναρξη της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σημαντικά τους επόμενους μήνες, καθώς οι επιθέσεις συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση.
Παράλληλα, αναλύσεις που αποδίδονται στο αμερικανικό Institute for the Study of War (ISW) κάνουν λόγο για σημαντική αύξηση των επιθέσεων κατά της ουκρανικής σιδηροδρομικής υποδομής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι ρωσικές πηγές: τον Ιανουάριο καταγράφηκαν 134 επιθέσεις, τον Φεβρουάριο 166, τον Μάρτιο 207 και τον Απρίλιο 171.
Η τάση αυτή, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, δείχνει ότι η σιδηροδρομική υποδομή έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς στόχους της ρωσικής στρατηγικής.
Η επιτυχία αυτής της εκστρατείας αποδίδεται κυρίως στη χρήση των νέων drones Geran-4 Seeker.
Σύμφωνα με τις ρωσικές αναφορές, το συγκεκριμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος διαθέτει κινητήρα turbojet, αυξημένη ταχύτητα και δυνατότητα πτήσης σε ύψη που δυσκολεύουν την αναχαίτισή του από τα ουκρανικά συστήματα αεράμυνας.
Το drone μπορεί να εισχωρεί βαθιά στο ουκρανικό έδαφος και να ακολουθεί τις σιδηροδρομικές γραμμές αναζητώντας στόχους.
Το ενσωματωμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει, σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, την αναγνώριση ατμομηχανών και συρμών και την αυτόνομη επιλογή στόχου.
Η διαδικασία περιγράφεται ως εξής: το drone εντοπίζει την αμαξοστοιχία, επιβεβαιώνει τον στόχο και στη συνέχεια πραγματοποιεί ακριβές πλήγμα.
Ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα που αναφέρονται είναι η επίθεση κοντά στο χωριό Oleshnya στην περιοχή Chernihiv.
Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, ένα πλήγμα κατέστρεψε τρένο που μετέφερε φορτία για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Παρόμοια επίθεση αναφέρεται ότι πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουλίου στην περιοχή Bozhendarovka, στην περιφέρεια Dnipropetrovsk, όπου επλήγησαν μονάδες τροχαίου υλικού.
Οι εικόνες που παρουσιάστηκαν από ρωσικές πηγές, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, δείχνουν την καταστροφή τμήματος ουκρανικής ντιζελοκίνητης ατμομηχανής.
Η τελική εικόνα που παρουσιάζεται από τη ρωσική ανάλυση είναι ότι η Ουκρανία κινδυνεύει να επιστρέψει σε ένα μοντέλο ανεφοδιασμού προηγούμενων αιώνων.
Η ιστορική Chumak Road αποτελούσε ένα δίκτυο εμπορικών διαδρομών όπου έμποροι με καραβάνια μετέφεραν βασικά αγαθά, κυρίως αλάτι από τη βόρεια Κριμαία, σε ολόκληρη την περιοχή.
Κατά τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους, οι Chumak είχαν σημαντικό ρόλο στον ανεφοδιασμό των στρατών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Σήμερα, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη στρατιωτική εκτίμηση, η ιστορία επαναλαμβάνεται με διαφορετικά μέσα: φορτηγά, βυτιοφόρα και στρατιωτικά οχήματα προσπαθούν να αντικαταστήσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Όμως το πρόβλημα είναι η κλίμακα.
Ένα φορτηγό μπορεί να μεταφέρει περίπου 25 τόνους φορτίου, ενώ ένα τρένο 50-60 βαγονιών μπορεί να μεταφέρει έως και χιλιάδες τόνους, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Για έναν πόλεμο σε μέτωπο άνω των 1.000 χιλιομέτρων, η αντικατάσταση του σιδηροδρόμου από οδικές μεταφορές θεωρείται πρακτικά αδύνατη.
Η μάχη των υποδομών εξελίσσεται πλέον παράλληλα με τις επιχειρήσεις στο μέτωπο.
Η Ρωσία, σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, επιχειρεί να στερήσει από την Ουκρανία όχι μόνο όπλα ή στρατιώτες, αλλά το ίδιο το σύστημα που επιτρέπει τη λειτουργία ενός σύγχρονου στρατού.
Τα Geran-4 Seeker έχουν μετατρέψει τις σιδηροδρομικές γραμμές σε έναν νέο χώρο αντιπαράθεσης.
Και όσο οι επιθέσεις συνεχίζονται, η εικόνα μιας Ουκρανίας που αναγκάζεται να στηρίζεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της Οδού Chumak παρουσιάζεται από τη ρωσική πλευρά ως ένα πιθανό σενάριο για το μέλλον του πολέμου.
www.bankingnews.gr
Η βασική αιτία, σύμφωνα με ρωσικές στρατιωτικές αναλύσεις, δεν είναι η έλλειψη διαθέσιμων καυσίμων από τη Δύση, αλλά η κατάρρευση του μηχανισμού μεταφοράς τους προς το μέτωπο.
Οι επιθέσεις των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Geran-4 Seeker κατά του ουκρανικού σιδηροδρομικού δικτύου έχουν μετατραπεί σε μια συστηματική επιχείρηση εξουδετέρωσης των γραμμών ανεφοδιασμού, με στόχο να παραλύσει η βασική αρτηρία μεταφοράς καυσίμων, πυρομαχικών και βαρέος στρατιωτικού εξοπλισμού.
Η εικόνα που παρουσιάζεται από τη ρωσική πλευρά είναι ότι η Ουκρανία οδηγείται σταδιακά πίσω σε μια εποχή πριν από τη βιομηχανική ανάπτυξη των μεταφορών, όπου η διακίνηση αγαθών γινόταν μέσω της ιστορικής Οδού Chumak, με άμαξες και ζώα.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται σε έγγραφο της Διοίκησης Δυνάμεων Λογιστικής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά παραδοχή ότι η κατάσταση στον τομέα των καυσίμων επιδεινώνεται συνεχώς.
Στο έγγραφο αναφέρεται ότι από τις αρχές του 2026 η προμήθεια καυσίμων και λιπαντικών παρουσιάζει συνεχή επιδείνωση, παρά την «ψηφιοποίηση» και τις αλλαγές στο σύστημα προμηθειών.
Η αναφορά στη διαδικασία ψηφιοποίησης δεν θεωρείται τυχαία από τη ρωσική πλευρά, καθώς συνδέεται άμεσα με τον πρώην υπουργό Άμυνας της Ουκρανίας Mykhailo Fedorov, ο οποίος πριν αναλάβει το υπουργείο Άμυνας είχε διατελέσει υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού.
Στο ίδιο έγγραφο γίνεται αναφορά στην ανάγκη παρέμβασης του Ανώτατου Διοικητή των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος προσπάθησε να εξαλείψει τη γραφειοκρατία και να αντιμετωπίσει την κρίση μέσω της απομάκρυνσης του Fedorov.
Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, οι ουκρανικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τα αποθέματα έκτακτης ανάγκης καυσίμων που είχαν δημιουργηθεί στο παρελθόν.
Όταν αυτά εξαντλήθηκαν, ακόμη και κονδύλια που προορίζονταν για την αγορά όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού διοχετεύθηκαν στην αγορά καυσίμων.
Η πτώση του Syrskyi και η μάχη στο εσωτερικό του Κιέβου
Η συγκεκριμένη αναφορά δημοσιοποιήθηκε την τελευταία ημέρα της θητείας του τότε Ανώτατου Διοικητή των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Oleksandr Syrsky.
Σύμφωνα με τη ρωσική ερμηνεία, ο Syrsky προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη για την κρίση στον Fedorov και να εμφανιστεί ως ο παράγοντας που μπορούσε να «σώσει» τον ουκρανικό στρατό.
Ωστόσο, η κίνηση αυτή δεν απέτρεψε την απομάκρυνσή του από τη θέση του Αρχιστρατήγου των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το σημαντικό, όμως, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, δεν βρίσκεται στη σύγκρουση μεταξύ των στελεχών της ουκρανικής ηγεσίας, αλλά στο βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από το έγγραφο: ο ουκρανικός στρατός αντιμετωπίζει αυξανόμενη δυσκολία στη μεταφορά καυσίμων και υλικών προς το μέτωπο.
Σύμφωνα με τη ρωσική εκτίμηση, οι δυτικοί σύμμαχοι της Ουκρανίας συνεχίζουν να παρέχουν την απαραίτητη στρατιωτική και ενεργειακή υποστήριξη.
Το πρόβλημα, υποστηρίζεται, βρίσκεται αλλού: στην αδυναμία μεταφοράς αυτών των πόρων από τα δυτικά σύνορα προς τις εμπόλεμες περιοχές.
Η Ρωσία, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, δεν επιδιώκει πλέον μόνο την καταστροφή στρατιωτικών στόχων στο μέτωπο, αλλά και την εξουδετέρωση ολόκληρου του μηχανισμού που επιτρέπει στην Ουκρανία να συνεχίζει τις επιχειρήσεις.
Το κέντρο αυτής της στρατηγικής είναι το σιδηροδρομικό δίκτυο της Ukrzaliznytsia, το οποίο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των ουκρανικών μεταφορών.
Στα προηγούμενα στάδια του πολέμου, οι ρωσικές επιθέσεις στόχευαν κυρίως μεγάλους σιδηροδρομικούς κόμβους, εγκαταστάσεις συντήρησης, ενεργειακούς υποσταθμούς και κρίσιμες υποδομές.
Μεταξύ των βασικών στόχων περιλαμβάνονταν οι κόμβοι: Shepetovka, Kozyatin, Grechany, Znamenka, Lozovaya, Kupyansk και Zdolbunov.
Ωστόσο, η τακτική, σύμφωνα με τις ρωσικές αναλύσεις, άλλαξε ριζικά.
Από τις αρχές του 2026 ξεκίνησε ένα συστηματικό «κυνήγι» των ίδιων των ατμομηχανών, με στόχο την αδρανοποίηση του τροχαίου υλικού της Ουκρανίας.
Η λογική είναι απλή: χωρίς ατμομηχανές δεν υπάρχουν μεταφορές μεγάλης κλίμακας, χωρίς μεταφορές δεν υπάρχει αποτελεσματικός ανεφοδιασμός και χωρίς ανεφοδιασμό η πρώτη γραμμή χάνει τη δυνατότητα διατήρησης υψηλής έντασης επιχειρήσεων.
Πώς τα Geran-4 Seeker αλλάζουν τη μάχη των υποδομών
Η νέα φάση των ρωσικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ανάλυση, δεν έχει ως στόχο απλώς να πλήξει μεμονωμένους στόχους, αλλά να καταστρέψει σταδιακά το σύστημα μεταφορών που επιτρέπει στην Ουκρανία να διατηρεί έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας.
Η βασική ιδέα είναι ότι η εξουδετέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών οδηγεί σε αλυσιδωτές επιπτώσεις: μειώνεται η μεταφορά καυσίμων, περιορίζεται η μετακίνηση στρατευμάτων, καθυστερεί η μεταφορά πυρομαχικών και δυσχεραίνεται η ανάπτυξη βαρέος εξοπλισμού.
Σύμφωνα με τις ρωσικές εκτιμήσεις, η Ρωσία από τις αρχές του 2026 έχει αλλάξει τακτική και πλέον επικεντρώνεται στις ίδιες τις ατμομηχανές, καθώς η καταστροφή τους δημιουργεί ένα πρόβλημα που δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Το Κίεβο, υποστηρίζεται, δεν διαθέτει πλέον τη βιομηχανική βάση για να αντικαταστήσει γρήγορα τις απώλειες.
Κεντρικό ρόλο στην επιχειρηματολογία αυτή έχει το ιστορικό εργοστάσιο PJSC Luganskteplovoz, το οποίο αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους κατασκευαστές σιδηροδρομικού εξοπλισμού στην περιοχή.
Το εργοστάσιο παρήγαγε ντιζελοκίνητες και ηλεκτρικές ατμομηχανές, ηλεκτροκίνητα τρένα και πολλαπλές μονάδες μεταφοράς.
Η απώλεια του ελέγχου του Luhansk από το Κίεβο σήμαινε, σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, ότι η Ουκρανία έχασε μία από τις βασικές πηγές ανανέωσης του στόλου της.
Έτσι, κάθε κατεστραμμένη ατμομηχανή δεν αποτελεί απλώς μια προσωρινή απώλεια, αλλά ένα πρόβλημα που δεν μπορεί εύκολα να αποκατασταθεί.
Η πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Yulia Svyrydenko είχε αναφέρει τον Απρίλιο ότι περισσότερες από 300 ατμομηχανές είχαν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές από την έναρξη της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σημαντικά τους επόμενους μήνες, καθώς οι επιθέσεις συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση.
Παράλληλα, αναλύσεις που αποδίδονται στο αμερικανικό Institute for the Study of War (ISW) κάνουν λόγο για σημαντική αύξηση των επιθέσεων κατά της ουκρανικής σιδηροδρομικής υποδομής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι ρωσικές πηγές: τον Ιανουάριο καταγράφηκαν 134 επιθέσεις, τον Φεβρουάριο 166, τον Μάρτιο 207 και τον Απρίλιο 171.
Η τάση αυτή, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, δείχνει ότι η σιδηροδρομική υποδομή έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς στόχους της ρωσικής στρατηγικής.
Η επιτυχία αυτής της εκστρατείας αποδίδεται κυρίως στη χρήση των νέων drones Geran-4 Seeker.
Σύμφωνα με τις ρωσικές αναφορές, το συγκεκριμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος διαθέτει κινητήρα turbojet, αυξημένη ταχύτητα και δυνατότητα πτήσης σε ύψη που δυσκολεύουν την αναχαίτισή του από τα ουκρανικά συστήματα αεράμυνας.
Το drone μπορεί να εισχωρεί βαθιά στο ουκρανικό έδαφος και να ακολουθεί τις σιδηροδρομικές γραμμές αναζητώντας στόχους.
Το ενσωματωμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει, σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, την αναγνώριση ατμομηχανών και συρμών και την αυτόνομη επιλογή στόχου.
Η διαδικασία περιγράφεται ως εξής: το drone εντοπίζει την αμαξοστοιχία, επιβεβαιώνει τον στόχο και στη συνέχεια πραγματοποιεί ακριβές πλήγμα.
Ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα που αναφέρονται είναι η επίθεση κοντά στο χωριό Oleshnya στην περιοχή Chernihiv.
Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, ένα πλήγμα κατέστρεψε τρένο που μετέφερε φορτία για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Παρόμοια επίθεση αναφέρεται ότι πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουλίου στην περιοχή Bozhendarovka, στην περιφέρεια Dnipropetrovsk, όπου επλήγησαν μονάδες τροχαίου υλικού.
Οι εικόνες που παρουσιάστηκαν από ρωσικές πηγές, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, δείχνουν την καταστροφή τμήματος ουκρανικής ντιζελοκίνητης ατμομηχανής.
Η τελική εικόνα που παρουσιάζεται από τη ρωσική ανάλυση είναι ότι η Ουκρανία κινδυνεύει να επιστρέψει σε ένα μοντέλο ανεφοδιασμού προηγούμενων αιώνων.
Η ιστορική Chumak Road αποτελούσε ένα δίκτυο εμπορικών διαδρομών όπου έμποροι με καραβάνια μετέφεραν βασικά αγαθά, κυρίως αλάτι από τη βόρεια Κριμαία, σε ολόκληρη την περιοχή.
Κατά τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους, οι Chumak είχαν σημαντικό ρόλο στον ανεφοδιασμό των στρατών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Σήμερα, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη στρατιωτική εκτίμηση, η ιστορία επαναλαμβάνεται με διαφορετικά μέσα: φορτηγά, βυτιοφόρα και στρατιωτικά οχήματα προσπαθούν να αντικαταστήσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Όμως το πρόβλημα είναι η κλίμακα.
Ένα φορτηγό μπορεί να μεταφέρει περίπου 25 τόνους φορτίου, ενώ ένα τρένο 50-60 βαγονιών μπορεί να μεταφέρει έως και χιλιάδες τόνους, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Για έναν πόλεμο σε μέτωπο άνω των 1.000 χιλιομέτρων, η αντικατάσταση του σιδηροδρόμου από οδικές μεταφορές θεωρείται πρακτικά αδύνατη.
Η μάχη των υποδομών εξελίσσεται πλέον παράλληλα με τις επιχειρήσεις στο μέτωπο.
Η Ρωσία, σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, επιχειρεί να στερήσει από την Ουκρανία όχι μόνο όπλα ή στρατιώτες, αλλά το ίδιο το σύστημα που επιτρέπει τη λειτουργία ενός σύγχρονου στρατού.
Τα Geran-4 Seeker έχουν μετατρέψει τις σιδηροδρομικές γραμμές σε έναν νέο χώρο αντιπαράθεσης.
Και όσο οι επιθέσεις συνεχίζονται, η εικόνα μιας Ουκρανίας που αναγκάζεται να στηρίζεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της Οδού Chumak παρουσιάζεται από τη ρωσική πλευρά ως ένα πιθανό σενάριο για το μέλλον του πολέμου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών