Η προσοχή στη λεπτομέρεια που έδειξαν οι οπλουργοί της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτη
«Η Μούμια» γυρίστηκε αρχικά το 1932.
Το σενάριο είχε γραφεί από τον John Balderston, ο οποίος έγινε γνωστός στο Χόλυγουντ για τα σενάρια του "Δράκουλα" και του "Φράνκενσταϊν" που επίσης μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη.
Πριν από αυτή τη στροφή στην καριέρα του, ο Balderston ήταν ξένος ανταποκριτής στην Αίγυπτο όπου κατέγραψε την αποκάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών το 1923.
Η νεότερη εκδοχή του 1999 αναβίωσε τη ρομαντική περιπέτεια.
Ήταν μια παραγωγή υψηλού κόστους που γυρίστηκε στο Μαρόκο.
Η ιστορία ξεκινά το 1923 με τον Ρικ Ο’ Κόνελ (Brendan Frazer) που υπηρετεί στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων ως λοχαγός. Η μονάδα του βρίσκει τα ερείπια της Χαμουνάπτρα, της πόλης των νεκρών, όπου κρατείται θαμμένος ο Ιμχοτέπ. Ο αρχαίος αιγύπτιος αρχιερέας είναι δεμένος με μια κατάρα που τον κρατά μόνιμα ζωντανό-νεκρό.
Επιζώντας της μάχης με τους φύλακες του τάφου, ο Ο’ Κόνελ βρίσκεται τρία χρόνια αργότερα φυλακισμένος στο Καϊρο. Εκεί αποδέχεται την πρόταση της βιβλιοθηκαρίου Έβελυν Κάρναχαμ (Reichel Weisz) να τον απελευθερώσει με αντάλλαγμα να τη μεταφέρει στην πόλη των νεκρών. Μια κρυφή κοινωνία καταφέρνει να απελευθερώσει τον Ιμχοτέπ, η οργή του οποίου απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο. Έρχεται η ώρα ο Ο΄Κόνελ να πολεμήσει έναν στρατό από μούμιες.
Προετοιμασμένος για μάχη
Ο πρώην λεγεωνάριος έχει μαζί του ένα εντυπωσιακό οπλοστάσιο το οποίο μεταφέρει σε σάκο.
Βασικά του όπλα είναι δύο γαλλικά Chamelot-Delvigne 1873 που φορά πάνω του σε διπλή θήκη ώμων.
Ήταν τα πρώτα περίστροφα μεταλλικών φυσιγγίων του γαλλικού στρατού.
Παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και τη δεκαετία του 1950 στις γαλλικές αποικίες.
Η μακρόχρονη υπηρεσία τους οφειλόταν στην αντοχή και την αξιοπιστία. Δέχονταν φυσίγγια διαμετρήματος 11Χ17.8mm. Εκτόξευαν μολύβδινες βολίδες βάρους 12 γραμμαρίων με χαμηλή ταχύτητα μόλις 150m/sec. Η γέμιση γινόταν μέσω μιας θυρίδας στο δεξιό ασπίδιο του βυκίου και η εξαγωγή των καλύκων με τη βοήθεια μιας ράβδου, όπως περίπου στο Colt Peacemaker.
Η πρωτοπορεία του Chamelot-Delvigne έγκειται στη χρήση μηχανισμού "διπλής ενέργειας" που επιτρέπει στη σφύρα να οπλιστεί και να χτυπήσει το καψύλιο με μια συνεχή πίεση της σκανδάλης.
Την εποχή εκείνη στα υπόλοιπα στρατιωτικά περίστροφα ο χρήστης έπρεπε να την οπλίζει χειροκίνητα.
Ως πρώην λεγεωνάριος, ο Ο΄Κόνελ θα ήταν εξοικειωμένος με αυτά τα όπλα και γι΄αυτό τα κρατά στη μετέπειτα ζωή του.
Μια μικρή λεπτομέρεια είναι πως το Modele 1873 ήταν το όπλο που η Γαλλία "χρέωνε" στους υπαξιωματικούς.
Για ένα λοχαγό, το σωστό μοντέλο θα ήταν το Μ1874: ουσιαστικά το ίδιο ακριβώς όπλο με μαύρη βαφή και φρεζαρισμένα αυλάκια ελάφρυνσης στην περιφέρεια του βυκίου. Φαίνεται πως ο τυχοδιώκτης ήρωας μας παρέδωσε το υπηρεσιακό του όπλο αλλά κάπως κατόρθωσε να απαλλοτριώσει δύο άλλα περίστροφα από το απόθεμα της Λεγεώνας.
Colt M1911
Όντας άνθρωπος με γνώση γύρω από τα όπλα ο Ο΄Κόνελ διέκρινε πως τα πιστόλια είναι το μέλλον.
Το Colt .45 ACP εκτόξευε βολίδες 13 γραμμαρίων με μεγαλύτερη ισχύ από το περίστροφο, χωρούσε 7 αντί 6 φυσιγγίων και πρόσφερε ταχύτερη επαναγέμιση.
Το λεπτό προφίλ του επέτρεπε να το μεταφέρει κρυμμένο διακριτικά και με δύο ακόμη γεμιστήρες πρόσφερε σημαντική ισχύ πυρός.
Η προσοχή στη λεπτομέρεια που έδειξαν οι οπλουργοί της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτη.
Στα κοντινά πλάνα διακρίνεται πως το πιστόλι που χρησιμοποιεί ο Frazer είναι ένα αυθεντικό Μ1911 και όχι το νεώτερο και διαδομένο -Α1 που δε θα υπήρχε διαθέσιμο το 1926.
Ξεχωρίζει από την ίσια ράχη της λαβής, τη μακρύτερη σκανδάλη και την έλλειψη δύο ημικυκλικών εγκοπών στη συμβολή του χειροφυλακτήρα.
Winchester 1897 "Takedown"
O John Browning σχεδίασε και το επόμενο όπλο που βλέπουμε στη θήκη του ήρωα, συνοδευόμενο από δύο πλήρεις φυσιγγιοθήκες με φυσίγγια cal. 12.
H έκδοση Takedown του Winchester 97 είχε σχεδιαστεί για εύκολη αποσύνδεση και μεταφορά σε τέτοιου ακριβώς είδους σάκους. Πιέζοντας μια καστάνια στην αποθήκη και συστρέφοντας την κάνη κατά 90 μοίρες, το όπλο χωρίζεται σε δύο μέρη.
Το μεγαλύτερο από αυτά δε ξεπερνά τα 50cm. Το τουφέκι λειτουργεί με παλινδρόμηση της πάπιας και τροφοδοτεί από κυλινδρική αποθήκη που χωρά 4-5 φυσίγγια.
Ένα χαρακτηριστικό του είναι η πως η σκανδάλη δεν έχει σχαστηρία ανάσχεσης. Αν ο χειριστής την κρατά πατημένη, το τουφέκι θα πυροδοτεί ένα φυσίγγιο κάθε φορά που το κλείστρο επιστρέφει.
Οι αμερικανοί στρατιώτες εκμεταλλεύτηκαν αυτή τη δυνατότητα στα χαρακώματα της Γαλλίας το 1918, στέλνοντας καταιγισμό ψήφων (00 Buck) στους εχθρούς τους.
Το M1897 είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό σε κοντινές αποστάσεις όπως επιδεικνείεται στις συμπλοκές μέσα στο λαβύρινθο στοών της Χαμουνάπτρα.
Η μοναδική παραφωνία είναι πως στο σακίδιο διακρίνουμε μια ποσότητα από κόκκινους πλαστικούς κάλυκες. Είναι μια εντυπωσιακή νότα αλλά και αναχρονισμός, καθώς βρισκόμαστε τουλάχιστον 30 χρόνια πριν την εφεύρεση τους.
Σφαιρική αναπαράσταση
Είναι ενδιαφέρον πως ο πρώην στρατιωτικός δε μεταφέρει κάποιο τουφέκι.
Στην αρχή της ταινίας βλέπουμε πως είναι εξοικειωμένος με το Lebel 8mm. Το χειρίζεται γεμίζοντας ένα φυσίγγιο απευθείας στη θαλάμη κάθε φορά και κρατώντας το περιεχόμενο της αποθήκης ως εφεδρεία, όπως ακριβώς προέβλεπε το εγχειρίδιο του γαλλικού στρατού.
Από τη στιγμή που λειτουργεί πλέον ως ιδιώτης επιλέγει όπλα με κριτήριο την ευκολία απόκρυψης/διακριτικής μεταφοράς και την ευχρηστία σε συνθήκες κοντινής συμπλοκής.
Η αποτελεσματικότητα σε μακρινές αποστάσεις δεν αποτελεί κριτήριο. Προτιμά την αποχώρηση, αποφεύγοντας το ρίσκο μάχης.
Σκοπός του Ο΄ Κόνελ είναι αρχικά να βρεί αμύθητους αιγυπτιακούς θησαυρούς θαμμένους στην άμμο και αργότερα να προστατεύσει τη γοητευτική ακαδημαϊκό. Έτσι το οπλοστάσιο του περιλαμβάνει ένα-δύο μαχαίρια και μερικά μασούρια δυναμίτη γιατί... ποτέ δεν ξέρεις.
www.bankingnews.gr
Το σενάριο είχε γραφεί από τον John Balderston, ο οποίος έγινε γνωστός στο Χόλυγουντ για τα σενάρια του "Δράκουλα" και του "Φράνκενσταϊν" που επίσης μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη.
Πριν από αυτή τη στροφή στην καριέρα του, ο Balderston ήταν ξένος ανταποκριτής στην Αίγυπτο όπου κατέγραψε την αποκάλυψη του τάφου του Τουταγχαμών το 1923.
Η νεότερη εκδοχή του 1999 αναβίωσε τη ρομαντική περιπέτεια.
Ήταν μια παραγωγή υψηλού κόστους που γυρίστηκε στο Μαρόκο.
Η ιστορία ξεκινά το 1923 με τον Ρικ Ο’ Κόνελ (Brendan Frazer) που υπηρετεί στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων ως λοχαγός. Η μονάδα του βρίσκει τα ερείπια της Χαμουνάπτρα, της πόλης των νεκρών, όπου κρατείται θαμμένος ο Ιμχοτέπ. Ο αρχαίος αιγύπτιος αρχιερέας είναι δεμένος με μια κατάρα που τον κρατά μόνιμα ζωντανό-νεκρό.
Επιζώντας της μάχης με τους φύλακες του τάφου, ο Ο’ Κόνελ βρίσκεται τρία χρόνια αργότερα φυλακισμένος στο Καϊρο. Εκεί αποδέχεται την πρόταση της βιβλιοθηκαρίου Έβελυν Κάρναχαμ (Reichel Weisz) να τον απελευθερώσει με αντάλλαγμα να τη μεταφέρει στην πόλη των νεκρών. Μια κρυφή κοινωνία καταφέρνει να απελευθερώσει τον Ιμχοτέπ, η οργή του οποίου απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο. Έρχεται η ώρα ο Ο΄Κόνελ να πολεμήσει έναν στρατό από μούμιες.
Προετοιμασμένος για μάχη
Ο πρώην λεγεωνάριος έχει μαζί του ένα εντυπωσιακό οπλοστάσιο το οποίο μεταφέρει σε σάκο.
Βασικά του όπλα είναι δύο γαλλικά Chamelot-Delvigne 1873 που φορά πάνω του σε διπλή θήκη ώμων.
Ήταν τα πρώτα περίστροφα μεταλλικών φυσιγγίων του γαλλικού στρατού.
Παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και τη δεκαετία του 1950 στις γαλλικές αποικίες.
Η μακρόχρονη υπηρεσία τους οφειλόταν στην αντοχή και την αξιοπιστία. Δέχονταν φυσίγγια διαμετρήματος 11Χ17.8mm. Εκτόξευαν μολύβδινες βολίδες βάρους 12 γραμμαρίων με χαμηλή ταχύτητα μόλις 150m/sec. Η γέμιση γινόταν μέσω μιας θυρίδας στο δεξιό ασπίδιο του βυκίου και η εξαγωγή των καλύκων με τη βοήθεια μιας ράβδου, όπως περίπου στο Colt Peacemaker.
Η πρωτοπορεία του Chamelot-Delvigne έγκειται στη χρήση μηχανισμού "διπλής ενέργειας" που επιτρέπει στη σφύρα να οπλιστεί και να χτυπήσει το καψύλιο με μια συνεχή πίεση της σκανδάλης.
Την εποχή εκείνη στα υπόλοιπα στρατιωτικά περίστροφα ο χρήστης έπρεπε να την οπλίζει χειροκίνητα.
Ως πρώην λεγεωνάριος, ο Ο΄Κόνελ θα ήταν εξοικειωμένος με αυτά τα όπλα και γι΄αυτό τα κρατά στη μετέπειτα ζωή του.
Μια μικρή λεπτομέρεια είναι πως το Modele 1873 ήταν το όπλο που η Γαλλία "χρέωνε" στους υπαξιωματικούς.
Για ένα λοχαγό, το σωστό μοντέλο θα ήταν το Μ1874: ουσιαστικά το ίδιο ακριβώς όπλο με μαύρη βαφή και φρεζαρισμένα αυλάκια ελάφρυνσης στην περιφέρεια του βυκίου. Φαίνεται πως ο τυχοδιώκτης ήρωας μας παρέδωσε το υπηρεσιακό του όπλο αλλά κάπως κατόρθωσε να απαλλοτριώσει δύο άλλα περίστροφα από το απόθεμα της Λεγεώνας.
Colt M1911
Όντας άνθρωπος με γνώση γύρω από τα όπλα ο Ο΄Κόνελ διέκρινε πως τα πιστόλια είναι το μέλλον.
Το Colt .45 ACP εκτόξευε βολίδες 13 γραμμαρίων με μεγαλύτερη ισχύ από το περίστροφο, χωρούσε 7 αντί 6 φυσιγγίων και πρόσφερε ταχύτερη επαναγέμιση.
Το λεπτό προφίλ του επέτρεπε να το μεταφέρει κρυμμένο διακριτικά και με δύο ακόμη γεμιστήρες πρόσφερε σημαντική ισχύ πυρός.
Η προσοχή στη λεπτομέρεια που έδειξαν οι οπλουργοί της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτη.
Στα κοντινά πλάνα διακρίνεται πως το πιστόλι που χρησιμοποιεί ο Frazer είναι ένα αυθεντικό Μ1911 και όχι το νεώτερο και διαδομένο -Α1 που δε θα υπήρχε διαθέσιμο το 1926.
Ξεχωρίζει από την ίσια ράχη της λαβής, τη μακρύτερη σκανδάλη και την έλλειψη δύο ημικυκλικών εγκοπών στη συμβολή του χειροφυλακτήρα.
Winchester 1897 "Takedown"
O John Browning σχεδίασε και το επόμενο όπλο που βλέπουμε στη θήκη του ήρωα, συνοδευόμενο από δύο πλήρεις φυσιγγιοθήκες με φυσίγγια cal. 12.
H έκδοση Takedown του Winchester 97 είχε σχεδιαστεί για εύκολη αποσύνδεση και μεταφορά σε τέτοιου ακριβώς είδους σάκους. Πιέζοντας μια καστάνια στην αποθήκη και συστρέφοντας την κάνη κατά 90 μοίρες, το όπλο χωρίζεται σε δύο μέρη.
Το μεγαλύτερο από αυτά δε ξεπερνά τα 50cm. Το τουφέκι λειτουργεί με παλινδρόμηση της πάπιας και τροφοδοτεί από κυλινδρική αποθήκη που χωρά 4-5 φυσίγγια.
Ένα χαρακτηριστικό του είναι η πως η σκανδάλη δεν έχει σχαστηρία ανάσχεσης. Αν ο χειριστής την κρατά πατημένη, το τουφέκι θα πυροδοτεί ένα φυσίγγιο κάθε φορά που το κλείστρο επιστρέφει.
Οι αμερικανοί στρατιώτες εκμεταλλεύτηκαν αυτή τη δυνατότητα στα χαρακώματα της Γαλλίας το 1918, στέλνοντας καταιγισμό ψήφων (00 Buck) στους εχθρούς τους.
Το M1897 είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό σε κοντινές αποστάσεις όπως επιδεικνείεται στις συμπλοκές μέσα στο λαβύρινθο στοών της Χαμουνάπτρα.
Η μοναδική παραφωνία είναι πως στο σακίδιο διακρίνουμε μια ποσότητα από κόκκινους πλαστικούς κάλυκες. Είναι μια εντυπωσιακή νότα αλλά και αναχρονισμός, καθώς βρισκόμαστε τουλάχιστον 30 χρόνια πριν την εφεύρεση τους.
Σφαιρική αναπαράσταση
Είναι ενδιαφέρον πως ο πρώην στρατιωτικός δε μεταφέρει κάποιο τουφέκι.
Στην αρχή της ταινίας βλέπουμε πως είναι εξοικειωμένος με το Lebel 8mm. Το χειρίζεται γεμίζοντας ένα φυσίγγιο απευθείας στη θαλάμη κάθε φορά και κρατώντας το περιεχόμενο της αποθήκης ως εφεδρεία, όπως ακριβώς προέβλεπε το εγχειρίδιο του γαλλικού στρατού.
Από τη στιγμή που λειτουργεί πλέον ως ιδιώτης επιλέγει όπλα με κριτήριο την ευκολία απόκρυψης/διακριτικής μεταφοράς και την ευχρηστία σε συνθήκες κοντινής συμπλοκής.
Η αποτελεσματικότητα σε μακρινές αποστάσεις δεν αποτελεί κριτήριο. Προτιμά την αποχώρηση, αποφεύγοντας το ρίσκο μάχης.
Σκοπός του Ο΄ Κόνελ είναι αρχικά να βρεί αμύθητους αιγυπτιακούς θησαυρούς θαμμένους στην άμμο και αργότερα να προστατεύσει τη γοητευτική ακαδημαϊκό. Έτσι το οπλοστάσιο του περιλαμβάνει ένα-δύο μαχαίρια και μερικά μασούρια δυναμίτη γιατί... ποτέ δεν ξέρεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών