Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του Trump είναι ότι είχε υποσχεθεί υπερβολικά πολλά - Το ερώτημα είναι αν θα αρκεστεί σε ακόμη λιγότερα προκειμένου να απεμπλακεί από τον πόλεμο
(upd4) Μετά από περίπου 5 μήνες πολέμου, αδιεξόδων και διαδοχικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, η Ουάσιγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με το πιο δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί να τερματίσει έναν πόλεμο που δεν μπορεί να νικήσει αλλά και δεν μπορεί να εγκαταλείψει;
Η εύθραυστη εκεχειρία κατέρρευσε αλλά οι διαπραγματεύσεις έχουν... παγώσει, οι μάχες ξανάρχισαν για να … ξανασταματήσουν, οι αμερικανικές απώλειες αυξάνονται, οι τιμές της ενέργειας πιέζουν την παγκόσμια οικονομία και η πολιτική υπομονή στο εσωτερικό των ΗΠΑ εξαντλείται.
Καθώς ο Donald Trump βλέπει τις επιλογές του να περιορίζονται δραματικά, η σύγκρουση εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη καμπή της, όπου κάθε απόφαση μπορεί να οδηγήσει είτε σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση είτε σε μια πολιτικά επώδυνη υποχώρηση.
Το στρατηγικό πλεονέκτημα
Μετά την κατάρρευση της τρίμηνης εκεχειρίας, οι δύο πλευρές επέστρεψαν στις εχθροπραξίες αυτόν τον μήνα, χωρίς όμως να υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι κάποια από τις δύο αποκτά πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα.
Καθώς ο πόλεμος φαίνεται να έχει βαλτώσει, η βασική εξέλιξη αυτή τη στιγμή μοιάζει να είναι η σταδιακή αποδυνάμωση της υποστήριξης από τους λίγους υποστηρικτές του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν «παγώσει» έπειτα από σχεδόν δύο συνεχόμενες εβδομάδες νυχτερινών πληγμάτων, η κυβέρνηση του Trump εξακολουθεί να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω κλιμάκωσης.
Τι μπορεί λοιπόν να ακολουθήσει;
Θα αρχίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι να πιέζουν περισσότερο για τον τερματισμό του πολέμου;
Ακόμη και όσοι αρχικά δεν είχαν επικρίνει τον πόλεμο, αρχίζουν πλέον να αμφισβητούν δημόσια πόσο ακόμη μπορεί να συνεχιστεί.
Η παρουσιάστρια του Fox News Laura Ingraham δήλωσε το βράδυ της περασμένης Δευτέρας: «Ο χρόνος πιέζει τον Πρόεδρο Trump να βγει από αυτόν τον πόλεμο πριν οι ψηφοφόροι προσέλθουν στις κάλπες.
Αυτό προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε πολλούς Ρεπουμπλικάνους. ...
Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν να επιτρέψουν να εξελιχθεί σε μια ατέρμονη απόσπαση της προσοχής, ιδιαίτερα αν θέλουν να κερδίσουν τον Νοέμβριο».
Ο Πρόεδρος της Βουλής Mike Johnson, την Τρίτη, υπογράμμισε τη σημασία του πολέμου, προσθέτοντας όμως: «Τώρα πρέπει να τον ολοκληρώσουμε»
Επικρίσεις, πιέσεις και... φόβοι
Ο γερουσιαστής της Louisiana Bill Cassidy, μιλώντας την Κυριακή στην εκπομπή State of the Union του CNN, δήλωσε: «Κατά τη γνώμη μου, ο Πρόεδρος είχε την ευκαιρία να πετύχει τους αρχικούς στόχους, με τους οποίους συμφωνούσα, και να ολοκληρώσει την υπόθεση. Αυτό όμως δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα».
Ωστόσο, δεν φαίνεται να υπάρχει εύκολος τρόπος για τον Trump να τερματίσει τώρα τον πόλεμο.
Το Ιράν δεν έδειξε διατεθειμένο να αποδεχθεί ακόμη και μια σχετικά ευνοϊκή ειρηνευτική συμφωνία (το μνημόνιο κατανόησης), ενώ ούτε τα νέα αμερικανικά πλήγματα και οι απειλές φαίνεται να έχουν κάμψει την Τεχεράνη.
Είναι άραγε αυτοί οι Ρεπουμπλικάνοι έτοιμοι να πιέσουν τον Trump να αποχωρήσει, εάν δεν υπάρξει πυρηνική συμφωνία;
Και τι θα συμβεί αν το Ιράν συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά του Hormuz;
Το δεύτερο, ειδικά, θα αποτελούσε μια σημαντική αποτυχία, δύσκολη να παρουσιαστεί διαφορετικά.
Αν εξέχοντες Ρεπουμπλικάνοι αρχίσουν να υποστηρίζουν ότι ήρθε η ώρα αποχώρησης ακόμη και χωρίς συμφωνία ή χωρίς να έχει διευθετηθεί το ζήτημα των Στενών, αυτό θα σημαίνει ότι φοβούνται σοβαρά τις πολιτικές συνέπειες.
Ο ίδιος ο Trump, πάντως, επέμεινε ξανά την Τρίτη ότι οι ενδιάμεσες εκλογές «δεν θα έχουν καμία επίδραση πάνω μου».
Θα επιδεινώσουν οι πρόσφατοι θάνατοι στρατιωτών την εικόνα του πολέμου στην κοινή γνώμη;
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, o Trump έχει καταστήσει απολύτως σαφές ότι ανησυχεί πως οι πρώτοι θάνατοι Αμερικανών στρατιωτών στον πόλεμο μετά τον Μάρτιο - τέσσερις από τότε που επαναλήφθηκαν τα τακτικά πλήγματα - ενδέχεται να μειώσουν ακόμη περισσότερο τη δημόσια υποστήριξη.
Αφενός, συγκρίνει διαρκώς ευνοϊκά τον αριθμό των απωλειών (σήμερα 18 Αμερικανοί στρατιωτικοί) με παλαιότερους πολέμους που είχαν πολύ μεγαλύτερους αριθμούς νεκρών.
Αφετέρου, ισχυρίζεται - χωρίς να παρουσιάζει αποδείξεις - ότι οι πεσόντες στρατιώτες και οι οικογένειές τους υποστήριζαν την πολεμική προσπάθεια. (Τουλάχιστον ένα μέλος οικογένειας έχει δηλώσει το αντίθετο.)
Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για την εμφανή ανησυχία του Προέδρου.
Δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos τον Μάρτιο έδειξε ότι το 42% των Ρεπουμπλικάνων και το 53% των ανεξάρτητων ψηφοφόρων δήλωσαν πως ενδεχόμενοι θάνατοι ή τραυματισμοί Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή θα τους έκαναν πιθανότερο να αντιταχθούν στον πόλεμο.
Στους 18 οι νεκροί, πάνω από 600 οι τραυματίες
Το Πεντάγωνο ενημέρωσε διακριτικά το Σαββατοκύριακο τη βάση δεδομένων απωλειών του, καταγράφοντας περισσότερους από 140 επιπλέον τραυματίες, ανεβάζοντας το σύνολο σε πάνω από 600.
Ακόμη και ένας μικρότερος αριθμός νεκρών σε σύγκριση με προηγούμενους πολέμους θα μπορούσε να έχει δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι Αμερικανοί έχουν ήδη στραφεί εναντίον αυτού του πολέμου ακόμη και κατά τους μήνες όπου δεν υπήρξαν θάνατοι.
Εξάλλου, η αύξηση των τιμών των καυσίμων αποδείχθηκε από μόνη της αρκετά σημαντικός παράγοντας.
Και δεδομένου ότι πολλοί Αμερικανοί δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται τον σκοπό του πολέμου ούτε να πιστεύουν ότι θα οδηγήσει σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, η απώλεια στρατιωτών στο πλαίσιο αυτού του πολέμου γίνεται ακόμη δυσκολότερα αποδεκτή.
Θα κλιμακώσει ο Trump;
Μέχρι στιγμής, ο Trump έχει αντισταθεί σταθερά στην περαιτέρω κλιμάκωση.
Ωστόσο, καθώς το αδιέξοδο διευρύνεται, είναι πιθανό ο ίδιος και οι συνεργάτες του να θεωρήσουν ότι αυτή αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική απέναντι σε μια ενδεχομένως ταπεινωτική υποχώρηση.
Υπάρχουν, βέβαια, σοβαροί λόγοι που εξηγούν τη μέχρι τώρα επιφυλακτικότητά του.
Ο Trump έχει επανειλημμένα απειλήσει να πλήξει ιρανικές υποδομές, ακόμη και κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συνιστά έγκλημα πολέμου.
Μια άλλη επιλογή θα ήταν η προσπάθεια κατάληψης στρατηγικά σημαντικών περιοχών, όπως το νησί Kharg ή η περιοχή γύρω από τα Στενά του Hormuz - κομβικά σημεία για τις εξαγωγές πετρελαίου και σημαντικά για την ήδη πιεσμένη ιρανική οικονομία.
Όμως, κάτι τέτοιο πιθανότατα θα απαιτούσε ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, την οποία, σύμφωνα με δημοσκόπηση του CNN τον Μάρτιο, απορρίπτει το 68% των Αμερικανών έναντι μόλις 11% που τη στηρίζει.
Επιπλέον, θα συνεπαγόταν αυξημένο κίνδυνο περισσότερων αμερικανικών απωλειών και ενός πολέμου μεγαλύτερης διάρκειας.
Η μαζική επίθεση
Ο Trump δήλωσε την Πέμπτη στο Axios ότι εξετάζει «μια μαζική επίθεση», την οποία χαρακτήρισε «μεγαλύτερη από ποτέ».
Ωστόσο, έχει διατυπώσει ανάλογες δηλώσεις πολλές φορές στο παρελθόν και στη συνέχεια υπαναχώρησε, παρότι δεν πέτυχε όσα επιδίωκε από το Ιράν.
Κάποια στιγμή, φαίνεται πιθανό ότι ο ίδιος και οι συνεργάτες του θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως οι απειλές δεν αποδίδουν πλέον.
Ο Trump ανέστειλε τα πλήγματα το Σαββατοκύριακο, με τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Michael Waltz να δηλώνει ότι ο Πρόεδρος «δίνει χώρο στις συνομιλίες».
Ωστόσο, το CNN και άλλα μέσα μετέδωσαν ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση αποφεύγει μια μεγάλη κλιμάκωση είναι πως ο Αντιπρόεδρος JD Vance και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων Gen. Dan Caine έχουν εκφράσει ανησυχίες για τον κίνδυνο κλιμάκωσης, ενώ ο Caine έχει επίσης επισημάνει προβληματισμούς σχετικά με τα διαθέσιμα αποθέματα πυρομαχικών των ΗΠΑ.
Πόσο ακόμη θα αυξηθούν οι τιμές των καυσίμων;
Μία από τις πιο ανησυχητικές εξελίξεις της περασμένης εβδομάδας ήταν ότι οι Houthis, σύμμαχοι του Ιράν στην Υεμένη, ανακοίνωσαν αποκλεισμό των Στενών Bab al-Mandeb και άρχισαν να στοχοποιούν σαουδαραβικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η περιοχή αυτή λειτουργεί ως σημαντική εναλλακτική διαδρομή στα Στενά του Hormuz, επομένως οποιαδήποτε παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας επιβαρύνει περαιτέρω μια ήδη πιεσμένη παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Μέχρι την Πέμπτη, η τιμή του πετρελαίου ξεπέρασε τα 100 δολάρια ανά βαρέλι για πρώτη φορά από τον Μάιο.
Αυτό συνέβη ενώ η μέση τιμή της βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε ήδη ξεπεράσει και πάλι τα 4 δολάρια ανά γαλόνι.
Σε μεγάλο βαθμό, η διαπραγματευτική ισχύς του Trump συνδέεται άμεσα με αυτόν τον τελευταίο αριθμό.
Αν οι τιμές των καυσίμων αυξηθούν σημαντικά πάνω από τα 4 δολάρια ανά γαλόνι, θα είναι δύσκολο να πείσει όχι μόνο την αμερικανική κοινή γνώμη αλλά και τους συμμάχους του ότι ο πόλεμος δικαιολογείται.
Θα μειώσει ακόμη περισσότερο τις προσδοκίες του ο Trump;
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του Trump είναι ότι είχε υποσχεθεί υπερβολικά πολλά.
Είχε δηλώσει ότι θα αποδεχόταν μόνο την «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» του Ιράν και ότι στόχος του ήταν να αποτρέψει οριστικά την απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη.
Είχε ακόμη μιλήσει για πιθανή εξέγερση του ιρανικού λαού που θα ανέτρεπε την ηγεσία της χώρας.
Έχει ήδη περιορίσει σημαντικά αυτούς τους στόχους, όπως προκύπτει από τους όρους του πλέον ανενεργού μνημονίου κατανόησης.
Το ερώτημα είναι αν θα αρκεστεί σε ακόμη λιγότερα προκειμένου να απεμπλακεί από τον πόλεμο.
Για παράδειγμα, θα αποδεχόταν απλώς την επαναλειτουργία των Στενών του Ηormuz χωρίς πυρηνική συμφωνία;
Έχει κατά καιρούς υποστηρίξει ότι το Ιράν είναι ήδη ουσιαστικά αποπυρηνικοποιημένο και ότι μπορεί να παρακολουθείται από το διάστημα. (Βέβαια, ο Trump είχε δηλώσει και πριν από έναν χρόνο ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε «εξαλειφθεί ολοκληρωτικά», παρ' όλα αυτά ο πόλεμος ακολούθησε.)
Ο Trump έχει επίσης αφήσει να εννοηθεί κατά καιρούς ότι τα Στενά του Hormuz δεν αποτελούν πραγματικό πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή, τουλάχιστον, ότι αφορούν περισσότερο άλλες χώρες. Θα μπορούσε άραγε να θεωρήσει ότι μπορεί απλώς να αποχωρήσει και να αφήσει εκείνες που έχουν μεγαλύτερο συμφέρον να διαχειριστούν την κατάσταση;
Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα επιζήμιο για τις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλες χώρες, όμως η διατήρηση καλών σχέσεων με τους συμμάχους δεν βρίσκεται συνήθως ψηλά στις προτεραιότητες του Trump.
Θα αναλάβει τελικά δράση το Κογκρέσο;
Παρά το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικάνοι, οι οποίοι ελέγχουν το Κογκρέσο, εμφανίζονται ολοένα και πιο ανήσυχοι για τις ενδιάμεσες εκλογές, απέχουν ακόμη πολύ από το να ασκήσουν τις συνταγματικές τους αρμοδιότητες σχετικά με τον πόλεμο.
Ωστόσο, έχουν υπάρξει ορισμένες εξελίξεις.
Ένας τρόπος θα ήταν να αρνηθούν ή να καθυστερήσουν τη χρηματοδότηση του πολέμου.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα σχετικό νομοσχέδιο, όμως η τύχη του στη Γερουσία παραμένει αβέβαιη.
Μια δεύτερη οδός είναι η συνέχιση της ψήφισης αποφάσεων που περιορίζουν τις εξουσίες του Trump μέσω των αποφάσεων περί πολεμικών αρμοδιοτήτων.
Η Βουλή ψήφισε σχετική πρόταση για δεύτερη φορά την Πέμπτη, ενώ και η ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικάνους Γερουσία έχει ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση μία φορά.
Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο έχουν γενικά αφήσει στον Trump μεγάλη ελευθερία κινήσεων όσον αφορά τον πόλεμο.
Η παράκαμψη των ορίων
Ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να παρακάμπτει τα χρονικά όρια των 60 έως 90 ημερών που προβλέπει ο Νόμος περί Πολεμικών Εξουσιών, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται ουσιαστικά για δύο διαφορετικές συγκρούσεις λόγω της ενδιάμεσης εκεχειρίας. Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές αφήνουν να εννοηθεί ότι κουράζονται από αυτή τη συλλογιστική.
«Το ότι σταματάς έναν πόλεμο και τον ξαναρχίζεις λίγες ημέρες αργότερα δεν σημαίνει πραγματικά τίποτα για το Σύνταγμα», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο CNN η βουλευτής της Νότιας Καρολίνας Nancy Mace.
Παρόμοιες παρατηρήσεις έκανε και η γερουσιαστής της Alaska Lisa Murkowski κατά τη διάρκεια ακρόασης την περασμένη εβδομάδα.
Ο Bill Cassidy, ο οποίος πρόσφατα άλλαξε στάση από την υποστήριξη περιορισμού των πολεμικών εξουσιών του Trump στη χορήγηση περισσότερου χρόνου στον Πρόεδρο, πρόσθεσε την Κυριακή ότι το Κογκρέσο ενδέχεται «σύντομα» να χρειαστεί να αναλάβει δράση.
www.bankingnews.gr
Η εύθραυστη εκεχειρία κατέρρευσε αλλά οι διαπραγματεύσεις έχουν... παγώσει, οι μάχες ξανάρχισαν για να … ξανασταματήσουν, οι αμερικανικές απώλειες αυξάνονται, οι τιμές της ενέργειας πιέζουν την παγκόσμια οικονομία και η πολιτική υπομονή στο εσωτερικό των ΗΠΑ εξαντλείται.
Καθώς ο Donald Trump βλέπει τις επιλογές του να περιορίζονται δραματικά, η σύγκρουση εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη καμπή της, όπου κάθε απόφαση μπορεί να οδηγήσει είτε σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση είτε σε μια πολιτικά επώδυνη υποχώρηση.
Το στρατηγικό πλεονέκτημα
Μετά την κατάρρευση της τρίμηνης εκεχειρίας, οι δύο πλευρές επέστρεψαν στις εχθροπραξίες αυτόν τον μήνα, χωρίς όμως να υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι κάποια από τις δύο αποκτά πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα.
Καθώς ο πόλεμος φαίνεται να έχει βαλτώσει, η βασική εξέλιξη αυτή τη στιγμή μοιάζει να είναι η σταδιακή αποδυνάμωση της υποστήριξης από τους λίγους υποστηρικτές του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν «παγώσει» έπειτα από σχεδόν δύο συνεχόμενες εβδομάδες νυχτερινών πληγμάτων, η κυβέρνηση του Trump εξακολουθεί να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω κλιμάκωσης.
Τι μπορεί λοιπόν να ακολουθήσει;
Θα αρχίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι να πιέζουν περισσότερο για τον τερματισμό του πολέμου;
Ακόμη και όσοι αρχικά δεν είχαν επικρίνει τον πόλεμο, αρχίζουν πλέον να αμφισβητούν δημόσια πόσο ακόμη μπορεί να συνεχιστεί.
Η παρουσιάστρια του Fox News Laura Ingraham δήλωσε το βράδυ της περασμένης Δευτέρας: «Ο χρόνος πιέζει τον Πρόεδρο Trump να βγει από αυτόν τον πόλεμο πριν οι ψηφοφόροι προσέλθουν στις κάλπες.
Αυτό προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε πολλούς Ρεπουμπλικάνους. ...
Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν να επιτρέψουν να εξελιχθεί σε μια ατέρμονη απόσπαση της προσοχής, ιδιαίτερα αν θέλουν να κερδίσουν τον Νοέμβριο».
Ο Πρόεδρος της Βουλής Mike Johnson, την Τρίτη, υπογράμμισε τη σημασία του πολέμου, προσθέτοντας όμως: «Τώρα πρέπει να τον ολοκληρώσουμε»
Επικρίσεις, πιέσεις και... φόβοι
Ο γερουσιαστής της Louisiana Bill Cassidy, μιλώντας την Κυριακή στην εκπομπή State of the Union του CNN, δήλωσε: «Κατά τη γνώμη μου, ο Πρόεδρος είχε την ευκαιρία να πετύχει τους αρχικούς στόχους, με τους οποίους συμφωνούσα, και να ολοκληρώσει την υπόθεση. Αυτό όμως δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα».
Ωστόσο, δεν φαίνεται να υπάρχει εύκολος τρόπος για τον Trump να τερματίσει τώρα τον πόλεμο.
Το Ιράν δεν έδειξε διατεθειμένο να αποδεχθεί ακόμη και μια σχετικά ευνοϊκή ειρηνευτική συμφωνία (το μνημόνιο κατανόησης), ενώ ούτε τα νέα αμερικανικά πλήγματα και οι απειλές φαίνεται να έχουν κάμψει την Τεχεράνη.
Είναι άραγε αυτοί οι Ρεπουμπλικάνοι έτοιμοι να πιέσουν τον Trump να αποχωρήσει, εάν δεν υπάρξει πυρηνική συμφωνία;
Και τι θα συμβεί αν το Ιράν συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά του Hormuz;
Το δεύτερο, ειδικά, θα αποτελούσε μια σημαντική αποτυχία, δύσκολη να παρουσιαστεί διαφορετικά.
Αν εξέχοντες Ρεπουμπλικάνοι αρχίσουν να υποστηρίζουν ότι ήρθε η ώρα αποχώρησης ακόμη και χωρίς συμφωνία ή χωρίς να έχει διευθετηθεί το ζήτημα των Στενών, αυτό θα σημαίνει ότι φοβούνται σοβαρά τις πολιτικές συνέπειες.
Ο ίδιος ο Trump, πάντως, επέμεινε ξανά την Τρίτη ότι οι ενδιάμεσες εκλογές «δεν θα έχουν καμία επίδραση πάνω μου».
Θα επιδεινώσουν οι πρόσφατοι θάνατοι στρατιωτών την εικόνα του πολέμου στην κοινή γνώμη;
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, o Trump έχει καταστήσει απολύτως σαφές ότι ανησυχεί πως οι πρώτοι θάνατοι Αμερικανών στρατιωτών στον πόλεμο μετά τον Μάρτιο - τέσσερις από τότε που επαναλήφθηκαν τα τακτικά πλήγματα - ενδέχεται να μειώσουν ακόμη περισσότερο τη δημόσια υποστήριξη.
Αφενός, συγκρίνει διαρκώς ευνοϊκά τον αριθμό των απωλειών (σήμερα 18 Αμερικανοί στρατιωτικοί) με παλαιότερους πολέμους που είχαν πολύ μεγαλύτερους αριθμούς νεκρών.
Αφετέρου, ισχυρίζεται - χωρίς να παρουσιάζει αποδείξεις - ότι οι πεσόντες στρατιώτες και οι οικογένειές τους υποστήριζαν την πολεμική προσπάθεια. (Τουλάχιστον ένα μέλος οικογένειας έχει δηλώσει το αντίθετο.)
Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για την εμφανή ανησυχία του Προέδρου.
Δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos τον Μάρτιο έδειξε ότι το 42% των Ρεπουμπλικάνων και το 53% των ανεξάρτητων ψηφοφόρων δήλωσαν πως ενδεχόμενοι θάνατοι ή τραυματισμοί Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή θα τους έκαναν πιθανότερο να αντιταχθούν στον πόλεμο.
Στους 18 οι νεκροί, πάνω από 600 οι τραυματίες
Το Πεντάγωνο ενημέρωσε διακριτικά το Σαββατοκύριακο τη βάση δεδομένων απωλειών του, καταγράφοντας περισσότερους από 140 επιπλέον τραυματίες, ανεβάζοντας το σύνολο σε πάνω από 600.
Ακόμη και ένας μικρότερος αριθμός νεκρών σε σύγκριση με προηγούμενους πολέμους θα μπορούσε να έχει δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι Αμερικανοί έχουν ήδη στραφεί εναντίον αυτού του πολέμου ακόμη και κατά τους μήνες όπου δεν υπήρξαν θάνατοι.
Εξάλλου, η αύξηση των τιμών των καυσίμων αποδείχθηκε από μόνη της αρκετά σημαντικός παράγοντας.
Και δεδομένου ότι πολλοί Αμερικανοί δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται τον σκοπό του πολέμου ούτε να πιστεύουν ότι θα οδηγήσει σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, η απώλεια στρατιωτών στο πλαίσιο αυτού του πολέμου γίνεται ακόμη δυσκολότερα αποδεκτή.
Θα κλιμακώσει ο Trump;
Μέχρι στιγμής, ο Trump έχει αντισταθεί σταθερά στην περαιτέρω κλιμάκωση.
Ωστόσο, καθώς το αδιέξοδο διευρύνεται, είναι πιθανό ο ίδιος και οι συνεργάτες του να θεωρήσουν ότι αυτή αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική απέναντι σε μια ενδεχομένως ταπεινωτική υποχώρηση.
Υπάρχουν, βέβαια, σοβαροί λόγοι που εξηγούν τη μέχρι τώρα επιφυλακτικότητά του.
Ο Trump έχει επανειλημμένα απειλήσει να πλήξει ιρανικές υποδομές, ακόμη και κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συνιστά έγκλημα πολέμου.
Μια άλλη επιλογή θα ήταν η προσπάθεια κατάληψης στρατηγικά σημαντικών περιοχών, όπως το νησί Kharg ή η περιοχή γύρω από τα Στενά του Hormuz - κομβικά σημεία για τις εξαγωγές πετρελαίου και σημαντικά για την ήδη πιεσμένη ιρανική οικονομία.
Όμως, κάτι τέτοιο πιθανότατα θα απαιτούσε ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων, την οποία, σύμφωνα με δημοσκόπηση του CNN τον Μάρτιο, απορρίπτει το 68% των Αμερικανών έναντι μόλις 11% που τη στηρίζει.
Επιπλέον, θα συνεπαγόταν αυξημένο κίνδυνο περισσότερων αμερικανικών απωλειών και ενός πολέμου μεγαλύτερης διάρκειας.
Η μαζική επίθεση
Ο Trump δήλωσε την Πέμπτη στο Axios ότι εξετάζει «μια μαζική επίθεση», την οποία χαρακτήρισε «μεγαλύτερη από ποτέ».
Ωστόσο, έχει διατυπώσει ανάλογες δηλώσεις πολλές φορές στο παρελθόν και στη συνέχεια υπαναχώρησε, παρότι δεν πέτυχε όσα επιδίωκε από το Ιράν.
Κάποια στιγμή, φαίνεται πιθανό ότι ο ίδιος και οι συνεργάτες του θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως οι απειλές δεν αποδίδουν πλέον.
Ο Trump ανέστειλε τα πλήγματα το Σαββατοκύριακο, με τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Michael Waltz να δηλώνει ότι ο Πρόεδρος «δίνει χώρο στις συνομιλίες».
Ωστόσο, το CNN και άλλα μέσα μετέδωσαν ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση αποφεύγει μια μεγάλη κλιμάκωση είναι πως ο Αντιπρόεδρος JD Vance και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων Gen. Dan Caine έχουν εκφράσει ανησυχίες για τον κίνδυνο κλιμάκωσης, ενώ ο Caine έχει επίσης επισημάνει προβληματισμούς σχετικά με τα διαθέσιμα αποθέματα πυρομαχικών των ΗΠΑ.
Πόσο ακόμη θα αυξηθούν οι τιμές των καυσίμων;
Μία από τις πιο ανησυχητικές εξελίξεις της περασμένης εβδομάδας ήταν ότι οι Houthis, σύμμαχοι του Ιράν στην Υεμένη, ανακοίνωσαν αποκλεισμό των Στενών Bab al-Mandeb και άρχισαν να στοχοποιούν σαουδαραβικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η περιοχή αυτή λειτουργεί ως σημαντική εναλλακτική διαδρομή στα Στενά του Hormuz, επομένως οποιαδήποτε παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας επιβαρύνει περαιτέρω μια ήδη πιεσμένη παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Μέχρι την Πέμπτη, η τιμή του πετρελαίου ξεπέρασε τα 100 δολάρια ανά βαρέλι για πρώτη φορά από τον Μάιο.
Αυτό συνέβη ενώ η μέση τιμή της βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε ήδη ξεπεράσει και πάλι τα 4 δολάρια ανά γαλόνι.
Σε μεγάλο βαθμό, η διαπραγματευτική ισχύς του Trump συνδέεται άμεσα με αυτόν τον τελευταίο αριθμό.
Αν οι τιμές των καυσίμων αυξηθούν σημαντικά πάνω από τα 4 δολάρια ανά γαλόνι, θα είναι δύσκολο να πείσει όχι μόνο την αμερικανική κοινή γνώμη αλλά και τους συμμάχους του ότι ο πόλεμος δικαιολογείται.
Θα μειώσει ακόμη περισσότερο τις προσδοκίες του ο Trump;
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του Trump είναι ότι είχε υποσχεθεί υπερβολικά πολλά.
Είχε δηλώσει ότι θα αποδεχόταν μόνο την «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» του Ιράν και ότι στόχος του ήταν να αποτρέψει οριστικά την απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη.
Είχε ακόμη μιλήσει για πιθανή εξέγερση του ιρανικού λαού που θα ανέτρεπε την ηγεσία της χώρας.
Έχει ήδη περιορίσει σημαντικά αυτούς τους στόχους, όπως προκύπτει από τους όρους του πλέον ανενεργού μνημονίου κατανόησης.
Το ερώτημα είναι αν θα αρκεστεί σε ακόμη λιγότερα προκειμένου να απεμπλακεί από τον πόλεμο.
Για παράδειγμα, θα αποδεχόταν απλώς την επαναλειτουργία των Στενών του Ηormuz χωρίς πυρηνική συμφωνία;
Έχει κατά καιρούς υποστηρίξει ότι το Ιράν είναι ήδη ουσιαστικά αποπυρηνικοποιημένο και ότι μπορεί να παρακολουθείται από το διάστημα. (Βέβαια, ο Trump είχε δηλώσει και πριν από έναν χρόνο ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε «εξαλειφθεί ολοκληρωτικά», παρ' όλα αυτά ο πόλεμος ακολούθησε.)
Ο Trump έχει επίσης αφήσει να εννοηθεί κατά καιρούς ότι τα Στενά του Hormuz δεν αποτελούν πραγματικό πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή, τουλάχιστον, ότι αφορούν περισσότερο άλλες χώρες. Θα μπορούσε άραγε να θεωρήσει ότι μπορεί απλώς να αποχωρήσει και να αφήσει εκείνες που έχουν μεγαλύτερο συμφέρον να διαχειριστούν την κατάσταση;
Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα επιζήμιο για τις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλες χώρες, όμως η διατήρηση καλών σχέσεων με τους συμμάχους δεν βρίσκεται συνήθως ψηλά στις προτεραιότητες του Trump.
Θα αναλάβει τελικά δράση το Κογκρέσο;
Παρά το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικάνοι, οι οποίοι ελέγχουν το Κογκρέσο, εμφανίζονται ολοένα και πιο ανήσυχοι για τις ενδιάμεσες εκλογές, απέχουν ακόμη πολύ από το να ασκήσουν τις συνταγματικές τους αρμοδιότητες σχετικά με τον πόλεμο.
Ωστόσο, έχουν υπάρξει ορισμένες εξελίξεις.
Ένας τρόπος θα ήταν να αρνηθούν ή να καθυστερήσουν τη χρηματοδότηση του πολέμου.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα σχετικό νομοσχέδιο, όμως η τύχη του στη Γερουσία παραμένει αβέβαιη.
Μια δεύτερη οδός είναι η συνέχιση της ψήφισης αποφάσεων που περιορίζουν τις εξουσίες του Trump μέσω των αποφάσεων περί πολεμικών αρμοδιοτήτων.
Η Βουλή ψήφισε σχετική πρόταση για δεύτερη φορά την Πέμπτη, ενώ και η ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικάνους Γερουσία έχει ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση μία φορά.
Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο έχουν γενικά αφήσει στον Trump μεγάλη ελευθερία κινήσεων όσον αφορά τον πόλεμο.
Η παράκαμψη των ορίων
Ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να παρακάμπτει τα χρονικά όρια των 60 έως 90 ημερών που προβλέπει ο Νόμος περί Πολεμικών Εξουσιών, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται ουσιαστικά για δύο διαφορετικές συγκρούσεις λόγω της ενδιάμεσης εκεχειρίας. Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές αφήνουν να εννοηθεί ότι κουράζονται από αυτή τη συλλογιστική.
«Το ότι σταματάς έναν πόλεμο και τον ξαναρχίζεις λίγες ημέρες αργότερα δεν σημαίνει πραγματικά τίποτα για το Σύνταγμα», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο CNN η βουλευτής της Νότιας Καρολίνας Nancy Mace.
Παρόμοιες παρατηρήσεις έκανε και η γερουσιαστής της Alaska Lisa Murkowski κατά τη διάρκεια ακρόασης την περασμένη εβδομάδα.
Ο Bill Cassidy, ο οποίος πρόσφατα άλλαξε στάση από την υποστήριξη περιορισμού των πολεμικών εξουσιών του Trump στη χορήγηση περισσότερου χρόνου στον Πρόεδρο, πρόσθεσε την Κυριακή ότι το Κογκρέσο ενδέχεται «σύντομα» να χρειαστεί να αναλάβει δράση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών