Η ιστορία των Lancaster ξεκινά με τον πατριάρχη τους Charles όπου το 1811 ξεκίνησε το ομώνυμο οπλουργείο στο Λονδίνο. Μεταξύ εκείνου και του διαδόχου του Charles William Lancaster η φίρμα κατείχε 36 ευρασιτεχνίες στην οπλοκατασκευή.
Γνωστότερη είναι η"ράβδωση Lancaster", η οποία στην πραγματικότητα δεν αφορά ραβδώσεις αλλά μια οβάλ διατομή με κλίση που αναγκάζει τη βολίδα να περιστραφεί καθώς κινείται κατά μήκος του σωλήνα της κάνης. Τα τοιχώματα φαίνονται λεία και επιτρέπουν τη βολή σκαγίων ή βλημάτων. Την εποχή της μαύρης πυρίτιδας ο οβάλ αυλός πλεονεκτούσε. Δεν κρατούσε κατάλοιπα πυρίτιδας και η ακρίβεια δεν υπέφερε από επικάθιση μολύβδου στις ραβδώσεις .
Ο νεότερος Lancaster ασχολήθηκε επίσης με τη βελτίωση των μεταλλικών φυσιγγίων και τους αυτόματους εξολκείς.
Μετά το θάνατο του Charles William το 1878, ο πρώην μαθητευόμενος του στο εργαστήριο Henry Alfred Alexander Thorn αγόρασε την επιχείρηση.
Προικισμένος με οξυδέρκεια και επιχειρηματικό πνεύμα διατήρησε το όνομα των Lancaster στην επωνυμία (προσθέτοντας τον εαυτό του ως "and Co.")και συνέχισε το έργο τους.
Ο Thorn ήταν επίσης εφευρέτης. Εκμεταλλεύτηκε τις πατέντες των προκατόχων του για να φτιάξει τουφέκια αλλά και όπλα χειρός.
Ανταγωνιζόμενες τεχνολογίες
Σήμερα θεωρούμε την ύπαρξη περιστρόφων φυσιολογική και δεδομένη. Στις αρχές του 1880 δεν ήταν έτσι. Τα όπλα με πολλαπλές "περιστροφικές θαλάμες" υπέφεραν. Οι κατασκευαστικές ανοχές και η συσσώρευση καπνιάς στο μηχανισμό συχνά μπλόκαραν τη λειτουργία μετά από λίγες μόνο βολές. Αυτό ήταν εντονότερο στα εμπροσθογεμή, αλλά και τα όπλα με κάλυκες δεν ήταν άμοιρα. Τα ελατήρια που κινούσαν το μηχανισμό ήταν συχνά εύθραυστα και ο ανοικτός χώρος γύρω από τον εξωστήρα και το εμπρός μέρος των θαλαμών γέμιζε σκόνη ή λάσπη
Ο Thorn πρότεινε ως εναλλακτική ένα τετράκανο όπλο χειρός με περίκλειστο μηχανισμό.
Βασιζόταν στη μακρά γνώση κατασκευής δίκανων όπλων. Ξεκινούσε με ένα μασίφ μπλοκ ατσαλιού μήκους 15cm.
Mε τρυπανισμό και αφαίρεση μετάλλου με τη λίμα διαμόρφωνε τέσσερις κάνες και θαλάμες σε διατομή τετραγώνου. Χρησιμοποίησε την πατέντα των οβάλ κανών του Lancaster.
Στο κέντρο υπήρχε ο άξονας του αυτόματου εξωστήρα, ο οποίος με το άνοιγμα του μηχανισμού ύψωνε και απέρριπτε ταυτόχρονα όλους τους κάλυκες. Οι κάνες περιστρέφονταν γύρω από ένα πίρο για να αποκαλύψουν τις θαλάμες με το πάτημα ενός μοχλού στην αριστερή πλευρά. Δύο πλευρικά κλειδιά εμπλέκονταν με αντίστοιχα μάνταλα που ελέγχονταν από εκείνο το μοχλό ανοίγματος. Το όπλο δεχόταν τέσσερα φυσίγγια σε αντίστοιχες θαλάμες και συνήθως φτιαχνόταν σταστρατιωτικά διαμετρήματα .455 Webbley ή .476 Enfield. Μια έκδοση μικρότερου μεγέθους δεχόταν το .380 Revolver (διαφορετικό από το σημερινό .380 Auto). Συνήθως αγοράζονταν από αξιωματικούς που ετοιμάζονταν για υπηρεσία σε αποικιακά εδάφη. Ήταν το διάστημα που η βρετανική αυτοκρατορία εξαπλώνονταν σε όλη σχεδόν την Υφήλιο και οι πολεμιστές του Στέμματος χρειάζονταν αξιόπιστα και ισχυρά όπλα αυτοπροστασίας. Η ζήτηση το κράτησε σε παραγωγή μεταξύ 1882 και 1897. Μετά από αυτό το χρονικό σημείο τα περίστροφα είχαν βελτιωθεί τόσο ώστε το μικρότερο κόστος και η μεγαλύτερη αναχορηγία να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ τους.
Προπομπός του μέλλοντος
Κρυμμένο μέσα στο συμπαγή κορμό που θύμιζε δίκανο βρισκόταν ένα σύστημα επίκρουσης που λειτουργούσε ως πραγματική "διπλή ενέργεια". Την εποχή που οι χρήστες έπρεπε να οπλίζουν χειροκίνητα την εκτεθειμένη σφύρα ενός πιστολιού, ο Thorn εφηύρε ένα μηχανισμό όπου η πίεση της σκανδάλης όπλιζε και απελευθέρωνε τον επικρουστήρα σε μια κίνηση. Επιπλέον δεν υπήρχε καν μια -έστω και εσωτερικά κρυμμένη σφύρα- Μόνον ένας επικρουστήρας πάνω στον οποίο η σχαστηρία ενεργεί άμεσα. Μετά τη βολή ο επικρουστήρας αποσύρεται ώστε να μη σπάσει κατά το άνοιγμα των θαλαμών. Αυτές οι ιδέες θα γίνονταν εξαιρετικά δημοφιλείς 100 χρόνια αργότερα μέσα από τα πολυμερικά πιστόλια που σήμερα όλοι γνωρίζουν.
Η ιδιοφυία του συστήματος είναι πως ο επικρουστήρας κινείται κατά 90 μοίρες με κάθε πάτημα της σκανδάλης, περιστρεφόμενος μεταξύ των τεσσάρων θαλαμών. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω τεσσάρων καναλιών που έχουν χαραχτεί στο πίσω μέρος του όξονα του επικρουστήρα με διαφορά φάσης ενός τετάρτου μεταξύ τους. Κάθε πίεση στη σκανδάλη πιέζει το ελατήριο του μηχανισμού και περιστρέφει τον άξονα. Στο τέλος της διαδρομής ο επικρουστήρας απελευθερώνεται πυροδοτώντας το καψύλιο.
Ένα ιδιόμορφο χαρακτηριστό του Lancaster είναι λεγόμενη "διπλή σκανδάλη". Πρόκειται για έναπτυσσόμενο μοχλό που επεκτείνεται μέσα από το χειροφυλακτήρα. Ήταν μια ακόμηιδέα του Thorn για να υπερνικήσει το μεγάλο βάρος έλξης του περιστροφικού επικρουστήρα. Για να εκτελέσει μια βολή ακριβείας ο χρήστης προέκτεινε τον πτυσσόμενο μοχλό και ασκούσε πίεση με το μεσαίο δάκτυλο. Αυτή η ενέργεια κινούσε σχεδόν όλη τη διαδρομή εσωτερικά, χωρίς να απελευθερώνει τη σχαστηρία. Ο μηχανισμός παρέμενε οπλισμένος και αρκούσε πίεση ελάχιστων γραμμαρίων στην πρώτη σκανδάλη με το δείκτη για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Πρακτικά είναι ίδιο με το "set trigger" των ραβδωτών τυφεκίων ακριβείας, ενώ το σχήμα του μοχλού μεταφέρθηκε σχεδόν αυτούσιο στο σύγχρονο S333 Thunderstruck της Standard Manufacturing.
Φτιαγμένα για μάχη
Τα διασωθέντα υποδείγματα των πιστολιών Lancaster επιδεικνύουν εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, ανάλογη εκείνης των κυνηγετικών όπλων της εταιρείας. Υπήρχε βαφή ταρταρούγας ή αλάτων ακόμη και εγχάρακτα, πολυτελή κομμάτια. Τα περισσότερα όμως ήταν όπλα αυτοάμυνας με απλή εμφάνιση. Καθώς φτιάχνονταν κατά παραγγελία, υπήρχαν μικρές διαφοροποιήσεις. Αυτό που έπαιρνε ο στρατιωτικός της εποχής ήταν ένα αθραυστο, αποτελεσματικό πιστόλι εγγύς μάχης. Τα ανοιχτά σκοπευτικά με το μεγάλο "V" στο κλισιοσκόπιο είναι όμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνταν στο κυνήγι θηρίων και η γωνία της λαβής αποσβένειτην ανάκρουση.
Σύμφωνα με τα αρχεία της εταιρείας, 712 τερακάνα πιστόλια βγήκαν από τον οπλουργικό πάγκο των Lancaster. Σχεδόν το ογδόντα τοις εκατό φτιάχτηκαν πάνω στο μεγάλο σκελετό (για τα διαμετρήματα .455 ή .476). Ζύγιζαν1.14 kg, αλλά η ισχύς τους τα καθιστούσε εξαιρετικά αποτελεσματικά.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών