Η εικόνα ενός πολιτικού που επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκφραστής των κοινωνικών αγώνων, έχοντας ταυτόχρονα τα σύμβολα της πολυτελούς κατανάλωσης δίπλα του, δεν πείθει
Η πολιτική διαδρομή του Αλέξη Τσίπρα το τελευταίο διάστημα θυμίζει περισσότερο μια προσπάθεια αναζήτησης ταυτότητας παρά ένα συγκροτημένο σχέδιο πολιτικής επιστροφής.
Από τη μία επιχειρεί να εμφανιστεί ως ένας μετριοπαθής, ανανεωμένος πολιτικός, που μπορεί να συνομιλήσει με το Κέντρο και να διεκδικήσει ευρύτερα ακροατήρια.
Από την άλλη, επιλέγει να επαναφέρει στο προσκήνιο τη ρητορική της Αριστεράς του 2015, με αναφορές στις πλατείες, στα κινήματα και στην κοινωνική σύγκρουση.
Κάπου ανάμεσα στις δύο αυτές εικόνες, όμως, ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να έχει χάσει τον πολιτικό του προσανατολισμό.
Και ένα μεγάλο ερωτηματικό: Γιατί δεν κάνει μήνυση σε όσους τον κατηγορούν ότι «τα πήρε» για τους ποινικούς κώδικες του 2019;
Το rebranding που δεν έγινε ποτέ ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση
Η στρατηγική της διεύρυνσης προς το Κέντρο, την οποία εισηγήθηκαν συνεργάτες του όπως ο Νίκος Μαραντζίδης, υποτίθεται ότι θα του επέτρεπε να ξεπεράσει τα όρια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και να εμφανιστεί ως ένας πολιτικός με ευρύτερη απήχηση.
Ωστόσο, το εγχείρημα δεν συνοδεύτηκε από ένα σαφές και πειστικό πολιτικό περιεχόμενο.
Ο Τσίπρας εμφανίζεται συχνά με μετριοπαθείς αναφορές, αποφεύγοντας τις μεγάλες συγκρούσεις και τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να τον επανασυνδέσουν με κοινωνικά στρώματα που δοκιμάζονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ζήτημα των funds, των κόκκινων δανείων και των πλειστηριασμών.
Σε ένα πεδίο που έχει άμεση σχέση με την καθημερινότητα χιλιάδων νοικοκυριών και παραδοσιακά αποτελεί προνομιακό χώρο παρέμβασης για την Αριστερά, δεν έχει καταθέσει μέχρι σήμερα μια ολοκληρωμένη, συγκεκριμένη και τολμηρή πρόταση.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πιο αριστερή θέση και ζητάει ένα νέο νόμο Κατσέλη, ο Τσίπρας τι προτείνει;
Επαναστατική γυμναστική στο Παρίσι με Montblanc 1.800 ευρώ
Και ξαφνικά, ο Τσίπρας βρίσκεται στο Παρίσι, δίπλα στους «ανυπότακτους» του Melanchon, επιχειρώντας να εκπέμψει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα. Νέοι, συνδικάτα, διαδηλωτές, κοινωνική αδικία και αντίσταση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνθέτουν το σκηνικό μιας επιστροφής στην Αριστερά των κινητοποιήσεων και των πλατειών.
Μόνο που η εικόνα δεν έδεσε ακριβώς με το μήνυμα.
Η παρουσία του στη γαλλική πρωτεύουσα, οι φωτογραφίες και οι selfies με φόντο τον Πύργο του Άιφελ, αλλά και η περιβόητη τσάντα Montblanc, αξίας περίπου 1.800 ευρώ, δημιούργησαν έναν μάλλον αμήχανο συνδυασμό.
Η εικόνα ενός πολιτικού που επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκφραστής των κοινωνικών αγώνων, έχοντας ταυτόχρονα τα σύμβολα της πολυτελούς κατανάλωσης δίπλα του, δεν πείθει.
Ανάμεσα σε δύο ακροατήρια χωρίς καθαρό μήνυμα
Ο Τσίπρας μοιάζει σήμερα να διεκδικεί δύο διαφορετικά ακροατήρια χωρίς να έχει αποφασίσει ποιο είναι το βασικό του πολιτικό σημείο αναφοράς.
Θέλει τους κεντρώους, αλλά δεν έχει πείσει ότι διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διακυβέρνησης.
Θέλει τους αντισυστημικούς, αλλά δεν έχει αποδείξει ότι είναι έτοιμος να συγκρουστεί με συγκεκριμένα συμφέροντα και να αναλάβει το πολιτικό κόστος.
Η επιστροφή στη ρητορική του 2015 δεν μπορεί από μόνη της να αναστήσει το πολιτικό κεφάλαιο εκείνης της περιόδου.
Ούτε, φυσικά, οι φωτογραφίες από το Παρίσι μπορούν να υποκαταστήσουν την πολιτική πρόταση.
Δεν είναι τυχαίο, πάντως, που η ΕΛ.Α.Σ ενώ θα έπρεπε να προσελκύει στελέχη και ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ, χάνει μικρές ομάδες προς το ΠΑΣΟΚ.
Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι η μάχη για την δεύτερη θέση δεν έχει κριθεί.
Ο Τσίπρας εκπέμπει αλλοπρόσαλλα μηνύματα και φαίνεται ότι δεν έχει αποκτήσει πολιτική ταυτότητα.
Σωτήρης Πίκουλας
sotirispikoulas@gmail.com
www.bankingnews.gr
Από τη μία επιχειρεί να εμφανιστεί ως ένας μετριοπαθής, ανανεωμένος πολιτικός, που μπορεί να συνομιλήσει με το Κέντρο και να διεκδικήσει ευρύτερα ακροατήρια.
Από την άλλη, επιλέγει να επαναφέρει στο προσκήνιο τη ρητορική της Αριστεράς του 2015, με αναφορές στις πλατείες, στα κινήματα και στην κοινωνική σύγκρουση.
Κάπου ανάμεσα στις δύο αυτές εικόνες, όμως, ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να έχει χάσει τον πολιτικό του προσανατολισμό.
Και ένα μεγάλο ερωτηματικό: Γιατί δεν κάνει μήνυση σε όσους τον κατηγορούν ότι «τα πήρε» για τους ποινικούς κώδικες του 2019;
Το rebranding που δεν έγινε ποτέ ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση
Η στρατηγική της διεύρυνσης προς το Κέντρο, την οποία εισηγήθηκαν συνεργάτες του όπως ο Νίκος Μαραντζίδης, υποτίθεται ότι θα του επέτρεπε να ξεπεράσει τα όρια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και να εμφανιστεί ως ένας πολιτικός με ευρύτερη απήχηση.
Ωστόσο, το εγχείρημα δεν συνοδεύτηκε από ένα σαφές και πειστικό πολιτικό περιεχόμενο.
Ο Τσίπρας εμφανίζεται συχνά με μετριοπαθείς αναφορές, αποφεύγοντας τις μεγάλες συγκρούσεις και τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να τον επανασυνδέσουν με κοινωνικά στρώματα που δοκιμάζονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ζήτημα των funds, των κόκκινων δανείων και των πλειστηριασμών.
Σε ένα πεδίο που έχει άμεση σχέση με την καθημερινότητα χιλιάδων νοικοκυριών και παραδοσιακά αποτελεί προνομιακό χώρο παρέμβασης για την Αριστερά, δεν έχει καταθέσει μέχρι σήμερα μια ολοκληρωμένη, συγκεκριμένη και τολμηρή πρόταση.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πιο αριστερή θέση και ζητάει ένα νέο νόμο Κατσέλη, ο Τσίπρας τι προτείνει;
Επαναστατική γυμναστική στο Παρίσι με Montblanc 1.800 ευρώ
Και ξαφνικά, ο Τσίπρας βρίσκεται στο Παρίσι, δίπλα στους «ανυπότακτους» του Melanchon, επιχειρώντας να εκπέμψει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα. Νέοι, συνδικάτα, διαδηλωτές, κοινωνική αδικία και αντίσταση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνθέτουν το σκηνικό μιας επιστροφής στην Αριστερά των κινητοποιήσεων και των πλατειών.
Μόνο που η εικόνα δεν έδεσε ακριβώς με το μήνυμα.
Η παρουσία του στη γαλλική πρωτεύουσα, οι φωτογραφίες και οι selfies με φόντο τον Πύργο του Άιφελ, αλλά και η περιβόητη τσάντα Montblanc, αξίας περίπου 1.800 ευρώ, δημιούργησαν έναν μάλλον αμήχανο συνδυασμό.
Η εικόνα ενός πολιτικού που επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκφραστής των κοινωνικών αγώνων, έχοντας ταυτόχρονα τα σύμβολα της πολυτελούς κατανάλωσης δίπλα του, δεν πείθει.
Ανάμεσα σε δύο ακροατήρια χωρίς καθαρό μήνυμα
Ο Τσίπρας μοιάζει σήμερα να διεκδικεί δύο διαφορετικά ακροατήρια χωρίς να έχει αποφασίσει ποιο είναι το βασικό του πολιτικό σημείο αναφοράς.
Θέλει τους κεντρώους, αλλά δεν έχει πείσει ότι διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διακυβέρνησης.
Θέλει τους αντισυστημικούς, αλλά δεν έχει αποδείξει ότι είναι έτοιμος να συγκρουστεί με συγκεκριμένα συμφέροντα και να αναλάβει το πολιτικό κόστος.
Η επιστροφή στη ρητορική του 2015 δεν μπορεί από μόνη της να αναστήσει το πολιτικό κεφάλαιο εκείνης της περιόδου.
Ούτε, φυσικά, οι φωτογραφίες από το Παρίσι μπορούν να υποκαταστήσουν την πολιτική πρόταση.
Δεν είναι τυχαίο, πάντως, που η ΕΛ.Α.Σ ενώ θα έπρεπε να προσελκύει στελέχη και ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ, χάνει μικρές ομάδες προς το ΠΑΣΟΚ.
Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι η μάχη για την δεύτερη θέση δεν έχει κριθεί.
Ο Τσίπρας εκπέμπει αλλοπρόσαλλα μηνύματα και φαίνεται ότι δεν έχει αποκτήσει πολιτική ταυτότητα.
Σωτήρης Πίκουλας
sotirispikoulas@gmail.com
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών